حسین جان!
کُنْتَ رَبیعَ الاَْیْتامِ ، وَ عِصْمَةَ الاَْ نامِ ، وَ عِزَّ الاِْسْلامِ ، وَ مَعْدِنَ الاَْحْکامِ ، وَ حَلیفَ الاِْنْعامِ ، سالِکاً طَرآئِقَ جَدِّک َ وَ أَبیک َ، مُشْبِهاً فِى الْوَصِیَّةِ لاَِخیـک َ ، وَفِىَّ الذِّمَـمِ ، رَضِىَّ الشِّیَمِ ، ظاهِرَ الْکَرَمِ ، مُتَهَجِّداً فِى الظُّلَمِ ، قَویمَ الطَّرآئِقِ ،
حسین جان! تو بهار ِسر سبز ِیتیمان بودى، نگاهبان و حافظ مردم بودى، مایه عـزّت و سرافرازى اسلام، معدنِ احکام الهى، هم پیمان نیکى و احسان بودى، پوینده طریقه جدّ و پدرت و در سفارشات و وصایا همسانِ برادرت بودى، وفادار به پیمانها، داراى سجایاىِ پسندیده، و با جود و کَرَمِ آشکار بودى، شب زنده دار (به عبادت) در دلِ شبهاىِ تاریک، معتدل و میانهرو در روشها بودی…
السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا بَقِیَّةَ الله فی اَرضِهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا بن الأئمة الْحُجَجِ الْمَعْصُومينَ و الامام عَلَی الْخَلْقِ اَجْمَعينَ، اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يَا مولانا، یا صاحب الزمان، ادرکنا، و لا تهلکنا .
🤲 الهی بِدَمِ العَطشان عَجِّل لولیّک الفرج
ثبت دیدگاه