💠🔶💠 حدیث مهدوی
🔸 کسی که امام از طرف خدا نداشته باشد همچون گوسفندی است که از گلّهی خود جدا شده و در آخر طعمهی گرگ میشود.
✳️ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ اَلثَّقَفِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا جَعْفَرٍ مُحَمَّدَ بْنَ عَلِيٍّ اَلْبَاقِرَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ يَقُولُ: كُلُّ مَنْ دَانَ اَللَّهَ بِعِبَادَةٍ يُجْهِدُ فِيهَا نَفْسَهُ وَ لاَ إِمَامَ لَهُ مِنَ اَللَّهِ تَعَالَى فَسَعْيُهُ غَيْرُ مَقْبُولٍ وَ هُوَ ضَالٌّ مُتَحَيِّرٌ وَ اَللَّهُ شَانِئٌ لِأَعْمَالِهِ وَ مَثَلُهُ كَمَثَلِ شَاةٍ مِنَ اَلْأَنْعَامِ ضَلَّتْ عَنْ رَاعِيهَا أَوْ قَطِيعِهَا فَتَاهَتْ ذَاهِبَةً وَ جَائِيَةً وَ حَارَتْ يَوْمَهَا فَلَمَّا جَنَّهَا اَللَّيْلُ بَصُرَتْ بِقَطِيعِ غَنَمٍ مَعَ رَاعِيهَا فَحَنَّتْ إِلَيْهَا وَ اِغْتَرَّتْ بِهَا فَبَاتَتْ مَعَهَا فِي رِبْضَتِهَا فَلَمَّا أَصْبَحَتْ وَ سَاقَ اَلرَّاعِي قَطِيعَهُ أَنْكَرَتْ رَاعِيَهَا وَ قَطِيعَهَا فَهَجَمَتْ مُتَحَيِّرَةً تَطْلُبُ رَاعِيَهَا وَ قَطِيعَهَا فَبَصُرَتْ بِسَرْحِ غَنَمٍ آخَرَ مَعَ رَاعِيهَا فَحَنَّتْ إِلَيْهَا وَ اِغْتَرَّتْ بِهَا فَصَاحَ بِهَا رَاعِي اَلْقَطِيعِ أَيَّتُهَا اَلشَّاةُ اَلضَّالَّةُ اَلْمُتَحَيِّرَةُ اِلْحَقِي بِرَاعِيكِ وَ قَطِيعِكِ فَإِنَّكِ تَائِهَةٌ مُتَحَيِّرَةٌ قَدْ ضَلَلْتِ عَنْ رَاعِيكِ وَ قَطِيعِكِ فَهَجَمَتْ ذَعِرَةً مُتَحَيِّرَةً تَائِهَةً لاَ رَاعِيَ لَهَا يُرْشِدُهَا إِلَى مَرْعَاهَا أَوْ يَرُدُّهَا إِلَى مَرْبِضِهَا فَبَيْنَمَا هِيَ كَذَلِكَ إِذَا اِغْتَنَمَ اَلذِّئْبُ ضَيْعَتَهَا فَأَكَلَهَا وَ هَكَذَا وَ اَللَّهِ يَا اِبْنَ مُسْلِمٍ مَنْ أَصْبَحَ مِنْ هَذِهِ اَلْأُمَّةِ لاَ إِمَامَ لَهُ مِنَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ أَصْبَحَ تَائِهاً مُتَحَيِّراً ضَالاًّ إِنْ مَاتَ عَلَى هَذِهِ اَلْحَالِ مَاتَ مِيتَةَ كُفْرٍ وَ نِفَاقٍ وَ اِعْلَمْ يَا مُحَمَّدُ أَنَّ أَئِمَّةَ اَلْحَقِّ وَ أَتْبَاعَهُمْ هُمُ اَلَّذِينَ عَلَى دِينِ اَللَّهِ وَ أَنَّ أَئِمَّةَ اَلْجَوْرِ لَمَعْزُولُونَ عَنْ دِينِ اَللَّهِ وَ عَنِ اَلْحَقِّ – فَقَدْ ضَلُّوا وَ أَضَلُّوا فَأَعْمَالُهُمُ اَلَّتِي يَعْمَلُونَهَا- كَرَمٰادٍ اِشْتَدَّتْ بِهِ اَلرِّيحُ فِي يَوْمٍ عٰاصِفٍ لاٰ يَقْدِرُونَ مِمّٰا كَسَبُوا عَلىٰ شَيْءٍ وَ ذٰلِكَ هُوَ اَلضَّلاٰلُ اَلْبَعِيدُ.
✴️ محمّد بن مسلم ثقفى گويد:از امام باقر عليه السّلام شنيدم كه مىفرمايد: «[هر]كسى كه خدا را ديندارى كند به عبادتى كه جان خود را در آن به رنج اندازد و پيشوائى از جانب خداوند نداشته باشد[إمامش از جانب خدا نباشد]كوشش او پذيرفته نيست و او گمراهى سرگردان است و خداوند از اعمال او بيزار است،و او به مثل همچون گوسفندى است كه چوپان خود و يا گلّۀ خود را گم كرده پس گم گشته و بدين سو و آن سو در رفت و آمد باشد و همۀ روز خود را سرگشته بماند،و چون تاريكى شب او را فرا گيرد در تاريكى رمهاى را با چوپان آن ببيند و گلۀ خود پندارد و به سوى آن ميل كند و فريب آن را بخورد،و با آن رمه در آغلشان شب را سپرى كند،چون صبح شد و شبان،رمه خويش را به راه اندازد چوپان و گلّهاش براى او ناآشنا باشد،پس سراسيمه در حال تحيّر در پى يافتن چوپان و گلّه خويش برآيد و باز چشمش به گلّۀ گوسفندى[ديگر]با چوپان آن بيفتد باز به آن ميل كند و فريب آن را بخورد،آنگاه چوپان گلّه بر او فرياد كشد كه اى گوسفند گمشدۀ سرگردان به شبان و رمۀ خود بپيوند كه تو گم شده و سرگشتهاى، تو از چوپان و گلّۀ خويش گمشدهاى،پس آن گوسفند وحشت زده و سرگردان و گم كرده راه به تكاپو مىافتد،چوپانى ندارد كه او را به چراگاهش هدايت كند يا او را به آغلش بازگرداند،در كشاكش چنين وضعى كه او دارد،گرگ فرصت را غنيمت شمرده و دلخواه خود را به چنگ آورده و او را بخورد.
به خدا سوگند اى پسر مسلم هر كسى از اين امّت كه صبح كند(روزى را آغاز كند) و داراى امامى از طرف خدا نباشد حالش همين گونه است،او گم گشته و سرگردان و گمراه شده است.اگر چنين كسى به همين وضع بميرد به مرگ(در حال)كفر و نفاق مرده است.
و بدان اى محمّد! كه امامان به حقّ و پيروانشان همان كسانى هستند كه بر دين حقّاند و پيشوايان جور البتّه از دين خدا و از حقّ بركنارند،خودشان گمراهند و ديگران را نيز گمراه مىكنند،و اعمال ايشان كه به انجام آن مىپردازند همچون خاكسترى است كه باد تند بر آن بوزد در روزى طوفانى كه بر نگهدارى چيزى از آنچه به دست آوردهاند قدرت نداشته باشند و آن گمراهى دور و دراز همين است».
📗 الغيبة (للنعمانی) ج ۱، ص ۱۲۷
📙 بحار الأنوار، ج ۲۳، ص ۸۶
📘 المحاسن ج ۱، ص ۹۲
📕 الکافي ج ۱، ص ۱۸۳
〰〰🔸〰〰🔸〰〰🔸〰〰🔸〰〰
🤲 اللهم عجل لولیک الفرج، و العافیة و النصر، و اجعلنا من خیر اعوانه و انصاره، و الفائزین بلقائه، و الراضین بفعله، و المستشهدین بین یدیه، برحمتک یا ارحم الراحمین.
ثبت دیدگاه