✳️ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِهِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ : إِذَا كَانَ يَوْمُ اَلْقِيَامَةِ نُصِبَ لِفَاطِمَةَ عَلَيْهَا السَّلاَمُ قُبَّةٌ مِنْ نُورٍ وَ أَقْبَلَ اَلْحُسَيْنُ صَلَوَاتُ اَللَّهِ عَلَيْهِ رَأْسُهُ فِي يَدِهِ فَإِذَا رَأَتْهُ شَهَقَتْ شَهْقَةً لاَ يَبْقَى فِي اَلْجَمْعِ مَلَكٌ مُقَرَّبٌ وَ لاَ نَبِيٌّ مُرْسَلٌ وَ لاَ عَبْدٌ مُؤْمِنٌ إِلاَّ بَكَى لَهَا.
فَيُمَثِّلُ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ رَجُلاً لَهَا فِي أَحْسَنِ صُورَةٍ وَ هُوَ يُخَاصِمُ قَتَلَتَهُ بِلاَ رَأْسٍ فَيَجْمَعُ اَللَّهُ قَتَلَتَهُ وَ اَلْمُجَهِّزِينَ عَلَيْهِ وَ مَنْ شَرِكَ فِي قَتْلِهِ فَيَقْتُلُهُمْ حَتَّى أَتَى عَلَى آخِرِهِمْ ثُمَّ يُنْشَرُونَ فَيَقْتُلُهُمْ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ ثُمَّ يُنْشَرُونَ فَيَقْتُلُهُمُ اَلْحَسَنُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ ثُمَّ يُنْشَرُونَ فَيَقْتُلُهُمُ اَلْحُسَيْنُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ ثُمَّ يُنْشَرُونَ فَلاَ يَبْقَى مِنْ ذُرِّيَّتِنَا أَحَدٌ إِلاَّ قَتَلَهُمْ قَتَلَةً فَعِنْدَ ذَلِكَ يَكْشِفُ اَللَّهُ اَلْغَيْظَ وَ يُنْسِي اَلْحُزْنَ
ثُمَّ قَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ السَّلاَمُ رَحِمَ اَللَّهُ شِيعَتَنَا شِيعَتُنَا وَ اَللَّهِ هُمُ اَلْمُؤْمِنُونَ فَقَدْ وَ اَللَّهِ شَرَكُونَا فِي اَلْمُصِيبَةِ بِطُولِ اَلْحُزْنِ وَ اَلْحَسْرَةِ.
✴️ شيخ صدوق در كتاب ثواب الاعمال از رسول خدا صلّى اللّٰه عليه و آله و سلّم روايت كرده است: زمانى كه روز قيامت فرا مىرسد قبّهاى از نور براى فاطمه عليها السّلام بر پا خواهد شد. امام حسين عليه السّلام در حالى مىآيد كه سر بريدۀ خود را در دست گرفته باشد. وقتى چشم فاطمۀ زهرا به حسين عليه السّلام بيفتد گريه و ضجّهاى مىكند كه هيچ ملك و پيغمبر و مؤمنى در محشر نيست مگر اينكه گريان خواهد شد.
در همين هنگام است كه خداى توانا مرد نيك صورتى را به نظر آن بانو جلوه مىدهد كه با قاتلان حضرت حسين شهيد مخاصمه نمايد. آنگاه خداوند سبحان قاتلين امام حسين را با آن افرادى كه مددكار آنان بودند و آن اشخاصى كه در ريختن خون آن حضرت شركت نمودند حاضر مىكند و آن مرد تا آخرين نفر آنان را مىكشد.
سپس آنها را زنده مىكند تا حضرت امير عليه السّلام براى دومين بار آنان را بكشد.نيز آنان را زنده مىكند كه امام حسن عليه السّلام آنان را بكشد و سپس آنان را زنده مىكند تا امام حسين عليه السّلام آنان را به قتل برساند و همين طور همۀ ذرّيّۀ ما.
بعد از اين جريان است كه غضب ما و شيعيان ما فرو خواهد نشست. آنگاه حضرت صادق عليه السّلام فرمود: خداوند شيعيان ما را رحمت كند، زيرا ايشان با غم و اندوه طولانى ما شريك مىباشند.
📙 بحار الأنوار، ج ۴۳، ص ۲۲۱
📗 ثواب الأعمال و عقاب… ج ۱، ص ۲۱۶
📕 عوالم العلوم، ج ۱۱، ص ۱۱۸۲
〰️〰️🔸〰️〰️🔸〰️〰️🔸〰️〰️🔸〰️〰️
🤲 اَللَّـهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ حَمْدَ الشّاكِرينَ لَكَ عَلي مُصابِهِمْ، اَلْحَمْدُ للهِِ عَلي عَظيمِ رَزِيَّتي، اَللَّـهُمَّ ارْزُقْني شَفاعَةَ الْحُسَيْنِ يَوْمَ الْوُرُودِ، وَثَبِّتْ لي قَدَمَ صِدْق عِنْدَكَ مَعَ الْحُسَيْنِ،وَاَصْحابِ الْحُسَيْنِ، الَّذينَ بَذَلُوا مُهَجَهُمْ دُونَ الْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلامُ.
خدايا سپاس تو را سپاس شكرگزاران بر مصيبتزدگي آنان، خدايا شکرت که بزرگترین رزیهی من گریه بر مصائب اهلبیت علیهمالسلام است، خدايا شفاعت حسين را در روز ورود[سرازیری قبر و قيامت] نصيبم كن، و ثابت بدار قدم صدق مرا نزد خود به همراه حسين و ياران حسين، آنانكه جانشان را در دفاع از حسين(علیه السلام)بخشيدند.
ثبت دیدگاه