✳️ عَنْ سَلْمَانَ اَلْفَارِسِيِّ قَالَ: إِنَّ اِمْرَأَةً مِنَ اَلْأَنْصَارِ يُقَالُ لَهَا أُمُّ فَرْوَةَ تَحُضُّ عَلَى نَكْثِ بَيْعَةِ أَبِي بَكْرٍ وَ تَحُثُّ عَلَى بَيْعَةِ عَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ فَبَلَغَ أَبَا بَكْرٍ فَأَحْضَرَهَا وَ اِسْتَتَابَهَا فَأَبَتْ عَلَيْهِ فَقَالَ يَا عَدُوَّةَ اَللَّهِ أَ تَحُضِّيَن عَلَى فُرْقَةِ جَمَاعَةٍ اِجْتَمَعَ عَلَيْهَا اَلْمُسْلِمُونَ فَمَا قَوْلُكِ فِي إِمَامَتِي قَالَتْ مَا أَنْتَ بِإِمَامٍ قَالَ فَمَنْ؟؟! أَنَا قَالَتْ أَمِيرُ قَوْمِكَ وَ وَلَّوْكَ فَإِذَا أَكْرَمُوكَ فَالْإِمَامُ اَلْمَخْصُوصُ مِنَ اَللَّهِ وَ رَسُولِهِ لاَ يَجُوزُ عَلَيْهِ اَلْجَوْرُ وَ عَلَى اَلْأَمِيرِ وَ اَلْإِمَامِ اَلْمَخْصُوصِ أَنْ يَعْلَمَ مَا فِي اَلظَّاهِرِ وَ اَلْبَاطِنِ وَ مَا يَحْدُثُ فِي اَلْمَشْرِقِ وَ اَلْمَغْرِبِ مِنَ اَلْخَيْرِ وَ اَلشَّرِّ فَإِذَا قَامَ فِي شَمْسٍ أَوْ قَمَرٍ فَلاَ فَيْءَ لَهُ وَ لاَ يَجُوزُ اَلْإِمَامَةُ لِعَابِدِ وَثَنٍ وَ لاَ لِمَنْ كَفَرَ ثُمَّ أَسْلَمَ فَمِنْ أَيِّهِمَا أَنْتَ يَا اِبْنَ أَبِي قُحَافَةَ؟؟
قَالَ أَنَا مِنَ اَلْأَئِمَّةِ اَلَّذِينَ اِخْتَارَهُمُ اَللَّهُ لِعِبَادِهِ فَقَالَتْ كَذَبْتَ عَلَى اَللَّهِ وَ لَوْ كُنْتَ مِمَّنِ اِخْتَارَكَ اَللَّهُ لَذَكَرَكَ فِي كِتَابِهِ كَمَا ذَكَرَ غَيْرَكَ فَقَالَ عَزَّ وَ جَلَّ: وَ جَعَلْنٰا مِنْهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنٰا لَمّٰا صَبَرُوا وَ كٰانُوا بِآيٰاتِنٰا يُوقِنُونَ وَيْلَكَ إِنْ كُنْتَ إِمَاماً حَقّاً فَمَا اِسْمُ سَمَاءِ اَلدُّنْيَا وَ اَلثَّانِيَةِ وَ اَلثَّالِثَةِ وَ اَلرَّابِعَةِ وَ اَلْخَامِسَةِ وَ اَلسَّادِسَةِ وَ اَلسَّابِعَةِ فَبَقِيَ أَبُو بَكْرٍ لاَ يُحِيرُ جَوَاباً ثُمَّ قَالَ اِسْمُهَا عِنْدَ اَللَّهِ اَلَّذِي خَلَقَهَا قَالَتْ لَوْ جَازَ لِلنِّسَاءِ أَنْ يُعَلِّمْنَ [اَلرِّجَالَ] عَلَّمْتُكَ فَقَالَ يَا عَدُوَّةَ اَللَّهِ لَتَذْكُرَنَّ اِسْمَ سَمَاءٍ وَ سَمَاءٍ [وَ] إِلاَّ قَتَلْتُكِ قَالَتْ أَ بِالْقَتْلِ تُهَدِّدُنِي وَ اَللَّهِ مَا أُبَالِي أَنْ يَجْرِيَ قَتْلِي عَلَى يَدِ مِثْلِكَ وَ لَكِنِّي أُخْبِرُكَ أَمَّا اَلسَّمَاءُ اَلدُّنْيَا أَيْلُولُ وَ اَلثَّانِيَةُ ربعول وَ اَلثَّالِثَةُ سحقوم وَ اَلرَّابِعَةُ ذيلول وَ اَلْخَامِسَةُ ماين وَ اَلسَّادِسَةُ ماجير وَ اَلسَّابِعَةُ أيوث فَبَقِيَ أَبُو بَكْرٍ وَ مَنْ مَعَهُ مُتَحَيِّرِينَ فَقَالُوا لَهَا مَا تَقُولِينَ فِي عَلِيٍّ قَالَتْ وَ مَا عَسَى أَنْ أَقُولَ فِي إِمَامِ اَلْأَئِمَّةِ وَ وَصِيِّ اَلْأَوْصِيَاءِ مَنْ أَشْرَقَ بِنُورِهِ اَلْأَرْضُ وَ اَلسَّمَاءُ وَ مَنْ لاَ يَتِمُّ اَلتَّوْحِيدُ إِلاَّ بِحَقِيقَةِ مَعْرِفَتِهِ وَ لَكِنَّكَ نَكَثْتَ وَ اِسْتَبْدَلْتَ وَ بِعْتَ دِينَكَ. قَالَ أَبُو بِكْرٍ اُقْتُلُوهَا فَقَدِ اِرْتَدَّتْ فَقُتِلَتْ.
وَ كَانَ عَلِيٌّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ فِي ضَيْعَةٍ لَهُ بِوَادِي اَلْقُرَى فَلَمَّا قَدِمَ وَ بَلَغَهُ قَتْلُ أُمِّ فَرْوَةَ فَخَرَجَ إِلَى قَبْرِهَا وَ إِذَا عِنْدَ قَبْرِهَا أَرْبَعَةُ طُيُورٍ بِيضٍ مَنَاقِيرُهَا حُمْرٌ فِي مِنْقَارِ كُلِّ وَاحِدٍ حَبَّةُ رُمَّانٍ وَ هِيَ تَدْخُلُ فِي فُرْجَةٍ فِي اَلْقَبْرِ فَلَمَّا نَظَرَ اَلطُّيُورُ إِلَى عَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ رَفْرَفْنَ وَ قَرْقَرْنَ فَأَجَابَهُنَّ بِكَلاَمٍ يُشْبِهُ كَلاَمَهُنَّ، قَالَ أَفْعَلُ إِنْ شَاءَ اَللَّهُ وَ وَقَفَ عِنْدَ قَبْرِهَا وَ مَدَّ يَدَهُ إِلَى اَلسَّمَاءِ وَ قَالَ يَا مُحْيِيَ اَلنُّفُوسِ بَعْدَ اَلْمَوْتِ وَ يَا مُنْشِئَ اَلْعِظَامِ اَلدَّارِسَاتِ أَحْيِ لَنَا أُمَّ فَرْوَةَ وَ اِجْعَلْهَا عِبْرَةً لِمَنْ عَصَاكَ فَإِذَا بِهَاتِفٍ اِمْضِ لِأَمْرِكَ يَا أَمِيرَ اَلْمُؤْمِنِينَ وَ خَرَجَتْ أُمُّ فَرْوَةَ مُتَلَحِّفَةً بِرَيْطَةٍ خَضْرَاءَ مِنَ اَلسُّنْدُسِ اَلْأَخْضَرِ وَ قَالَتْ يَا مَوْلاَيَ أَرَادَ اِبْنُ أَبِي قُحَافَةَ أَنْ يُطْفِئَ نُورَكَ فَأَبَى اَللَّهُ لِنُورِكَ إِلاَّ ضِيَاءً. وَ بَلَغَ أَبَا بَكْرٍ وَ عُمَرَ ذَلِكَ فَبَقِيَا مُتَعَجِّبَيْنِ فَقَالَ لَهُمَا سَلْمَانُ لَوْ أَقْسَمَ أَبُو اَلْحَسَنِ عَلَى اَللَّهِ أَنْ يُحْيِيَ اَلْأَوَّلِينَ وَ اَلْآخِرِينَ لَأَحْيَاهُمْ وَ رَدَّهَا أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلاَمُ إِلَى زَوْجِهَا وَ وَلَدَتْ غُلاَمَيْنِ لَهُ وَ عَاشَتْ بَعْدَ عَلِيٍّ سِتَّةَ أَشْهُرٍ .
📙 بحار الأنوار، ج ۴۱، ص ۱۹۹
📗 الخرائج و الجرائح، ج ۲، ص ۵۴۸
〰️〰️🌸〰️〰️🌺〰️〰️🌸〰️〰️🌺۰〰️〰️
🔸 احتجاج ام فروه با ابوبکر ملعون و کشته شدنش و زنده شدن دوبارهاش به دعای امیرالمؤمنین علیه السلام
✳️ بانویی از انصار به نام «ام فروه» که زنی سرشناس بود. پس از غصب خلافت به روشنگری مردم برخاست و خاطر نشان ساخت که: «امام راستین و جانشین واقعی پیامبر علی (ع) است و نه دیگران.»
هنگامی که این سخن به وسیلهی جاسوسان حکومت به گوش ابیبکر رسید او را احضار کرد و او را مورد نکوهش قرار داد و از او خواست بیدرنگ توبه کند در غیر این صورت برایش گران تمام خواهد شد.
آن زن با فکر و با ایمان گفت: «آیا مرا تهدید میکنی؟»
خلیفه گفت: «تو بیعت با مرا باطل شمرده و مردم را بر علیه حکومت شورانده و تفرقه افکنی میکنی آیا گناهی از این بزرگتر هم هست؟»
ام فروه پاسخ داد: «شما امام بر حق نیستی و کسی که از سوی پیامبر به این کار بزرگ به فرمان خدا برگزیده شده است دارای ویژگیهایی بدین شرح است:
۱- نخست اینکه امام به حق باید عادل باشد و ظلم و جور بر او روا نیست.
۲- از آنچه در شرق و غرب گیتی رخ میدهد آگاه است.
۳- به تمام علوم و دانشها و خیر و شر داناست.
۴- هر گاه در آفتاب قرار گیرد جسم او سایه ندارد.
۵- و دیگر اینکه از آغاز تا فرجام زندگی باید توحید گرا باشد و اگر روزگاری راه شرک پوییده و یا بت پرستیده باشد و پس از آن به اسلام گرود امامت به او نخواهد رسید چرا که این حکم صریح قرآن است.
اینک تو ای پسر ابو قحافه! بگو ببینم کدامین این شرایط پنجگانه را دارا هستی تا امام راستین باشی؟؟
ابوبکر گفت: «من امامی هستم که خداوند برای بندگانش برگزیده.»
گفت: «شما دروغ میگویی و بر خدا تهمت میزنی اگر تو از آنان بودی خدا در کتاب خویش از تو یاد میکرد همانگونه که از امامان راستین یاد کرده است: «و جعلنا منهم ائمة یهدون بامرنا لما صبروا و کانو بآیاتنا یوقنون.»[1] به علاوه اگر به راستی امام راستین هستی به سؤال من پاسخ ده.»
ابوبکر گفت: «بپرس!»
گفت: «نام آسمانهای هفتگانه را برایم بشمار.»
ابوبکر از بیان رسا و درایت او در بهت و حیرت فرو رفت و پس از مدتی سر بلند کرد و گفت: «نام آسمانهای هفتگانه را تنها کسی که آنها را آفریده است میداند.»
بانوی انصاری گفت: «چنین نیست من که یک بندهی ناچیز خدا بیش نیستم میدانم.»
ابوبکر گفت: «بخدای اگر برنشماری دستور کشتن تو را صادر میکنم.»
گفت: «عجب! تو مرا به مرگ تهدید میکنی؟»
و آنگاه نامهای آسمانهای هفتگانه را شمرد:
۱- آسمان اول: ایلول
۲- آسمان دوم: ریعون
۳- آسمان سوم: سحقوم
۴- آسمان چهارم: ذیلول
۵- آسمان پنجم: ماین
۶- آسمان ششم: ماجیر
۷- آسمان هفتم: ایوث.»
ابوبکر و جمعیت حاضر در محفل از دانش و شجاعت و بیان رسای او غرق در حیرت شدند.
ابوبکر پرسید: «اینک دربارهی علی چه میگویی؟»
پاسخ داد: «وما عسی ان اقول فی امام الائمة و وصی الاوصیاء من اشرق بنوره الارض والسماء و من لا یتم التوحید الا بحقیقة معرفته و انک نکثت عهدک و بعت دینک بدنیاک.»
یعنی: در مورد پیشوای به حقی که امام امامان و سالار اوصیا است و در پرتو نور او آسمانها و زمین نور باران است و یکتا پرستی و توحید گرایی جز با ولایت و معرفت و مهر به او کامل نمیشود؛ من چه بگویم؟ دریغا که تو ای فرزند ابوقحافه! عهدت را شکستی و دین خویش را به زرق و برق دنیای زود گذر فروختی.
ابوبکر که همهی راههای منطق و استدلال را به روی خود مسدود دید مارک ارتداد به آن شیر زن فداکار زد و حکم ظالمانهی اعدام برای او صادر کرد و اعدام شد چرا که او را با آن آگاهی، رشادت، ایمان و منطق برای استبداد خویش خطرناک دید.
هنگامی که امیرمؤمنان (ع) از مزرعهی خویش به مدینه آمد و خبر اعدام آن زن را شنید بر سر قبر او شتافت، وقتی کنار قبر او رسید دید چهار پرنده سفید با منقار سرخ که هر کدام حبهی اناری بر منقار گرفتهاند، در آنجا دور میزنند.
هنگامی که پرندگان علی (ع) را دیدند شروع به پر زدن و سر و صدا نمودن کردند و آن حضرت نیز گویی به پاسخگویی آنها برخاست و مردم همین قدر فهمیدند که علی (ع) به آنها گفت: «به خواست خدا او را زنده میکنم.»
آنگاه دست به آسمان گشود و دعا کرد و فرمود: «یا محیی النفوس بعد الموت و منشیء العظام الدارسات، احی لنا ام فروه واجعلها عبرة لمن عصاک.»
یعنی: هان ای حیات بخش انسانها پس از مرگ و ای پدید آوردندهی استخوانهای پوسیده، در پرتو قدرتت ام فروه را حیات بخش و او را برای آنانکه نافرمانیت کردند درس عبرت قرار ده.»
هنوز دعای امیرمؤمنان (ع) به پایان نرسیده بود که دیدند آن بانوی آگاه و شجاع به قدرت خدا در حالی که چادر استبرق بر سر داشت برخاست و گفت: «سالار من! فرزند ابوقحافه میخواهد نور خدا را خاموش سازد در حالی که خدا نه تنها نمیخواهد آن نور خاموش شود بلکه هر لحظه بر آن است که بر روشنی و فروغ او افزوده شود.»
هنگامی که این خبر به گوش خلیفه اول و دوم رسید غرق در حیرت شدند… .».
سلمان گفت: «این چیزی نیست، اگر امیرمؤمنان (ع) از خدای بخواهد که تمامی مردگان را زنده کند دعای او به هدف اجابت میرسد.
به هر حال این بانو به خانهی همسرش بازگشت و پس از آن خداوند دو پسر به او عنایت کرد و تا شش ماه بعد از شهادت علی (ع) نیز در این جهان زیست.
➖➖➖➖➖➖
[1]- سوره سجده، آیه ۲۴. یعنی: «و از آنان امامان (و پیشوایانی) قرار دادیم که به فرمان ما (مردم را) هدایت میکردند؛ چون شکیبایی نمودند و به آیات ما یقین داشتند.»
📙 بحار الأنوار، ج ۴۱، ص ۱۹۹
📗 الخرائج و الجرائح، ج ۲، ص ۵۴۸
〰️〰️🌸〰️〰️🌺〰️〰️🌸〰️〰️🌺۰〰️〰️
🤲 اللهم عجل لولیک الفرج
🤲 اللهم العن مُنکر فضائل امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب علیه السلام
ثبت دیدگاه