▪️حدیث لعن ابدی▪️
اصبغ بن نباته می گوید : هنگامي که اميرمؤمنان عليه‌السلام ضربتي بر فرق مبارکش فرود آمد که به شهادتش انجاميد مردم بر در دارالاماره جمع شدند و خواستار کشتن ابن ملجم – لعنه الله – بودند.
امام حسن عليه‌السلام بيرون آمد و فرمود:
اي مردم! پدرم به من وصيت کرده که کار قاتلش را تا هنگام وفات پدرم رها سازم. اگر پدرم از دنيا رفت تکليف قاتل روشن است و اگر زنده ماند خودش در حق او تصميم مي‌گيرد. پس بازگرديد خدايتان رحمت کند. مردم همه بازگشتند ولی من بازنگشتم و ماندم .
امام حسن علیه السلام، دوباره بيرون آمد و به من فرمود: اي اصبغ! آيا سخن مرا درباه پيام امير مؤمنان نشنيدي؟ گفتم: چرا. ولي چون حال او را مشاهده کردم دوست داشتم حضرت را ملاقات کنم و حديثي از ایشان بشنوم، پس براي من اجازه بخواه خدايت رحمت کند.
امام حسن علیه السلام، داخل شد و چيزي نگذشت که بيرون آمد و به من فرمود: داخل شو.
من داخل شدم. ديدم اميرمؤمنان عليه‌السلام دستمال زردي به سر بسته که زردي چهرهاش بر زردي دستمال غلبه داشت و از شدت درد پاشنه پاهاي خود را يکي پس از ديگري بلند ميکرد و زمين مينهاد.
آن گاه به من فرمود: اي اصبغ آيا پيام مرا از حسن نشنيدي؟ گفتم: چرا، اي اميرمؤمنان، ولي شما را در حالي ديدم که دوست داشتم به شما بنگرم و حديثي از شما بشنوم.
فرمود: بنشين که ديگر نپندارم که از اين روز به بعد از من حديثي بشنوي.
بدان اي اصبغ، که من به عيادت رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم رفتم همانگونه که تو اکنون آمدهاي،
پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم به من فرمود: اي اباالحسن،به مسجد برو، مردم را جمع کن و بالاي منبر برو و يک پله پايينتر از جاي من بايست و به مردم این سه جمله را (نه کمتر و نه بیشتر) بگو:
«قُلْ لِلنَّاسِ أَلَا مَنْ عَقَّ وَالِدَیْهِ فَلَعْنَةُ اللَّهِ عَلَیْهِ أَلَا مَنْ أَبَقَ مِنْ مَوَالِیهِ فَلَعْنَةُ اللَّهِ عَلَیْهِ أَلَا مَنْ ظَلَمَ أَجِیراً أُجْرَتَهُ فَلَعْنَةُ اللَّهِ عَلَیْهِ»
👈«آگاه باشید ای مردم ، هر که پدر و مادرش را ناخشنود کند لعنت خدا بر او باد.
👈آگاه باشید ای مردم ، هر که از صاحبان خود بگريزد لعنت خدا بر او باد.
👈آگاه باشید ای مردم، هر کس مزد کارگر خود را ندهد لعنت خدا بر او باد.»
اي اصبغ! من به فرمان حبيبم رسول الله صلي الله عليه و آله و سلم عمل کردم،
وقتی سه کلام رسول خدا را به مردم گفتم، مردي از آخر مسجد برخاست و گفت: اي اباالحسن! سه جمله با کنایه به ما گفتي، آن را براي ما شرح بده.
چون پیامبر به من فرموده بود همین سه جمله را می‌گویی و برمی‌گردی، من هم پاسخي ندادم تا به نزد رسول خدا صلي‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم رفتم و سخن آن مرد را برای پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم بازگو کردم.
اصبغ گفت: در اينجا اميرمؤمنان عليه‌السلام دست مرا گرفت و فرمود: اي اصبغ، دست خود را بگشا. دستم را گشودم. حضرت يکي از انگشتان دستم را گرفت و فرمود:
اي اصبغ، رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم نيز همين گونه يکي از انگشتان دست مرا گرفت، سپس فرمود:
«ثُمَّ قَالَ یَا أَبَا الْحَسَنِ أَلَا وَ إِنِّی وَ أَنْتَ أَبَوَا هَذِهِ الْأُمَّةِ فَمَنْ عَقَّنَا فَلَعْنَةُ اللَّهِ عَلَیْهِ أَلَا وَ إِنِّی وَ أَنْتَ مَوْلَیَا هَذِهِ الْأُمَّةِ فَعَلَی مَنْ أَبَقَ عَنَّا لَعْنَةُ اللَّهِ أَلَا وَ إِنِّی وَ أَنْتَ أَجِیرَا هَذِهِ الْأُمَّةِ فَمَنْ ظَلَمَنَا أُجْرَتَنَا فَلَعْنَةُ اللَّهِ عَلَیْهِ»
⚡️هان اي اباالحسن! من و تو پدران اين امتيم هر که ما را ناخشنود کند لعنت خدا بر او باد.
⚡️هان! ای ابالحسن من و تو ارباب وصاحب این امتیم هر کس از ما بگریزد لعنت خدا بر او باد.
⚡️هان! ای ابالحسن ، من و تو اجیر اين امتيم هر که از اجرت ما بکاهد و مزد ما را ندهد، لعنت خدا بر او باد.
آن گاه خود آمين گفت و من هم آمين گفتم.
اصبغ گويد: سپس امام بيهوش شد،باز به هوش آمد و فرمود: اي اصبغ آيا هنوز نشستهاي؟ گفتم: آري، ای مولاي من. فرمود: آيا حديث ديگري بر تو بيفزايم؟…
📚بحار الأنوار ج 40 ص، 45 / الأمالي، طوسي: 123 – 191 / دانشنامه امام علي عليه السلام جلد 12 صفحه 69 و70
▪️کلیدهای بهشت و جهنم دست… ▪️
اصبغ گويد: سپس امام بيهوش شد،باز به هوش آمد و فرمود: اي اصبغ آيا هنوز نشستهاي؟ گفتم: آري، ای مولاي من. فرمود: آيا حديث ديگري بر تو بيفزايم؟
گفتم: آري خدايت از مزيدات خير بيفزايد. فرمود:
اي اصبغ! رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم در يکي از کوچه هاي مدينه مرا اندوهناک ديد و آثار اندوه در چهره ام نمايان بود. فرمود:
اي اباالحسن! تو را اندوهناک مي بينم؟ آيا تو را حديثي نگويم که پس از آن هرگز اندوهناک نشوي؟ گفتم: آري، فرمود:
چون روز قيامت شود خداوند منبري بر پا دارد برتر از منابر پيامبران و شهيدان، سپس خداوند مرا امر کند که بر آن بالا روم. آن گاه تو را امر کند که تا يک پله پايينتر ازمن بالا روي،
سپس دو فرشته را امر کند که يک پله پايينتر از تو بنشيند و چون بر منبر جاي گيريم احدي از گذشتگان و آيندگان نماند جز آنکه حاضر شود.
آن گاه فرشته اي که يک پله پايينتر از تو نشسته ندا کند: اي گروه مردم! بدانيد هر که مرا ميشناسد که ميشناسد و هر که مرا نميشناسد خود را به او معرفي ميکنم. من «رضوان» دربان بهشتم.
بدانيد که خداوند به من و کرم و فضل و جلال خود مرا فرموده که کليدهاي بهشت را به محمد بسپارم و محمد (ص) مرا فرموده که آنها را به عليبنابيطالب بسپارم. پس گواه باشيد که آنها را به او سپردهام.
سپس فرشته ديگر که يک پله پايينتر از فرشته اولي نشسته بر مي خيزد و به گونه اي که همه اهل محشر بشنوند ندا می کند: اي گروه مردم! هر که مرا ميشناسد که ميشناسد و هر که مرا نميشناسد خود را به او معرفي ميکنم، من «مالک» دربان دوزخم،
بدانيد که خداوند به من و فضل و کرم و جلال خود مرا فرموده که کليدهاي دوزخ را به محمد بسپارم و محمد صلی الله علیه و آله و سلم، مرا امر فرموده که آنها را به علي بن ابيطالب بسپارم. پس گواه باشيد که آنها را بدو سپردم.
🌴پس من کليدهاي بهشت و دوزخ را ميگيرم. آن گاه رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم به من فرمود: اي علي، تو به دامان من ميآويزي و خاندانت به دامان تو و شيعيانت به دامان خاندان تو ميآويزند. من (از شادي) دست زدم و گفتم: اي رسول خدا! همه به بهشت ميرويم؟ فرمود: آري به پروردگار کعبه سوگند.(همه به بهشت میرویم)
اصبغ گويد: من در آن روز جز اين دو حديث از مولايم نشنيدم که حضرتش چشم از جهان پوشيد. درود خدا بر او باد.
📚-الأمالي، طوسي: 123 – 191 / دانشنامه امام علي عليه السلام جلد 12 صفحه 69 و 70
ثبت دیدگاه