▪️اصحاب صحيفهی ملعونه و به زور بیعت گرفتن از امیرالمؤمنین علیه السلام
☑️ سپس آن حضرت* (امیرالمؤمنین علیه السلام) را به مسجد كشان کشان بردند تا اين كه نزد أبو بكر رسيدند*، در آن جمع عمر با شمشير بالاى سر أبو بكر ايستاده بود و همراه او خالد بن وليد و أبو عبيده جرّاح و سالم و مغيرة بن شعبه و اسيد بن حسين و بشير بن سعد و الباقى آن مجمع در اطراف أبو بكر مسلّح شده نشسته بودند.
حضرت علىّ عليه السّلام در حالى وارد مسجد شد كه مىفرمود: به خدا سوگند اگر شمشيرم در دستانم مىبود خود درمىيافتيد كه هرگز به من غالب نمىشديد،
و به خدا سوگند كه من خود را در باب تلاش و كوشش در اتمام حجّت هيچ ملامت و سرزنشى نخواهم كرد زيرا در آن كوتاهى نكردم، اگر فقط چهل مرد با من همراهى و يارى مىنمودند مسلّما اين جماعت و گروهتان را به هم مىزدم، پس لعنت خدا بر آن گروهى باد كه با من بيعت نمود سپس مرا وانهاده و تنها گذاشت.
عمر با لحنى بسيار تند به آن حضرت گفت: بيعت كن!
فرمود: اگر بيعت نكنم چه مىشود؟ گفت: اگر بيعت نكنى تو را با خوارى و ذلّت خواهيم كشت.
فرمود: با اين كار بنده خدا و برادر رسول خدا را كشتهايد.
أبو بكر گفت: بنده خدا درست است، ولى برادر رسول خدا را قبول نداريم.
فرمود: آيا شما منكر پيمان برادرى ميان من و رسول خدا مىباشيد؟- و اين كلام را سه بار تكرار فرمود- سپس رو به آن مجمع نموده و فرمود: اى گروه مهاجر و انصار! شما را به خدا قسم، مگر نشنيديد كه در روز غدير خمّ چنين و چنان گفت؟ و در غزوه تبوك چه گفت؟- آن ولىّ خدا از گفتن هيچ كلامى كه پيامبر در شأن او در حضور امّت گفته بود دريغ نكرده و همه را تذكّر داد- و در پايان هر كدام همه تأييد كرده و مىگفتند: آرى به خدا درست است.
أبو بكر احساس خطر كرد كه نكند تمام مردم ياريش نموده و از او دفاع كنند، به همين خاطر شتابان گفت: آن چه گفتى همه ما با گوشهايمان شنيده و در دل ضبط نمودهايم، ولى خود شنيدم كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله پس از تمام اينها فرمود: ما اهل بيت را خداوند برگزيد و كرامت بخشيد و براى ما آخرت را بر دنيا برگزيد، و خداوند براى ما نخواست كه نبوّت و خلافت را جمع نمايد.
حضرت علىّ عليه السّلام فرمود: آيا جز تو فرد ديگرى از اصحاب اين كلام را شنيده؟
عمر گفت: خليفه رسول خدا راست گفت، ما نيز اين سخن را از آن حضرت شنيديم، و در پى او أبو عبيده و سالم مولا حذيفه و معاذ بن جبل نيز سخن أبو بكر را تصديق نمودند.
حضرت امير عليه السّلام فرمود: به راستى همه شما به آن صحيفه ملعونهاى كه در خانه كعبه منعقد كرده و هم عهد شديد، كه پس از رحلت پيامبر خلافت را از ما خانواده دور كنيد.
أبو بكر گفت: از كجا اين خبر به تو رسيده؟ آيا ما به تو گفتيم؟ حضرت خطاب به يارانش فرمود: اى زبير و اى سلمان و تو اى مقداد همه شما را به خدا و حقيقت اسلام قسم مىدهم آيا شما نشنيديد كه رسول خدا اين مطلب را به من تذكّر داد كه فلانى و فلانى- تا اين كه تمام آن پنج تن را نام برد- ميان خود نامهاى نوشته و تعهّد نمودهاند كه پس از من با خلافت علىّ مخالفت كنند؟!
همگى آن سه نفر گفتند: به خدا آرى، همه اين مطالب را ما نيز شنيديم. و شخص شما پس از شنيدن اين سخن رسول خدا عرض نمودى: پدر و مادرم به فدايت اى پيامبر خدا، اگر اين واقعه رخ داد من چه كنم؟
و پيامبر فرمود: اگر بر آنان يار و ياورى يافتى كه با آنان جهاد نموده و ستيزه كن، و در غير اين صورت بيعت كرده و صبر كن، و خون خود را حفظ كن…
▪️ادامه دارد▪️
➖➖🔘➖➖🔘➖➖🔘➖➖🔘➖➖
📓الإحتجاج على أهل اللجاج (للطبرسي) ؛ ج1 ؛ ص80
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
*
اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم
اللهم العن الجبت و الطاغوت حَتّی تَرضی فاطمه الزهراء سلام الله علیها*
ثبت دیدگاه