▪️- عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ: دَخَلْتُ عَلَى أُمِّ حَمِيدَةَ أُعَزِّيهَا بِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع فَبَكَتْ وَ بَكَيْتُ لِبُكَائِهَا
ثُمَّ قَالَتْ: يَا أَبَا محمّد لَوْ رَأَيْتَ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع عِنْدَ الْمَوْتِ لَرَأَيْتَ عَجَباً فَتَحَ عَيْنَيْهِ.
ثُمَّ قَالَ: اجْمَعُوا لِي كُلَّ مَنْ بَيْنِي وَ بَيْنَهُ قَرَابَةٌ.
قَالَتْ: فَلَمْ نَتْرُكْ أَحَداً إِلَّا جَمَعْنَاهُ قَالَتْ فَنَظَرَ إِلَيْهِمْ
ثُمَّ قَالَ: إِنَّ شَفَاعَتَنَا لَا تَنَالُ مُسْتَخِفّاً بِالصَّلَاةِ.
💎 ابو بصير گفت: خدمت ام حميده رسيدم كه او را به خاطر شهادت امام صادق عليه السّلام تسليت بگويم. شروع به گريه كرد. من نيز از گريه او اشكم جارى شد. گفت اگر هنگام درگذشت حضرت صادق بودى چيز عجيبى مشاهده ميكردى.
گفت: حضرت صادق چشم باز كرد و فرمود هر كس با من خويشاوندى دارد بگوئيد بيايد. همه را جمع كرديم. نگاهى به آنها نموده فرمود:
«ان شفاعتنا لا تنال مستخفا بالصلاة» به شفاعت ما نخواهد رسيد كسى كه نماز خود را سبك شمارد.
📘 بحار الأنوار (ط – بيروت) ؛ ج47 ؛ ص2
〰️〰️🔸〰️〰️🔸〰️〰️🔸〰️〰️🔸〰️〰️
🤲 اللهم ارزُقنا زیارة جعفر بن محمد الصّادق صلواة الله علیه فی الدنیا و شفاعتهُ فی الآخِرَةِ
ثبت دیدگاه