إنَّ فاطِمةَ بَضعَةٌ مِنّي و هِىَ نورُ عَيني و ثَمَرَةُ فُؤادي؛ يَسوؤُني ما ساءَها و يَسُرُّني ما سَرَّها و إنَّها أوَّلُ مَن يَلحَقُني مِن أهلِ بَيتي
فاطمه پاره تن من و روشنى ديده و ميوه دل من است. آنچه او را ناراحت كند مرا ناراحت مى كند و آنچه شادش كند، مرا شاد مى كند؛ او نخستين نفر از اهلبيت من است كه به من مى پيوندد .
📙الأمالى ، صدوق ، ص ۵۷۵
چهل حديث « گهرهاى فاطمى » سلام الله علیها
01 دی 1400 - 23:31
بازدید 164
ثبت دیدگاه