پ
پ

✨☀️ولایت و مومن و قیامت در قرآن☀️✨
آیات ۶۲تا ۶۴ – سوره‌ی یونس(۱)

«أَلا إِنَّ أَوْلِيَاء اللّهِ لاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ * الَّذِينَ آمَنُواْ وَكَانُواْ يَتَّقُونَ * لَهُمُ الْبُشْرَی فِي الْحَياةِ الدُّنْيَا وَفِي الآخِرَةِ لاَ تَبْدِيلَ لِكَلِمَاتِ اللّهِ ذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ»

[آگاه باشيد كه بر دوستان خدا نه بيمی است و نه آنان اندوهگين می‏شوند* همانان كه ايمان آورده و پرهيزکاری ورزيده‏اند. * در زندگی دنيا و در آخرت مژده برای آنان است. وعده‏های خدا را تبديلی نيست؛ اين همان كاميابی بزرگ است.]

☀️ علی بن عُقبه از پدرش روایت كرده است كه گفت: امام صادق علیه السلام به من فرمود: ای عقبه! خداوند متعال در روز قیامت هیچ دلیلی را از بندگانش نمی‌پذیرد، مگر این باور و عقیده‌ای كه شما بر آن هستید و اگر كسی بخواهد چیزی را ببیند كه چشمش روشن شود و شادمان گردد، فقط باید جانش به این جا برسد و سپس به رگ گردن اشاره فرمود و تكیه داد. معلّی همراه من بود. او به من علامت داد كه از امام علیه السلام بپرسم: منظورشان چه بود؟ گفتم: ای فرزند رسول خدا! وقتی جان او به رگ گردن برسد (آخرین مرحله از قبض روح) چه چیزی را می‌بیند؟ چندین بار این سؤال را تكرار كردم و گفتم: چه چیزی را می‌بیند؟ ایشان هر بار در پاسخ من فقط می‌فرمود: می‌بیند. بالأخره امام علیه السلام بر زمین نشست و فرمود: ای عقبه! عرض كردم: بله، امر بفرمایید تا اطاعت كنم. فرمود: گویا تا پاسخت را نگیری، دست‌ بردار نیستی! گفتم: آری، چنین است ای فرزند رسول خدا! من پیرو دین و آیین شما هستم و به شما عقیده دارم و نگران از دست رفتن دینم هستم. ای فرزند رسول خدا! من كه نمی‌توانم هر وقت كه بخواهم خدمت شما بیایم (و سؤالاتم را بپرسم)! و سپس گریه كردم و دل امام علیه السلام به حال من سوخت و فرمود: به خدا قسم آن دو را می‌بیند. گفتم: پدر و مادرم فدایت باد! آن دو نفر چه كسانی هستند؟ فرمود: ای عقبه! آن دو نفر، رسول خدا صلی الله علیه و آله و علی علیه السلام هستند و هیچ مؤمنی از دنیا نمی‌رود، مگر آن كه آن دو را می‌بیند. پرسیدم: اگر چشم مؤمن به آن دو بیفتد، آیا به این دنیا برمی‌گردد؟ فرمود: نه، اگر به آنها نگاه كند، دنیا از مقابل چشمانش محو می‌شود. پرسیدم: آیا چیزی به او می‌گویند؟ فرمود: بله، هر دو بر مؤمن وارد می‌شوند. رسول خدا صلی الله علیه و آله بالای سر او می‌نشیند و علی علیه السلام در كنار پاهای او. سپس رسول خدا صلی الله علیه و آله با صورت به روی او خم می‌شود و می‌فرماید: ای ولی خدا! تو را مژده و بشارت باد كه منم رسول خدا صلی الله علیه و آله و من برای تو از همه آن چه را كه در دنیا به جای گذاشتی بهترم. سپس رسول صلی الله علیه و آله از جایش بلند می‌شود و علی علیه السلام می‌آید و به روی او خم می‌شود و می‌گوید: ای ولی خدا! به تو مژده می‌دهم كه من علی بن ابی‌ طالبم همان كسی كه تو [او] را دوست می‌داشتی. تردید نداشته باش كه برای تو نافع خواهم بود. سپس فرمود: آن چه گفتم در كتاب خدای متعال وجود دارد. عرض كردم: فدایت گردم! در چه قسمتی از كتاب الهی آمده است؟ فرمود: در سوره یونس در همین آیه: «الَّذِینَ آمَنُواْ وَكَانُواْ یَتَّقُونَ * لَهُمُ الْبُشْرَی فِی الْحَیاةِ الدُّنْیَا وَفِی الآخِرَةِ لاَ تَبْدِیلَ لِكَلِمَاتِ اللّهِ ذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ»

📚 كافی، ج۳، ص ۱۲۸، ح ۱ / تفسیر البرهان

☀️ مردی بادیه نشین كه دارای ابهت و زیبایی بود، خدمت رسول خدا رسید و عرض كرد: ای رسول خدا! در باره تفسیر آیه «الَّذِینَ آمَنُواْ وَكَانُواْ یَتَّقُونَ * لَهُمُ الْبُشْرَی فِی الْحَیاةِ الدُّنْیَا وَفِی الآخِرَةِ». توضیح بفرمایید. فرمودند: اما جمله‌ی «لَهُمُ الْبُشْرَی فِی الْحَیاةِ الدُّنْیَا» همان خواب و رؤیای خوش (صادقانه) است كه مؤمن در خواب آن را می‌بیند و به آن مژده داده می‌شود. اما جمله «فِی الآخِرَةِ» بشارت دادن به مؤمن، هنگام مرگ است كه در وقت مردن به او چنین مژده داده می‌شود كه خداوند، تو و كسی كه تو را تا قبر می‌رساند، آمرزیده است.

📚 من لایحضره الفقیه: ج ۱، ص ۷۹، ح ۳۵۶، الدر المنثور ج ۴، ص ۳۷۵ / تفسیر البرهان

✨✨✨✨✨☀️☀️☀️☀️✨✨✨✨✨

🤲 اللهم عجل لولیک الفرج
🤲اللهم وَفِّقْنا لِمَا تُحِبُّ وَ تَرضی.
🤲 اللهم اغفِر للمومنین و المومنات حَیِّهِم و مَيِّتِهم.

ثبت دیدگاه

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.