«كُلُوا مِن طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ وَلَا تَطْغَوْا فِيهِ فَيَحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبِي وَمَن يَحْلِلْ عَلَيْهِ غَضَبِي فَقَدْ هَوَی * وَإِنِّي لَغَفَّارٌ لِّمَن تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا ثُمَّ اهْتَدَی»
[از خوراكيهای پاكيزهای كه روزی شما كرديم بخوريد، و(لی) در آن زياده روی مكنيد كه خشم من بر شما فرود آيد و هر كس خشم من بر او فرود آيد، قطعا در (ورطه) هلاكت افتاده است * و به يقين من آمرزنده كسی هستم كه توبه كند و ايمان بياورد و كار شايسته نمايد و به راه راست رهسپار شود]
☀️امام صادق علیه السلام در مورد آیه «كُلُوا مِن طَیباتِ ما رَزَقناكُم وَ لا تَطغَوا فیه فَیحِلّ علَیكُم غضَبی ومَن یحلِل علَیه غَضَبی فَقَد هَوَی * وَإِنِّی لَغَفَّارٌ لِّمَن تَابَ وَآمَنَ وَعمِلَ صَالِحًا ثُمَّ اهْتَدَی» [ از خوراكی های پاكیزه ای كه روزی شما كردیم بخورید، (ولی) در آن زیاده روی نكنید كه خشم من بر شما فرود آید، و هر كس خشم من بر او فرود آید، قطعا در ورطه هلاكت افتاده است. و به یقین، من آمرزنده كسی هستم كه توبه كند و ایمان بیاورد و كار شایسته نماید و به راه راست رهسپار شود] فرمود: این آیه، تفسیری دارد كه بر آن تفسیری كه مد نظر ماست، دلالت دارد و تفسیر آیه این است كه خداوند، فقط زمانی كه ببیند بندهاش به توبه و وعده خود وفا میكند، عمل او را میپذیرد و در آن توبه برای مؤمنان، شرط قرار نداده و فرموده است: «إِنَّمَا التَّوْبَةُ علَی اللّهِ لِلَّذِینَ یَعمَلُونَ السُّوَءَ بِجَهَالَةٍ» یعنی هر گناهی را كه بنده، هر چند از روی آگاهی مرتكب شود، نشان دهنده این است كه او فردی نادان است؛ چرا كه با گناه و عصیان پروردگارش، خطر كرده و جان خود را به مخاطره انداخته است، خداوند متعال در این باره، كلام یوسف به برادرانش را حكایت میكند كه فرمود: «هَلْ علِمْتُم مَّا فَعلْتُم بِیُوسُفَ وَأَخِیهِ إِذْ أَنتُمْ جَاهِلُونَ»«یوسف/ ۸۹» [آیا دانستید وقتی كه نادان بودید با یوسف و برادرش چه كردید] یعنی به دلیل به مخاطره انداختن جان خود برای معصیت خدا، به آنان نسبت جهل و نادانی داد.
📚 تفسیر عیاشی، ج ۱، ص ۲۵۴، ح ۶۲ / تفسیر البرهان
☀️ سدیر گفت: روزی امام باقر علیه السلام در حالی كه ایشان وارد مسجد الحرام میشد و من از آن خارج میشدم، دست مرا گرفت و رو به كعبه كرد و شنیدم كه فرمود:
ای سدیر! به مردم فرمان داده شده كه به نزد این سنگها بیایند و به دور آنها طواف كنند؛ سپس نزد ما آیند و ولایت پذیری خویش را به ما اعلام كنند و این همان كلام خداوند متعال است كه فرمود: «وَإِنِّی لَغَفَّارٌ لِّمَن تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا ثُمَّ اهْتَدَی».
⚡️امام علیه السلام در این موقع دست مباركش را بر سینه خود گذاشت و فرمود: مراد از «اهْتَدَی» یعنی به سوی ولایت ما هدایت شوند. سپس ادامه دادند:
ای سدیر! بازدارندگان از دین خدا را به تو نشان خواهم داد، در این هنگام به ابوحنیفه و سفیان ثوری كه در مسجد، دور هم نشسته بودند نگاه كرد و فرمود: اینانند باز دارندگان از دین خدا كه نه آنان را هدایتی از سوی خداست و نه كتابی روشنگر. اگر این خبیثها در خانه خود مینشستند و مردم جستجو میكردند و كسی را نمییافتند كه آنان را از خدای متعال و پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلم آگاه كند، به نزد ما میآمدند تا آنان را از خدای متعال و پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلم خبر دهیم.
📚 كافی، ج ۱، ص ۳۲۳، ح ۱ / تفسیر البرهان
☀️ داود بن كثیر رَقی نقل كرده است كه بر امام صادق علیه السلام وارد شدم و عرض كردم: فدایت شوم؛ در این كلام خداوند «وَإِنِّی لَغَفَّارٌ لِّمَن تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا ثُمَّ اهْتَدَی» منظور از هدایت پس از توبه و ایمان و عمل صالح چیست؟ امام علیه السلام فرمود: به خدا قسم، مقصود، شناخت فرد فرد امامان علیهم السلام است.
📙تفسیر البرهان
✨✨✨✨✨☀️☀️☀️☀️✨✨✨✨✨
🤲 اَللَّهُمَّ اِنّي اَسْئَلُكَ قَوْلَ التّوّابينَ وَعَمَلَهُمْ وَ نُورَ الاَْنْبِيآءِ وَ صِدْقَهُمْ وَ نَجاةَ الْمُجاهِدينَ وَ ثَوابَهُمْ، …
خدايا از تو مي خواهم، قول و گفتار توبهكنندگان و عملشان را،و نور پيامبران و صدق و راستیشان را،و نجات جهادكنندگان و پاداششان را،…
ثبت دیدگاه