از آیهی اول تا آخر سوره
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ «وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا (۱) وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا (۲) وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا (۳) وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَاهَا (۴) وَالسَّمَاء وَمَا بَنَاهَا (۵) وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا (۶) وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا (۷) فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا (۸) قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّاهَا (۹) وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّاهَا (۱۰) كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَاهَا (۱۱) إِذِ انبَعَثَ أَشْقَاهَا (۱۲) فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَةَ اللَّهِ وَسُقْيَاهَا (۱۳) فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنبِهِمْ فَسَوَّاهَا (۱۴) وَلَا يَخَافُ عُقْبَاهَا (۱۵)»
[سوگند به خورشيد و تابندگياش * سوگند به ماه چون پي (خورشيد) رود * سوگند به روز چون (زمين را) روشن گرداند * سوگند به شب چو پرده بر آن پوشد * سوگند به آسمان و آن كس كه آن را برافراشت * سوگند به زمين و آن كس كه آن را گسترد * سوگند به نفس و آن كس كه آن را درست كرد * سپس پليدكاري و پرهيزکارياش را به آن الهام كرد * كه هر كس آن را پاك گردانيد، قطعاً رستگار شد * و هر كه آلودهاش ساخت، قطعاً درباخت * (قوم) ثمود به سبب طغيان خود به تكذيب پرداختند * آن گاه كه شقيترينشان بر(پا) خاست * پس فرستاده خدا به آنان گفت: زنهار ماده شتر خدا و (نوبت) آبخوردنش (را)حرمت نهيد * و(لي) دروغزنش خواندند و آن (مادهشتر) را پي كردند و پروردگارشان به (سزاي) گناهشان بر سرشان عذاب آورد و آنان را با خاك يكسان كرد * و از پيامد كار خويش بيمي به خود راه نداد]
🔸امام زمان علیه السلام و شیعیان در سورهی شمس🔸
☀️ امام جعفر صادق علیه السلام فرمود: «وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا»، خورشید، امیر مؤمنان علیه السلام است و تابندگی آن، قیام حضرت قائم عجّل الله تعالی فرجه الشّریف است ؛ زیرا خداوند سبحانه فرمود: « وَأَن یُحْشَرَ النَّاسُ ضُحًی »«طه/۵۹» [ كه مردم پیش از ظهر گرد میآیند]، و «وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا» حضرت امام حسن علیه السلام و حضرت امام حسین علیه السلام هستند « وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا» آن، قیام حضرت قائم عجّل الله تعالی فرجه الشّریف است «وَاللَّیْلِ إِذَا یَغْشَاهَا» حبتَر و دولت اوست كه علیه او (حضرت قائم علیه السلام) حق را میپوشاند . « وَالسَّمَاء وَمَا بَنَاهَا» او محمّد صلی الله علیه و آله و سلم است، او آسمانی است كه آفریدگان در دانش به سویش فراز میشوند، « وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا» زمین یعنی شیعیان «وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا» او مؤمنی است كه در نهان نشسته، حال آن كه بر حقّ است، «فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا» حق را از باطل بازشناخت و این كلام حق تعالی است كه فرمود: «وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا». «قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّاهَا» نفسی كه خداوند آن را پاك گردانیده، به راستی رستگار شده است، «وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّاهَا» خداوند «كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَاهَا» ثمود، گروهی از شیعیانند ، خداوند سبحانه میفرماید : «وَأَمَّا ثَمُودُ فَهَدَیْنَاهُمْ فَاسْتَحَبُّوا الْعَمَی عَلَی الْهُدَی فَأَخَذَتْهُمْ صَاعِقَةُ الْعَذَابِ الْهُونِ »«فصلت/ ۱۷»[و اما ثمودیان پس آنان را راهبری كردیم، و(لی) كوردلی را بر هدایت ترجیح دادند . پس صاعقه عذاب خفتآور آنان را فروگرفت] و آن شمشیر است چون حضرت قائم علیه السلام قیام كند ؛ و كلام خداوند متعال: «فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ» او پیامبر اكرم صلی الله علیه و آله و سلّم است. «نَاقَةَ اللَّهِ وَسُقْیَاهَا» ناقه، امام است كه منظورِ خداوند و منظورِ رسول او صلی الله علیه و آله و سلم را دریافت و آب خوردنش یعنی: آبشخور دانش نزد اوست. « فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَیْهِمْ رَبُّهُم بِذَنبِهِمْ فَسَوَّاهَا» در بازگشت «وَلَا یَخَافُ عُقْبَاهَا» از همانند آنها به هنگام بازگشتشان بیمی ندارد.
📚 تأویل الآیات، ج ۲، ص ۸۰۳، ح ۱ / تفسير البرهان
✨✨☀️☀️☀️☀️✨✨
🤲 اللهم عجل لولیک الفرج.
😡اللهم العن الجبت و الطاغوت و النعثل.
🤲اللهم ما عَرَّفْتَنا مِنَ الْحَقِّ فَحَمِّلْناهُ وَما قَصُرْنا عَنْهُ فَبَلِّغْناهُ.
ثبت دیدگاه