«ما أَصابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللهِ وَ ما أَصابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَفْسِكَ وَ أَرْسَلْناكَ لِلنَّاسِ رَسُولاً وَ كَفى بِاللهِ شَهيداً»
[آنچه از نيكى به تو مىرسد، از طرف خداست؛ و آنچه از بدى به تو مىرسد، از سوى خود توست. و ما تو را رسول براى مردم فرستاديم؛ و كافى است كه خدا گواه باشد.
☀️الصّادق (ع)- الْحَسَنَاتُ فِی کِتَابِ اللَّهِ عَلَی وَجْهَیْن وَ السَّیِّئَاتُ عَلَی وَجْهَیْنِ فَمِنَ الْحَسَنَاتِ الَّتِی ذَکَرَهَا اللَّهُ الصِّحَّهًْ وَ السَّلَامَهًْ وَ الْأَمْنُ وَ السَّعَهًْ فِی الرِّزْقِ وَ قَدْ سَمَّاهَا اللَّهُ حَسَنَاتٍ وَ إِنْ تُصِبْهُمْ سَیِّئَةٌ یَعْنِی بِالسَّیِّئَهًْ هَاهُنَا الْمَرَضَ وَ الْخَوْفَ وَ الْجُوعَ وَ الشِّدَّهًْ یَطَّیَّرُوا بِمُوسی وَ مَنْ مَعَهُ أَیْ یَتَشَاءَمُوا بِهِ وَ الْوَجْهُ الثَّانِی مِنَ الْحَسَنَاتِ یَعْنِی بِهِ أَفْعَالَ الْعِبَادِ وَ هُوَ قَوْلُهُ مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها وَ مِثْلُهُ کَثِیرٌ وَ کَذَا السَّیِّئَاتُ عَلَی وَجْهَیْنِ فَمِنَ السَّیِّئَاتِ الْخَوْفُ وَ الْجُوعُ وَ الشِدَّهًْ وَ هُوَ مَا ذَکَرْنَاهُ فِی قَوْلِهِ وَ إِنْ تُصِبْهُمْ سَیِّئَةٌ یَطَّیَّرُوا بِمُوسی وَ مَنْ مَعَهُ وَ عُقُوبَاتِ الذُّنُوبِ قَدْ سَمَّاهَا اللَّهُ السَّیِّئَاتِ کَقَوْلِهِ تَعَالَی جَزاءُ سَیِّئَةٍ سَیِّئَةٌ مِثْلُها وَ الْوَجْهُ الثَّانِی مِنَ السَّیِّئَاتِ یَعْنِی بِهَا أَفْعَالَ الْعِبَادِ الَّذِینَ یُعَاقَبُونَ عَلَیْهَا وَ هُوَ قَوْلُهُ وَ مَنْ جاءَ بِالسَّیِّئَةِ فَکُبَّتْ وُجُوهُهُمْ فِی النَّارِ وَ قَوْلُهُ ما أَصابَکَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللهِ وَ ما أَصابَکَ مِنْ سَیِّئَةٍ فَمِنْ نَفْسِکَ یَعْنِی مَا عَمِلْتَ مِنْ ذُنُوبٍ فَعُوقِبْتَ عَلَیْهَا فِی الدُّنْیَا وَ الْآخِرَهًْ فَمِنْ نَفْسِکَ بِأَعْمَالِکَ لِأَنَّ السَّارِقَ یُقْطَعُ وَ الزَّانِی یُجْلَدُ وَ یُرْجَمُ وَ الْقَاتِلُ یُقْتَلُ فَقَدْ سَمَّی اللَّهُ الْعِلَلَ وَ الْخَوْفَ وَ الشِّدَّهًْ وَ عُقُوبَاتِ الذُّنُوبِ کُلَّهَا سَیِّئَاتٍ فَقَالَ ما أَصابَکَ مِنْ سَیِّئَةٍ فَمِنْ نَفْسِکَ بِأَعْمَالِکَ قَوْلُهُ قُلْ کُلٌّ مِنْ عِنْدِ اللهِ یَعْنِی الصِّحَّهًْ وَ الْعَافِیَهًْ وَ السَّعَهًْ وَ السَّیِّئَاتِ الَّتِی هِیَ عُقُوبَاتُ الذُّنُوبِ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ.
🔅امام صادق (ع)- حسنات در قرآن به دو وجه میباشد و سیّئات نیز اینگونه است از جمله حسناتی که خداوند ذکر کرده، صحّت، سلامتی، امنیّت و گشایش روزی است و خداوند آنها را حسنات نامیده است. وَ إِن تُصِبْهُمْ سَیِّئَةٌ؛ سیّئهًْ در اینجا بهمعنای بیماری، ترس، گرسنگی و سختی است. و چون بدیی به آنها میرسید، موسی و همراهانش را بدشگون نمیدانستند (اعراف/۱۳۱). یعنی بدگمانی میکردند. وجه دوّم حسنات، اعمال بندگان است و در کلام خداوند: هرکس کار نیکی انجام دهد ده برابر به او پاداش دهند. (انعام/۱۶۰). آمده است و مانند آن بسیار است. همچنین سیّئات بر دو وجه است، از جمله: ترس، گرسنگی، سختی. مصداق آن را در آیه: و چون بدیی به آنها میرسید، موسی و همراهانش را بدشگون میدانستند. (اعراف/۱۳۱). ذکر کردیم. خداوند، عقوبات گناهان را نیز سیّئات نامیده است. وجه دوّم سیّئات، اعمال بندگان است که به خاطر آنها مجازات میشوند. و این معنا در کلام خداوند آمده است: و آنان را که کارهای بد میکنند سرنگون در آتش اندازند. (نمل/۹۰) و آیه: مَّا أَصَابَکَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللهِ وَ مَا أَصَابَکَ مِن سَیِّئَةٍ فَمِن نَّفْسِکَ بدین معناست که نتیجه گناهانی که مرتکب میشوی و در دنیا و آخرت میبینی از خود تو و از اعمال تو است، چون دزد که انگشتانش قطع میشود و زناکننده، تازیانه میخورد و سنگسار میشود و قاتل، کُشته میشود. خداوند متعال بیماریها، ترس و سختی و عقوبات گناهان را سیّئات نامیده است و فرموده: وَ مَا أَصَابَکَ مِن سَیِّئَةٍ فَمِن نَّفْسِکَ یعنی نتیجهی اعمالت میباشد، و آیه: قُلْ کُلًّ مِّنْ عندِ اللهِ بهمعنای صحّت و عافیت و گشایش روزی است. و سیئاتی که مجازات گناهان است، از جانب خداست.
📚 تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۳۱۶ بحارالأنوار، ج۵، ص۲۰۱/ القمی، ج۱، ص۱۴۳/ البرهان
✨✨✨✨✨☀️☀️☀️☀️✨✨✨✨✨
🤲 اللهم عجل لولیک الفرج
🤲 اَللّـهُمَّ اِلي مَغْفِرَتِكَ وَفَدْتُ، وَ اِلي عَفْوِكَ قَصَدْتُ، وَاِلي تَجاوُزِكَ اِشْتَقْتُ، وَبِفَضْلِكَ وَثِقْتُ، وَلَيْسَ عِنْدي ما يُوجِبُ لي مَغْفِرَتَكَ، وَلا في عَمَلي ما اَسْتَحِقُّ بِهِ عَفْوَكَ
،
خدايا به سوي آمرزش تو وارد گشتم و به جانب گذشت تو آهنگ كردم و بسوي چشم پوشي تو بار شوق خود را بستم و به فضل و كرم تو اعتماد كردم و چيزي كه موجب آمرزش تو باشد در نزد من نيست…





ثبت دیدگاه