«آمَنَ ألرّسول بِما أُنْزِلَ إِلَيْهِ مِنْ رَبِّهِ وَ الْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آمَنَ بِاللهِ وَ مَلائِكَتِهِ وَ كُتُبِهِ وَ رُسُلِهِ لا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْ رُسُلِهِ وَ قالُوا سَمِعْنا وَ أَطَعْنا غُفْرانَكَ رَبَّنا وَ إِلَيْكَ اَلْمَصِيرُ»
[پیامبر، به آنچه از سوى پروردگارش بر او نازل شده، ایمان آورده است؛ و همهی مؤمنین [نیز]، به خدا و فرشتگانش و کتابهاى او و فرستادگانش، ایمان آوردهاند؛ [و گفتند:] «ما در میان هیچ یک از پیامبران او، فرق نمىگذاریم [و به همه ایمان داریم]». و گفتند: «شنیدیم و اطاعت کردیم. پروردگارا! به آمرزشِ تو امیدواریم؛ و بازگشت [ما] بهسوى توست».]
☀️ الرّسول (ص)- سَمِعْتُ لَیْلَهًَْ أُسْرِیَ بِی إِلَی السَّمَاءِ قَالَ الْعَزِیزُ جَلَّ ثَنَاؤُهُ: آمَنَ ألرّسول بِما أُنْزِلَ إِلَیْهِ مِنْ رَبِّهِ قُلْتُ: وَ الْمُؤْمِنُونَ قَالَ: صَدَقْتَ یَا مُحَمَّدُ (ص)! مَنْ خَلَّفْتَ لِأُمَّتِکَ؟ قُلْتُ: خَیْرَهَا. قَالَ: علیبنأبیطالب . قُلْتُ: نَعَمْ یَا رَبِّ! قَالَ: یَا مُحَمَّدُ (ص)! إِنِّی اطَّلَعْتُ إِلَی الْأَرْضِ اطِّلَاعَهًًْ فَاخْتَرْتُکَ مِنْهَا فَشَقَقْتُ لَکَ اسْماً مِنْ أَسْمَائِی فَلَا أُذْکَرُ فِی مَوْضِعٍ إِلَّا وَ ذُکِرْتَ مَعِی فَأَنَا الْمَحْمُودُ وَ أَنْتَ محمد (ص) ثُمَّ اطَّلَعْتُ الثَّانِیَهًَْ فَاخْتَرْتُ مِنْهَا عَلِیّاً (ع) وَ شَقَقْتُ لَهُ اسْماً مِنْ أَسْمَائِی فَأَنَا الْأَعْلَی وَ هُوَ عَلِیٌّ (ع).
🔅 پیامبر (صلی الله علیه و آله) شبی که به آسمان رفتم، شنیدم که [خداوند] عزیز به من فرمود: «آمَنَ الرَّسُولُ بِما أُنْزِلَ إِلَیْهِ مِنْ رَبِّهِ» گفتم: «و مؤمنین [نیز ایمان آوردند]». [خدا] فرمود: «راست گفتی! ای محمّد (صلی الله علیه و آله) بعد از خودت چه کسی را در میان امّتت به خلافت برمیگزینی»؟ گفتم: «بهترین فرد امّتم را»؛ خداوند فرمود: « علیّبنابیطالب (علیه السلام)»؟! گفتم: «بله پروردگارا»! او فرمود: «ای محمّد (صلی الله علیه و آله)! بهدرستیکه من با دقّت در [افراد روی] زمین جستجو کردم و تو را برگزیدم. پس برای تو، نامی از نامهای خودم انتخاب کردم. از من در جایی یاد نشود مگر آنکه تو نیز کنار من ذکر شوی. من محمود و تو محمّد (صلی الله علیه و آله) هستی. سپس دوباره [به اهل زمین] توجّه کردم و علی (علیه السلام) را برگزیدم. و اسمی از اسمهای خودم را برای او انتخاب کردم و من اعلی هستم و او علی (علیه السلام) است.
📚 تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۴۳۸ بحارالأنوار، ج۳۶، ص۲۶۱/ بحارالأنوار، ج۳۶، ص۲۱۶/ بحارالأنوار، ج۲۷، ص۱۹۹/ بحارالأنوار، ج۳۷، ص۶۲/ تأویل الآیات الظاهرهًْ، ص۱۰۴/ فرات الکوفی، ص۷۳
☀️امام صادق (ع) فرمودند: جبرئیل، میکائیل و إسرافیل (علیهم السلام) با براق بهسوی رسولخدا (ص) آمدند … و پیامبر (صلی الله علیه و آله) را بالا برد و او را درحالیکه جبرئیل (علیه السلام) در کنارش بود و آیاتی از آسمان و زمین را به او نشان میداد تا ارتفاع نه چندان زیادی بالا برد تا آنکه [پیامبر (صلی الله علیه و آله) فرمود:] به سدرهًْالمنتهی رسیدم که یک برگ از آن درخت [از شدّت بزرگی] بر امّتی از امّتها سایه میانداخت و فاصلهی من تا آن درخت همانطور که خداوند فرمود به قدر دو کمان یا کمتر بود پس [خداوند] مرا ندا داد: «آمَنَ الرَّسُولُ بِما أُنْزِلَ إِلَیْهِ مِنْ رَبِّهِ» پس رسولخدا (صلی الله علیه و آله) فرمود: « پروردگارا به پیامبرانت فضایلی عطا نمودی؛ پس بر من هم عطا نما». خداوند فرمود: «دو کلمه را از زیر عرشم لا حول و لا قوة إلا بالله و لا منجی منک إلا إلیک؛ هیچ توان و قدرتی جز از ناحیه خدا نیست و هیچ نجاتبخشی جز تو نیست به تو بخشیدم». فرمود: «ملائک به من سخنی را آموختند که هر صبح و شب، آن را بگویم [و آن سخن این است]: «اللهُمَّ إِنَ ظُلْمِی أَصْبَحَ مُسْتَجِیراً بِعَفْوِکَ وَ ذَنْبِی أَصْبَحَ مُسْتَجِیراً بِمَغْفِرَتِکَ وَ ذُلِّی أَصْبَحَ مُسْتَجِیراً بِعِزِّکَ وَ فَقْرِی أَصْبَحَ مُسْتَجِیراً بِغِنَاکَ وَ وَجْهِیَ الْفَانِیَ الْبَالِی أَصْبَحَ مُسْتَجِیراً بِوَجْهِکَ الدَّائِمِ الْبَاقِی الَّذِی لَا یَفْنَی؛ پروردگارا صبح را آغاز میکنم در حالیکه از ظلمم به عفو تو، از گناهانم به بخشش تو، از خواریام به عزّت تو، از فقرم به بینیازی تو، و از وجه فناپذیر و نابودشدنیام به صورت باقی و جاودان تو که فناناپذیر است، پناه میآورم».
📚 تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۴۴۴ القمی، ج۲، ص۱۰
✨✨☀️☀️☀️☀️✨✨
🤲 الْحَمْدُ لِلّهِ الَّذِي هَدَانَا لِهَـذَا وَ مَا كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْلا أَنْ هَدَانَا اللّهُ.
خدایا شکرت، که ما را به ولایت اهلبیت علیهم السلام هدايت کردی و اگر تو ما را هدایت نمیکردی ما هدایت نمیشدیم.
dinemosafa@





ثبت دیدگاه