«إذْ قالَتِ امْرَأَتُ عِمْرانَ رَبِّ إِنِّي نَذَرْتُ لَكَ ما في بَطْني مُحَرَّراً فَتَقَبَّلْ مِنِّي إِنَّكَ أَنْتَ السَّميعُ الْعَليمُ»
[[به ياد آوريد] هنگامى را كه همسر«عمران» گفت: «پروردگارا! آنچه را در رحم دارم، براى تو نذر كردم، كه «مُحَرَّر» باشد [و آزاد براى خدمت خانه‌ی تو]. از من بپذير، كه تو شنوا و دانايى.]
☀️الصّادق (علیه السلام)- إِنَّ اللَّهَ تَعَالَی جَلَّ جَلَالُهُ أَوْحَی إِلَی عِمْرَانَ (علیه السلام) أَنِّی وَاهِبٌ لَکَ ذَکَراً مُبَارَکاً یُبْرِئُ الْأَکْمَهَ وَ الْأَبْرَصَ وَ یُحْیِی الْمَوْتَی بِإِذْنِ اللَّهِ وَ أَنِّی جَاعِلُهُ رَسُولًا إِلَی بَنِی إِسْرَائِیلَ قَالَ فَحَدَّثَ عِمْرَانُ (علیه السلام) امْرَأَتَهُ حَنَّهًْ بِذَلِکَ وَ هِیَ أُمُّ مَرْیَمَ (سلام الله علیها) فَلَمَّا حَمَلَتْ کَانَ حَمْلُهَا عِنْدَ نَفْسِهَا غُلَاماً فَقَالَتْ رَبِّ إِنِّی نَذَرْتُ لَکَ ما فِی بَطْنِی مُحَرَّراً فَوَضَعَتْ أُنْثَی فَقَالَتْ وَ لَیْسَ الذَّکَرُ کَالْأُنْثی إِنَّ الْبِنْتَ لَا تَکُونُ رَسُولًا فَلَمَّا أَنْ وَهَبَ اللَّهُ لِمَرْیَمَ عِیسَی (علیه السلام) بَعْدَ ذَلِکَ کَانَ هُوَ الَّذِی بَشَّرَ اللَّهُ بِهِ عِمْرَانَ (علیه السلام).
🔅 امام صادق علیه السلام فرمودند: خداوند به عمران وحی کرد: من به تو پسری مبارک می‌دهم که نابینا و مریض مبتلا به برص را شفا می‌دهد و مرده را به اجازه‌ی من زنده می‌کند. او را پیامبر در میان بنی‌اسرائیل می‌کنم. عمران (علیه السلام) به همسر خود به نام حنّه این جریان را گفت او مادر مریم (سلام الله علیها) بود وقتی حامله شد، خیال می‌کرد فرزندش پسر است و گفت: إِنِّی نَذَرْتُ لَکَ ما فی بَطْنی مُحَرَّراً وقتی متولّد شد دید دختر است، گفت: «خدایا! من دختر زاییدم و دختر مانند پسر نیست که پیامبر بشود». خداوند فرمود: وقتی خداوند عیسی (علیه السلام) را به مریم داد این همان کسی بود که به عمران بشارت داده بود.
📚 تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۵۴۸/ بحارالأنوار، ج۱۴، ص۲۰۳/ بحارالأنوار، ج۱۴، ص۱۹۹/ القمی، ج۱، ص۱۰۰/ قصص الأنبیاءللراوندی، ص۲۱۴
☀️حَفْصُ بْنُ الْبَخْتَرِیِّ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) فِی قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ إِنِّی نَذَرْتُ لَکَ ما فِی بَطْنِی مُحَرَّراً الْمُحَرَّرُ یَکُونُ فِی الْکَنِیسَهًْ لَا یَخْرُجُ مِنْهَا فَلَمَّا وَضَعَتْهَا أُنْثَی قَالَتْ رَبِّ إِنِّی وَضَعْتُهَا أُنْثَی وَ اللهُ أَعْلَمُ بِمَا وَضَعَتْ وَ لَیْسَ الذَّکَرُ کَالْأُنْثَی إِنَّ الْأُنْثَی تَحِیضُ فَتَخْرُجُ مِنَ الْمَسْجِدِ وَ الْمُحَرَّرُ لَا یَخْرُجُ مِنَ الْمَسْجِدِ.
🔅 حفص‌بن‌بختری از امام صادق (علیه السلام) درباره‌ی آیه: إِنِّی نَذَرْتُ لَکَ ما فی بَطْنی مُحَرَّراً نقل می‌کند: خدمتگزار باید در معبد باشد و از آن خارج نشود امّا وقتی دختر به دنیا آورد، «قَالَتْ رَبِّ إِنِّی وَضَعتُهَا أُنثَی وَاللهُ أَعلَمُ بِمَا وَضَعتْ وَلَیْسَ الذَّکَرُ کَالأُنثَی» ولی دختر حیض می‌شود و از مسجد خارج می‌شود و این درحالی است که محرّر نباید از مسجد خارج شود.
📚تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۵۵۰/ مستدرک الوسایل، ج۲، ص۲۷/ بحارالأنوار، ج۱۴، ص۲۰۴/ العیاشی، ج۱، ص۱۷۰/ البرهان
✨✨✨✨✨☀️☀️☀️☀️✨✨✨✨✨
🤲 اللهم عجل لولیک الفرج
🤲 «رَبِّ هَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ ذُرِّيَّةً طَيِّبَةً إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعَآءِ»
ای پروردگار من! مرا از سوی خود فرزندی نیكو عطا كن، یقیناً تو شنوای دعایی. (۳۸/ آل‌عمران)
ثبت دیدگاه