«وَالَّذِينَ إِذَا فَعلُواْ فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُواْ أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُواْ اللّهَ فَاسْتَغْفَرُواْ لِذُنُوبِهِمْ وَمَن يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ اللّهُ وَلَمْ يُصِرُّواْ علَی مَا فَعلُواْ وَهُمْ يَعلَمُونَ * أُوْلَـئِكَ جَزَآؤُهُم مَّغْفِرَةٌ مِّن رَّبِّهِمْ وَجَنَّاتٌ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَ نِعمَ أَجْرُ الْعامِلِينَ »
[و آنان كه چون كار زشتی كنند يا بر خود ستم روا دارند، خدا را به ياد میآورند و برای گناهانشان آمرزش میخواهند و چه كسی جز خدا گناهان را میآمرزد و بر آن چه مرتكب شدهاند، با آن که میدانند (كه گناه است) پافشاری نمیكنند * آنان پاداششان آمرزشی از جانب پروردگارشان و بوستانهايی است كه از زير (درختان) آن جويبارها روان است، جاودانه در آن بمانند و پاداش اهل عمل، چه نيكوست]
☀️الصّادق (علیه السلام)- إِنَ الْعَبْدَ إِذَا أَذْنَبَ ذَنْباً أُجِّلَ مِنْ غُدْوَهًْ إِلَی اللَّیْلِ، فَإِنِ اسْتَغْفَرَ اللَّهَ لَمْ یُکْتَبْ عَلَیْهِ و قَالَ: الْعَبْدُ الْمُؤْمِنُ إِذَا أَذْنَبَ ذَنْباً أَجَّلَهُ اللَّهُ سَبْعَ سَاعَاتٍ فَإِنِ اسْتَغْفَرَ اللَّهَ لَمْ یُکْتَبْ عَلَیْهِ شَیْءٌ وَ إِنْ مَضَتِ السَّاعَاتُ وَ لَمْ یَسْتَغْفِرْ کُتِبَتْ عَلَیْهِ سَیِّئَهًْ وَ إِنَّ الْمُؤْمِنَ لَیُذَکَّرُ ذَنْبَهُ بَعْدَ عِشْرِینَ سَنَهًْ حَتَّی یَسْتَغْفِرَ رَبَّهُ فَیَغْفِرَ لَهُ وَ إِنَّ الْکَافِرَ لَیَنْسَاهُ مِنْ سَاعَتِه.
🔅امام صادق (علیه السلام): بندهی مؤمن که مرتکب گناه شود از بام تا شام مهلت مییابد، اگر از خداوند طلب بخشایش کند گناه او ثبت نمیشود.
🔆 امام صادق (ع) فرمود: «چون بندهی مؤمن گناهی کند خدا هفت ساعت به او مهلت دهد و اگر از خدا آمرزش خواست، چیزی بر او نوشته نشود و اگر این ساعتها گذشت و آمرزش نخواست، یک گناه بر او نوشته شود». راستی که مؤمن تا پس از بیستسال هم گناه خود را یادآور شد تا از آن به درگاه پروردگارش آمرزش جوید و او را بیامرزد و کافر همان ساعت آن را فراموش کند.
📚 تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۷۶۶ /الکافی (ط ـ دارالحدیث)، ج۴، ص۲۳۵/ الکافی، ج۲، ص۴۳۷
☀️الباقر (علیه السلام)- یَا مُحَمَّدَبْنَمُسْلِمٍ أَ تَرَی الْعَبْدَ الْمُؤْمِنَ یَنْدَمُ عَلَی ذَنْبِهِ وَ یَسْتَغْفِرُ اللَّهَ تَعَالَی مِنْهُ وَ یَتُوبُ ثُمَّ لَا یَقْبَلُ اللَّهُ تَوْبَتَهُ؟ قُلْتُ: فَإِنَّهُ فَعَلَ ذَلِکَ مِرَاراً یُذْنِبُ ثُمَّ یَتُوبُ وَ یَسْتَغْفِرُ. فَقَالَ: کُلَّمَا عَادَ الْمُؤْمِنُ بِالاسْتِغْفَارِ وَ التَّوْبَهًْ عَادَ اللَّهُ عَلَیْهِ بِالْمَغْفِرَهًْ وَ إِنَّ اللهَ غَفُورٌ رَحِیمٌ یَقْبَلُ التَّوْبَةَ … وَ یَعْفُوا عَنِ السَّیِّئاتِ فَإِیَّاکَ أَنْ تُقَنِّطَ الْمُؤْمِنِینَ مِنْ رَحْمَهًْ اللَّه.
🔅امام باقر (علیه السلام) فرمودند: «ای محمد، پسر مسلم! آیا چنان میپنداری که بنده مؤمن، بر گناه خود پشیمان میشود، و از خدای عز و جل طلب آمرزش از آن میکند و توبه میکند، و خدای عز و جل با وجود این ها، توبه او را قبول نمی فرماید؟ » عرض کردم: پس اگر چندین مرتبه چنین کند که مرتکب گناه شود، بعد از آن، توبه کند و آمرزش طلبد؟ فرمود: ای محمّدبنمسلم! مؤمن هر بار که توبه و استغفار کند خداوند نیز توبه او را درهر بار قبول میکند همانا خداوند آمرزنده و بخشنده است، توبه را قبول میکند و از بدیها در میگذرد، پس بپرهیز از اینکه مؤمنین را از رحمت خدا ناامید کنی.
📚 تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۷۷۰ بحارالأنوار، ج۶، ص۴۰
☀️الصّادق (علیه السلام)- الْمُقِیمُ عَلَی الذَّنْبِ وَ هُوَ مِنْهُ مُسْتَغْفِرٌ کَالْمُسْتَهْزِئ.
🔅امام صادق (علیه السلام) : کسی که بر ارتکاب گناه ادامه میدهد و در همان حال استغفار میکند همچون کسی است که کار مسخرهای را انجام دهد.
📚 تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۷۷۰/ بحارالأنوار، ج۶، ص۳۶
☀️الباقر (علیه السلام)- الإِصْرَارُ هُوَ أَنْ یُذْنِبَ الذَّنْبَ فَلَا یَسْتَغْفِرَ اللَّهَ وَ لَا یُحَدِّثَ نَفْسَهُ بِتَوْبَهًْ فَذَلِکَ الْإِصْرَارُ.
🔅امام باقر (علیه السلام) اصرار بر گناه این است که کسی گناهی کند و از خدا آمرزش نخواهد و در فکر توبه نباشد، اصرار بر گناه این است.
📚تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۷۷۰ /الکافی، ج۲، ص۲۸۸/ بحارالأنوار، ج۶، ص۳۲ و ج۶، ص۳۶ و ج۸۵، ص۲۹/ العیاشی، ج۱، ص۱۹۸/ مجموعهًْ ورام، ج۱، ص۱۸/ وسایل الشیعهًْ، ج۱۵، ص۳۳۸/ مستدرک الوسایل، ج۱۱، ص۳۶۷
✨✨✨✨✨☀️☀️☀️☀️✨✨✨✨✨
🤲 اَسْتَغْفِرُاللهَ الَّذي لا اِلهَ اِلاّ هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ، الرَّحْمنُ الرَّحيمُ بَديعُ السَّمواتِ وَالاَْرْضِ، مِنْ جَميعِ ظُلْمي وَ جُرْمي وَ اِسْرافي عَلي نَفْسي وَ اَتُوبُ اِلَيْهِ.





ثبت دیدگاه