«وَ يُكَلِّمُ النّاسَ فِي الْمَهْدِ وَ كَهْلاً وَ مِنَ الصّالِحينَ* قالَتْ رَبِّ أَنّى يَكُونُ لي وَلَدٌ وَ لَمْ يَمْسَسْني بَشَرٌ قالَ كَذالِكِ اللهُ يَخْلُقُ ما يَشاءُ إِذا قَضى أَمْراً فَإِنَّما يَقُولُ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ»
[و با مردم، در گاهواره و درحال ميانسالى سخن خواهد گفت و از صالحان است.* [مريم] گفت:«پروردگارا! چگونه ممكن است فرزندى براى من باشد، درحالىكه انسانى با من تماس نداشته است»؟! فرمود:«خداوند، اينگونه هرچه را بخواهد مىآفريند.هنگامىكه فرمان وجود چيزى را صادر كند، تنها به آن مىگويد:«موجود باش»! آن[چيز نيز، بيدرنگ]موجود مىشود.»]
👈 بیان؛ در آیهی ۴۶ خداوند میفرماید: حضرت عیسی علیه السلام در گهواره (یعنی نوذادی) و پیری با مردم سخن میگوید.
اینکه حضرت در نوزادی بامردم سخن میگوید را همه میدانیم، وقتی حضرت مریم(س) حضرت عیسی(ع) را بدون داشتن همسر به دنیا آورد و با نوزادش یعنی حضرت عیسی (ع) به طرف قومش آمد، قومش به او گفتند: فَأَتَتْ بِهِ قَوْمَهَا تَحْمِلُهُ قَالُوا يَا مَرْيَمُ لَقَدْ جِئْتِ شَيْئًا فَرِيًّا ﴿۲۷﴾يَا أُخْتَ هَارُونَ مَا كَانَ أَبُوكِ امْرَأَ سَوْءٍ وَمَا كَانَتْ أُمُّكِ بَغِيًّا ﴿۲۸﴾فَأَشَارَتْ إِلَيْهِ قَالُوا كَيْفَ نُكَلِّمُ مَن كَانَ فِي الْمَهْدِ صَبِيًّا ﴿۲۹﴾[پس(مريم) در حالی كه او را در آغوش گرفته بود به نزد قومش آورد. گفتند: ای مريم به راستی كار بسيار ناپسندی مرتكب شدهای * ای خواهر هارون! پدرت مرد بدی نبود و مادرت (نيز) بدكاره نبود * (مريم) به سوی (عيسی) اشاره كرد. گفتند: چگونه با كسی كه در گهواره (و) كودك است، سخن بگوييم؟] حضرت مریم به نوزاد در بغلش اشاره کرد که از او بپرسید، به اذن خدا حضرت عیسی به سخن در آمد
✨و فرمود: قَالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتَانِيَ الْكِتَابَ وَجَعَلَنِي نَبِيًّا ﴿۳۰﴾وَجَعَلَنِي مُبَارَكًا أَيْنَ مَا كُنتُ وَأَوْصَانِي بِالصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ مَا دُمْتُ حَيًّا ﴿۳۱﴾ وَبَرًّا بِوَالِدَتِي وَلَمْ يَجْعَلْنِي جَبَّارًا شَقِيًّا ﴿۳۲﴾وَالسَّلَامُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدتُّ وَيَوْمَ أَمُوتُ وَيَوْمَ أُبْعَثُ حَيًّا ﴿۳۳﴾[گفت: منم بنده خدا به من كتاب داده و مرا پيامبر قرار داده است * و هر جا كه باشم مرا با بركت ساخته و تا زندهام به نماز و زكات سفارش كرده است * و مرا نسبت به مادرم نيكوكار كرده و زورگو و نافرمانم نگردانيده است * و درود بر من روزی كه زاده شدم و روزی كه میميرم و روزی كه زنده برانگيخته میشوم * این از سخن گفتن در کودکی.
👈 اما سخن گفتن در پیری، بر طبق آیات و روایات همه میدانیم، طبق آیهی ۱۵۷ نساء که میفرماید: «و مَا قَتَلُوهُ وَ مَا صَلَبُوهُ وَ لَـكِن شُبِّهَ لَهُمْ» حضرت عیسی (ع) کشته نشده و به صلیب هم کشیده نشده بلکه در سن جوانی عروج کرده، و در آسمان چهارم لحظه شماری میکند برای ظهور و اینکه آیه میفرماید در پیری با مردم سخن میگوید، این در رجعت یعنی زمان ظهور امام زمان(ع) هست، که حضرت عیسی(ع) میآید و پشت سر امام زمان(ع) نماز میخواند و مسیحیها با دیدن این صحنه به امام زمان(ع) ایمان میآورند…
☀️الرّضا علیه السلام: أَمَّا الْقَاهِرُ فَإِنَّهُ لَیْسَ عَلَی مَعْنَی عِلَاجٍ وَ نَصْبٍ وَ احْتِیَالٍ وَ مُدَارَاهًْ وَ مَکْرٍ کَمَا یَقْهَرُ الْعِبَادُ بَعْضُهُمْ بَعْضاً فَالْمَقْهُورُ مِنْهُمْ یَعُودُ قَاهِراً وَ الْقَاهِرُ یَعُودُ مَقْهُوراً وَ لَکِنْ ذَلِکَ مِنَ اللَّهِ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی عَلَی أَنَّ جَمِیعَ مَا خَلَقَ مُلْتَبِسٌ بِهِ الذُّلُّ لِفَاعِلِهِ وَ قِلَّهًْ الِامْتِنَاعِ لِمَا أَرَادَ بِهِ لَمْ یَخْرُجْ مِنْهُ طَرْفَهًْ عَیْنٍ غَیْرَ أَنَّهُ یَقُولُ لَهُ کُنْ فَیَکُونُ وَ الْقَاهِرُ مِنَّا عَلَی مَا ذَکَرْتُهُ وَ وَصَفْتُ فَقَدْ جَمَعَنَا الِاسْمُ وَ اخْتَلَفَ الْمَعْنَی.
🔅امام رضا علیه السلام فرمودند: امّا قاهر در باب خدا نه به این معنی است که به چاره و حیله و زحمت و آمیزش و خلطت و مکر بر کسی غالب شود، چنانکه بعضی از بندگان بر بعضی به این اسباب و آلت غالب میشوند و مغلوب از ایشان غالب میشود و غالب مغلوب میگردد. ولیکن این وصف نسبت به خدای تبارکوتعالی به این معنی است که فاعل و خالق همه چیز است و تمام آنچه آفریده جامهیخواری و فروتنی از برای او بر خود پوشیده؛ همه مقهور و مغلوب قدرت اویند و نمیتوانند که امتناع کنند و قبول ننمایند آنچه را که نسبت به ایشان اراده فرموده و یک چشم برهمزدن از او بیرون نمیرود آن سلطنتی که دارد به وضعی که به هرچه میگوید که باش میباشد و قاهر نسبت به ما به آن معنی است که ذکر کردم و وصف نمودم پس اسم را جمع نمودیم و معنی مختلف است.
📚تفسیر اهل بیت (ع) ج۲، ص۵۷۲/التوحید، ص۱۹۰
✨✨✨✨✨☀️☀️☀️☀️✨✨✨✨✨
🤲اللهم عجل لولیک الفرج
ثبت دیدگاه