«قُلْ إِنَّمَا أَعِظُكُم بِوَاحِدَةٍ أَن تَقُومُوا لِلَّهِ مَثْنَی وَفُرَادَی ثُمَّ تَتَفَكَّرُوا مَا بِصَاحِبِكُم مِّن جِنَّةٍ إِنْ هُوَ إِلَّا نَذِيرٌ لَّكُم بَيْنَ يَدَيْ عَذَابٍ شَدِيدٍ»
[بگو: من فقط به شما يك اندرز میدهم كه دو به دو و به تنهايی برای خدا به پا خيزيد، سپس بينديشيد كه رفيق شما هيچ گونه ديوانگی ندارد. او شما را از عذاب سختی كه در پيش است جز هشداردهندهای (بيش) نيست]
☀️ ابو حمزه ثمالی روایت میكند كه: از امام باقر علیه السلام تفسیر آیه «قُلْ إِنَّمَا أَعِظُكُم بِوَاحِدَةٍ» را پرسیدم و حضرت پاسخ داد: یعنی شما را تنها به ولایت علی علیه السلام پند میدهم و سفارش میكنم.
📚 تفسیر قمی، ج۲، ص ۱۷۹ / تفسیر البرهان
☀️ یعقوب بن یزید روایت میكند كه: از امام صادق علیه السلام تفسیر آیه «قُلْ إِنَّمَا أَعِظُكُم بِوَاحِدَةٍ أَن تَقُومُوا لِلَّهِ مَثْنَی وَفُرَادَی» را پرسیدم و حضرت فرمود: منظور، پند به ولایت است. راوی میگوید: به حضرت عرض كردم: ماجرای نازل شدن این آیه چگونه بوده است؟ حضرت پاسخ داد: چون رسول خدا صلی الله علیه و آله، امیر المؤمنین علیه السلام را جانشین خود برای مردم قرار داد، و فرمود: هر كه من مولای او هستم، علی، مولای اوست، مردی شروع به سخن گفتن پشت سر رسول خدا صلی الله علیه و آله كرده و گفت: محمد صلی الله علیه و آله هر روز ما را به امر جدیدی فرا میخواند و شروع كرده به این كه اهل بیت خود را بر ما مسلط سازد. این گونه بود كه خداوند عزّ و جلّ درباره این موضوع، آیهای را بر پیامبر خود نازل كرد و فرمود: «قُلْ إِنَّمَا أَعِظُكُم بِوَاحِدَةٍ» یعنی پس از من آن چه را كه پروردگارتان بر شما واجب ساخته است را به شما ابلاغ كردهام. راوی میگوید: عرض كردم: پس معنای سخن خداوند كه فرمود: «أَن تَقُومُوا لِلَّهِ مَثْنَی وَفُرَادَی» چیست؟ حضرت پاسخ داد: منظور از مَثنی، اطاعت از رسول خدا صلی الله علیه و آله و امیر المؤمنین علیه السلام و منظور از فرادی، اطاعت از امام كه از نسل آن دو پس از آن دو میآیند، است و ـ ای یعقوب! ـ به خداوند سوگند! مقصودی جز این نداشته است.
📚 تأویل الآیات، ج۲، ص ۴۷۷، ح ۱۰ / تفسیر البرهان
☀️ امیر المؤمنین علیه السلام پیرامون تفسیر آیه «قُلْ إِنَّمَا أَعِظُكُم بِوَاحِدَةٍ» فرمود: خداوند عزّ و جلّ تصمیمهای مربوط به قوانین اسلام و آیاتی كه اعمال واجب را بیان میدارد، در زمانهای مختلف نازل كرد؛ چنان كه آسمانها و زمین را در شش روز آفرید و اگر خداوند میخواست، آنها را در كمتر از یك چشم بر هم زدن میآفرید؛ اما خداوند تأنّی و مدارا را الگویی برای نمایندگان خود و الزامی برای حجتهای خود بر خلقش قرار داد. پس اولین چیزی كه آنان را به آن متعهّد ساخت، اذعان به وحدانیّت و ربوبیّت او و شهادت به این كه خدایی جز الله نیست، بود. چون آنان، به این امر اذعان نمودند، در پی آن، اذعان به نبوت پیامبرش و شهادت به رسالت او را بر آنان الزامی ساخت. چون به آن متعهد گشتند، نماز، سپس روزه، سپس زكات، سپس روزه، سپس حجّ، سپس زكاتها و اموال فَیء (غنیمتی كه بدون جنگ و خونریزی به دست میآید) را كه به همین روش است بر آنان واجب نمود. سپس منافقان گفتند: آیا برای پروردگارت پس از آن كه این موارد را بر ما واجب ساخته، چیز دیگری مانده تا آن را واجب گرداند و تو آن را برای ما بازگو كنی تا جانهایمان از این كه او مورد واجب دیگری را باقی نگذاشته است، آرام بگیرد؟ این گونه بود كه خداوند آیه «قُلْ إِنَّمَا أَعِظُكُم بِوَاحِدَةٍ» را نازل فرمود كه منظور از آن ولایت است و خداوند آیه «إِنَّمَا وَلِیُّكُمُ اللّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِینَ آمَنُواْ الَّذِینَ یُقِیمُونَ الصَّلاَةَ وَیُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ»«مائده/ ۵۵»[ولیّ شما تنها خدا و پیامبر اوست و كسانی كه ایمان آوردهاند؛ همان كسانی كه نماز برپا میدارند و در حال ركوع زكات میدهند] را نازل كرد و امت در این باره هیچ اختلاف نظری ندارند كه تنها یك مرد، در آن هنگام (هنگام نزول آیه) در حالی كه در ركوع بود، زكات داد كه اگر نام او در كتاب آورده میشد، آن را به همراه دیگر مطالبی كه درباره او در كتاب خداوند ذكر شده بود، حذف میكردند و تحریف كنندگان، از معنای این رمز و رموز شبیه به آن كه وجود آن در كتاب خداوند را برایت بیان داشتم غافلند، و این مطلب تنها به تو و امثال تو میرسد و در این هنگام خداوند عزّ و جلّ فرمود: «الْیَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِینَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَیْكُمْ نِعْمَتِی وَرَضِیتُ لَكُمُ الإِسْلاَمَ دِینًا»«مائده/۴» [امروز دین شما را برایتان كامل و نعمت خود را بر شما تمام گردانیدم و اسلام را برای شما (به عنوان) آیینی برگزیدم]
📚 احتجاج، ص ۲۵۴/تفسیر البرهان
✨✨✨✨✨☀️☀️☀️☀️✨✨✨✨✨
🤲 اللهم عجل لولیک الفرج
ثبت دیدگاه