«وَالَّذِينَ إِذَا فَعلُواْ فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُواْ أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُواْ اللّهَ فَاسْتَغْفَرُواْ لِذُنُوبِهِمْ وَمَن يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ اللّهُ وَلَمْ يُصِرُّواْ علَی مَا فَعلُواْ وَهُمْ يَعلَمُونَ * أُوْلَـئِكَ جَزَآؤُهُم مَّغْفِرَةٌ مِّن رَّبِّهِمْ وَجَنَّاتٌ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَ نِعمَ أَجْرُ الْعامِلِينَ »
[و آنان كه چون كار زشتی كنند يا بر خود ستم روا دارند، خدا را به ياد میآورند و برای گناهانشان آمرزش میخواهند و چه كسی جز خدا گناهان را میآمرزد و بر آن چه مرتكب شدهاند، با آن که میدانند (كه گناه است) پافشاری نمیكنند * آنان پاداششان آمرزشی از جانب پروردگارشان و بوستانهايی است كه از زير (درختان) آن جويبارها روان است، جاودانه در آن بمانند و پاداش اهل عمل، چه نيكوست]
☀️ امام باقر علیه السلام در باره آیه «وَلَمْ یُصِرُّواْ علَی مَا فَعلُواْ وَ هُمْ یَعلَمُونَ» فرمود: اصرار، این است كه آن گناه را ادامه بدهد و از خداوند طلب آمرزش نكند و با خودش در باره توبه، سخن نگوید.
📚 كافی، ج ۲، ص ۲۱۹، ح ۲ / تفسیر البرهان
☀️ امام صادق علیه السلام فرمود: خداوند رحمت كند بندهای را كه نمیپسندد ابلیس، همتای او در دینش باشد. در كتاب خدا به خاطر وجود استفغار و توبه كه خداوند شما را به آن امر فرموده است، نجات از مرگ ، بینایی از نابینایی و كوری، راهنمایی به سوی هدایت و درمان دردهایی كه در سینه است، وجود دارد. خداوند فرموده است: «وَالَّذِینَ إِذَا فَعلُواْ فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُواْ أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُواْ اللّهَ فَاسْتَغْفَرُواْ لِذُنُوبِهِمْ وَمَن یَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ اللّهُ وَلَمْ یُصِرُّواْ علَی مَا فَعلُواْ وَهُمْ یَعلَمُونَ وَمَن یَعمَلْ سُوءًا أَوْ یَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ یَسْتَغْفِرِ اللّهَ یَجِدِ اللّهَ غَفُورًا رَّحِیمًا» این است آن چیزی كه خداوند، امر فرموده است از آن استغفار شود و شرط كرده است كه به همراه آن، جدا شدن از محرّمات هم صورت گیرد. چرا كه میفرماید: «إِلَیْهِ یَصْعدُ الْكَلِمُ الطَّیِّبُ وَالْعمَلُ الصَّالِحُ یَرْفَعهُ» «فاطر/ ۱۰» [سخنان پاكیزه به سوی او بالا میرود و كار شایسته به آن رفعت میبخشد و كسانی كه با حیله و مكر كارهای بد میكنند عذابی سخت خواهند داشت و نیرنگشان، خود تباه میگردد] و با این آیه، استدلال میشود كه فقط انجام عمل نیك و توبه است كه باعث پذیرش استغفار میشود.
📚 تفسیر عیاشی، ج ۱، ص ۲۲۲، ح ۱۴۳ / تفسیر البرهان
☀️ امام صادق علیه السلام فرمود: هنگامی كه آیه «وَالَّذِینَ إِذَا فَعلُواْ فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُواْ أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُواْ اللّهَ فَاسْتَغْفَرُواْ لِذُنُوبِهِمْ» نازل شد، ابلیس از كوهی در مكه كه به آن كوه ثور گفته میشود، بالا رفت و با صدای بسیار بلند، عفریتهای خود را صدا زد و آنها به نزد او آمدند و گفتند: ای سرور و سالار ما! چرا ما را به حضور خواستهاید؟ گفت: این آیه، نازل شده است. چه كسی از پسِ آن بر میآید؟ عفریتی از شیاطین بلند شد و گفت: من با انجام این كار و آن كار از پس آن بر میآیم. گفت: كار تو نیست. عفریت دیگری بلند شد و مانند آن را تكرار كرد. گفت: كار تو هم نیست. وسواس خنّاس بلند شد و گفت: من میتوانم. شیطان گفت: با چه چیزی؟ گفت به آنها وعده میدهم و آنها را ضعیف میگردانم تا این كه گناه را انجام دهند و وقتی كه آن گناه را انجام دادند، استغفار كردن را از یاد آنها میبرم. شیطان گفت: این، كار توست. و او را تا روز قیامت، مأمور انجام آن كار گردانید.
📚 امالی، ص ۳۷۶، ح ۵ / تفسیر البرهان
✨✨✨✨✨☀️☀️☀️☀️✨✨✨✨✨
🤲 اسْتَغْفِرُاللهَ الَّذي لا اِلهَ اِلاّ هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ، الرَّحْمنُ الرَّحيمُ بَديعُ السَّمواتِ وَالاَْرْضِ، مِنْ جَميعِ ظُلْمي وَ جُرْمي وَ اِسْرافي عَلي نَفْسي وَ اَتُوبُ اِلَيْهِ.
طلب استغفار میکنم از خدایی كه معبودي جز او نيست، زنده و پاينده است ، بخشنده و مهربان است ، پديدآورنده آسمانها و زمين است ، از جمیع ظلمی که به خودم کردم و گناه و نافرمانيای که کردم، و به سوي او باز مي گردم. و توبه میکنم.
@dinemosafa





ثبت دیدگاه