▪️«حضرت ابراهیم (ع) خلیل الله شد و حضرت امام حسین (ع) ابا عبدالله»
🔲 هنگامی که خداوند مقام خلیل اللهی را به حضرت ابراهیم عطا فرمود، ملائکه به خداوند عرضه داشتند: خدایا این ابراهیم چه کاری کرده، که شده خلیل الله؟!
همان طور که قبلاً موقع خلقت حضرت آدم (ع)،موقعی که خداوند به ملائکه فرمود: و اذ قال ربک للملائکة انی جائل فی الارض خلیفه(30 بقره) همانا من در زمین خلیفه خواهم گذاشت. ملائکه گفتند: قالوا اتَجعَل فیها مَن یُفسد فیها و یسفک الدماء و نحن نسبح بحمدک و نقدس لک، یعنی آیا میخواهی کسانی را در زمین قرار دهی که در آن فساد و خونریزی کنند و در حالی که ما تسبیح و تحمید و تقدیس تو را می کنیم( چون آنها قبل از خلقت حضرت آدم، نسناسها را دیده بودند که در زمین زندگی میکردند و بسیار فاسد و خونریز بودند.)
خداوند فرمود: قال انّی اعلم مالا تعلمون (30 بقره) همانا من چیزی می دانم که شما نمی دانید . یعنی از میان این انسان های فاسد و خونریز و گنه کار که هم چون زغال سنگهای مُتعَفّن و سخت هستند یک یاقوتی، یک برلیانی مانند امام حسین(ع) را خلق می کنم که همه هستی و جان و مال و جانانش را در راه منِ خدا می دهد و در یک نصف روز هفده تن از عزیزانش را جلوی چشمش پر پر می کنند در حالی که «لا شبیهون فی الارض» هیچ شبیه و مثل و مانندی در زمین نداشتند.
✔️ خداوند برای این که مقام حضرت ابراهیم را به ملائکه نشان دهند سه امتحان از حضرت ابراهیم (ع) گرفت. یعنی از مال ، جان و جانان
1 – امتحان از مال: خداوند دو تن از ملائکه را انتخاب نمودند که یکی در شرق عالم «سبوحٌ قُدّوس» می گفت و دیگری در غرب عالم «رب الملائکه والروح» جواب می داد.
➖وقتی حضرت ابراهیم (ع) صدای این دو ملک را شنیدند فرمودند: ای دو ملکی که نام محبوبم را بردید من نصف مالم را می دهم تا دوباره نام محبوبم را ببرید.
برای بار دوم ملکی که در شرق بود گفت: «سبوح قدوس» و ملکی که در غرب بود جواب داد «رب الملائکه و الروح» باز حضرت ابراهیم(ع) به وجد و نشاط آمد و فرمود: ای دو ملکی که برای بار دوم نام محبوبم را بردید من تمام ثروتم را می دهم تا برای بار سوم نام محبوبم را ببرید. برای بار سوم ملکی که در شرق بود گفت «سبوح قدوس» و ملکی که در غرب بود جواب داد «رب الملائکه و الروح»
▪️این امتحان از مال بود که حضرت ابراهیم تنها برای شنیدن نام محبوبش یعنی، خداوند، همه مالش را داد.
☘️ادامه دارد☘️
〰️〰️🔘〰️〰️🔘〰️〰️🔘〰️〰️🔘〰️〰️
اللهم وَفِّقْنا لِمَا تُحِبُّ وَ تَرضی بِحَقِّ فَاطِمَةَ وَ اببها و بَعلِها وَ بَنیها.
پروردگارا! ما را به آنچه که تو دوست داری و راضی میشوی موفّق کن به حق فاطمه و پدرش و همسرش و فرزندانش صلوات الله علیهم اجمعین
➖➖➖➖➖➖➖
📌 📝 بیانی از استاد سید مهدی مرعشی
➖➖➖➖➖➖➖
☑️ ☑️ ☑️ امام حسین علیه السلام و بندگی خدا (۲)
▪️«حضرت ابراهیم (ع) خلیل الله شد و حضرت امام حسین (ع) ابا عبدالله»
2- امتحان از جان: حضرت ابراهیم در شهر بابل سکونت داشتند و مردم آن جا زرتشتی و بت پرست بودند. در روز سیزده بدر که همه برای گردش و تفریح به صحرا رفتند حضرت ابراهیم(ع) با آنها بیرون نرفت و در خانه ماند. هنگامی که فهمید کسی در شهر نمانده است تبر را برداشته و به بت خانه رفتند و همه بتها را شکستند و فقط بت بزرگ را سالم گذاشتند و تبر را در دست او گذاشتند.
وقتی مردم به شهر باز گشتند و همه بتها را شکسته دیدند پرس و جو کردند که چه کسی در شهر بوده و این کار را کرده است؟
فهمیدند که حضرت ابراهیم(ع) در خانه بوده و این کار را کرده است. سراغ حضرت ابراهیم (ع) رفتند و به او گفتند: تو خجالت نمیکشی بتهای ما را شکستی؟
✔️حضرت ابراهیم (ع) جواب دادند من نشکستهام بلکه تبر دست بت بزرگ است و او شکسته است از او بپرسید که چرا بتها را شکسته است؟
( حضرت ابراهیم با این کار می خواست به آنها نشان دهد که بتی که نمیتواند از خودش دفاع کند چگونه لایق پرستش است)
گفتند: بت که نمی تواند صحبت کند چگونه از او بپرسیم؟
حضرت ابراهیم(ع) به آنها فرمود: چطور شما بتی را که نمیتواند از خودش دفاع کند، می پرستید؟! آنها قبول نکردند.
بزرگان حکم کردند که حضرت ابراهیم(ع) را در آتش بسوزانند و به مردم دستور دادند که هیزم بیاورند و آتشی بزرگ درست کنند. آن قدر هیزم آوردند که ارتفاع آتش صد و پنجاه متر شد، طوری که کسی نمی توانست نزدیک آتش شود و نمی توانستند، حضرت ابراهیم را در آتش بیاندازد. در آن موقع شیطان به آنها طریقه درست کردن فلاخن (منجنیق) را یاد داد. (فلاخن از آن موقع درست شد)
فلاخن را درست کردند و حضرت ابراهیم (ع) را با آن در آتش انداختند. موقعی که حضرت ابراهیم(ع) در بین زمین و آسمان بود جبرئیل بر او نازل شد و گفت: ای ابراهیم حاجتت را به من بگو تا برایت برآورده کنم.
⚡️حضرت ابراهیم(ع) فرمود حاجت دارم ولی از شما نه.جبرئیل گفت: پس حاجتت را از خدا بخواه.
ابراهیم(ع) فرمود: عِلمُهُ بِحالی و حَسبی من سُوالی” خداوند حال من را میبیند و به حال من آگاه است اگر بخواهد من را نجات میدهد.
در این لحظه خداوند به آتش فرمود: «یا نار کونی برداً و سلاماً علی ابراهیم» . ای آتش سرد و سلامت باش برای ابراهیم. و در این کلمه «سَلاما» هم نکته است چون اگر سلاما نبود حضرت ابراهیم(ع) یخ میزد، ولی خداوند فرمود: «برداً و سلاما» یعنی یک سردی که حضرت ابراهیم (ع) اذیّت نشود و آتش برای ایشان گلستان شد.
✨این هم امتحان از جان بود که حضرت ابراهیم علیه السلام میخواست جانش را در راه خدا بدهد.
☘️ادامه دارد☘️
〰️〰️🔘〰️〰️🔘〰️〰️🔘〰️〰️🔘〰️〰️
☑️ ☑️ ☑️ امام حسین علیه السلام و بندگی خدا(3)
▪️«حضرت ابراهیم (ع) خلیل الله شد و حضرت امام حسین (ع) ابا عبدالله»
3- امتحان از جانان: امتحان از جانان از همه مهمتر است. حضرت ابراهیم(ع) در خواب دیدند که اسماعیل(ع) را قربانی می کنند. (خواب انبیا از بیداری ما بالاتر است. عین واقعیت است) ( حضرت اسماعیل علیه السلام پسر اول حضرت ابراهیم علیه السلام بودند ایشان چشمانی درشت داشتند و بسیار زیبا بودند، چون انبیا ملیح و زیبا بودند) حضرت ابراهیم علیه السلام آمدند و به اسماعیل(ع) گفتند: خداوند امر کرده تو را قربانی کنم.
حضرت اسماعیل(ع) فرمودند: يا أَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُ سَتَجِدُنِي إِن شَاء اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِينَ (۱۰۲: صافات) ای پدر انجام بده آنچه را که به آن امر شدهای ان شاء الله مرا جزء صابران خواهی یافت.
حضرت ابراهیم(ع) همه چیز را آماده کردند دست و پای حضرت اسماعیل (ع) را بستند و صورت ایشان را روی خاک گذاشتند تا صورت زیبای حضرت اسماعیل(ع) و مهر و محبت پدر و فرزندی مانع اجرای حکم خداوند نشود. چاقو را گذاشتند روی گردن ایشان، ولی چاقو نبرید، زدند به سنگ، سنگ دو نیم شد. از طرف خداوند ندا آمد که ای ابراهیم! تو امر می کنی ببُر ولی من امر می کنم که نبُر. ما اسماعیل تو را به قربانی بزرگ بخشیدیم “ففدیناه بذبح عظیم.”
قربانی بزرگ ، ذبح عظیم امام حسین(ع) است که فدای پیغمبر خاتم(ص) شد تا حضرت اسماعیل(ع) زنده بماند و پیغمبر خاتم (ص) از نسل او به دنیا بیاید و در زمان ظهور امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف اسلام همه گیر شود.
▪️حضرت ابراهیم(ع) مال و جان و جانانش که حضرت اسماعیل(ع) است را در راه خدا داد تا خلیل الله شد.
ولی با این حال ایشان نسبت به امام حسین(ع) در رده دهم خلیل الرحمانی است. چون؛
☑️ امام حسین(ع) تمام مال و جان و جانانش را با خود از مدینه به کربلا آوردند.
✔️ در کربلا همه اموالش حتی لباسهای تنش را به غارت بردند.
✔️جان مبارکشان را همه می دانند که چگونه به شهادت رساندند و سر مبارکشان را از بدنشان جدا کردند و برای به غارت بردن یک انگشتر، انگشت مبارکشان را بریدند.
✔️جانانشان را هم که هفده نفر از عزیزانشان را جلوی چشم مبارکشان کشتند.
▪️حضرت ابراهیم(ع) فقط در خواب دیدند که فرزندشان را قربانی می کنند و این عمل قربانی فرزند به وقوع نپویست فقط برای امتحان حضرت ابراهیم علیه السلام بود. ولی علی اکبر امام حسین(ع) را جلوی چشم امام حسین (ع) (ارباً اربا) قطعه قطعه کردند و علی اصغر شش ماهه اش را روی دستش(ذُبحَ مِنَ الاُذنِ الی الاُذن)گوش تا گوش با تیر سه شعبه سر بریدند.
برادرانشان، برادر زاده هایشان و خواهر زاده هایشان (فرزندان حضرت زینب) علمدار لشگرشان حضرت ابالفضل(ع) و همه یارانشان کسانی که «لا شبیهون فی الارض» بودند را در راه خدا و دین از دست دادند.
همه اهل بیتش را به اسیری بردند و همه اینها را امام حسین(ع) از قبل می دانستند و با پای خود و به اختیار خود به کربلا آمدند و زیر بار ظلم و بیعت با یزید لعنة الله علیه نرفتند.(چون خواست خدا در آن بود) و می فرمایند: اگر دین جدم با کشته شدن من زنده میشود پس ای شمشیرها مرا در یابید.
به خاطر همین امام حسین(ع) شد ابا عبدالله یعنی پدر بندگی خدا.
〰️〰️🔘〰️〰️🔘〰️〰️🔘〰️〰️🔘〰️〰️
🤲 اللهم وَفِّقْنا لِمَا تُحِبُّ وَ تَرضی بِحَقِّ فَاطِمَةَ وَ اببها و بَعلِها وَ بَنیها.
خدايا! ما را به آنچه که تو دوست داری و راضی میشوی موفّق کن به حق فاطمه و پدرش و همسرش و فرزندانش صلوات الله علیهم اجمعین
➖➖➖➖➖➖➖
📌 📝 بیانی از استاد سید مهدی مرعشی
ثبت دیدگاه