«الشَّيْطانُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ وَ يَأْمُرُكُمْ بِالْفَحْشاءِ وَ أللهُ يَعِدُكُمْ مَغْفِرَةً مِنْهُ وَ فَضْلاً وَ أللهُ واسِعٌ عَليمٌ»
[شیطان، شما را [هنگام انفاق] وعدهی فقر و تهیدستى مىدهد؛ و به زشتیها امر مىکند؛ ولى خداوند وعدهی «آمرزش» و «فزونى» به شما مىدهد؛ و خداوند، رحمت و قدرتش گسترده، و [به هر چیز] داناست. (و به وعدهی خود وفا مىکند.)]
☀️الرّسول (صلی الله علیه و آله)- لِلْقَلْبِ لَمَّتَانِ لَمَّهًٌْ مِنَ الْمَلَکِ إِیعَادٌ بِالْخَیْرِ وَ تَصْدِیقٌ بِالْحَقِّ فَمَنْ وَجَدَ ذَلِکَ فَلْیَعْلَمْ أَنَّهُ مِنَ اللَّهِ فَلْیَحْمَدِ اللَّهَ وَ لَمَّهًٌْ مِنَ الْعَدُوِّ إِیعَادٌ بِالشَّرِّ وَ تَکْذِیبٌ بِالْحَقِّ وَ نَهْیٌ عَنِ الْخَیْرِ فَمَنْ وَجَدَ ذَلِکَ فَلْیَتَعَوَّذْ مِنَ الشَّیْطَانِ ثُمَّ تَلَا الشَّیْطانُ یَعِدُکُمُ الْفَقْرَ الْآیَهًَْ.
🔅پیامبر صلی الله علیه و آله فرمودند: در قلب دو نجوا و وسوسه وجود دارد. یکی ندای فرشتهای است که به خیر وعده داده و حق را تصدیق میکند. هرکه آن را دریابد، باید بداند که آن، از جانب خداست و خدا را شکر کند . و [ندای دیگر] ندای دشمن (شیطان) است که به شر وعده داده، حق را تکذیب کرده و از خیر نهی میکند. هرکه آن را دریابد، باید از شرّ شیطان به خدا پناه برد. الشَّیْطانُ یَعِدُکُمُ الْفَقْرَ …
📚 تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۳۶۴ / بحارالأنوار، ج۶۷، ص۳۹
🔸ولی خداوند وعدهی «آمرزش» و «فزونی» به شما میدهد🔸
☀️علیّبنإبراهیم (رحمة الله علیه)- وَ اللهُ یَعِدُکُمْ مَغْفِرَةً مِنْهُ وَ فَضْلًا أَیْ یَغْفِرُ لَکُمْ إِنْ أَنْفَقْتُمْ لِلَّهِ وَ فَضْلًا قَالَ یُخَلِّفُ عَلَیْکُمْ.
🔅علیبنابراهیم (رحمة الله علیه) وَاللّه یعِدُکم مَّغْفِرَةً مِّنْه یعنی اگر برای خدا انفاق کنید، خداوند شما را خواهد آمرزید. وَفَضْلًا این به آن معناست که [بهجای آنچه انفاق کرده و از دست دادید] مال دیگری جایگزین میکند.
📚 تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۳۶۴ القمی، ج۱، ص۹۲/ نورالثقلین/ البرهان
☀️ عَن البَزَنطی قَال: قُلْتُ لِأَبِی الْحَسَنِ (علیه السلام) جُعِلْتُ فِدَاکَ إِنِّی قَدْ سَأَلْتُ اللَّهَ حَاجَهًًْ مُنْذُ کَذَا وَ کَذَا سَنَهًًْ وَ قَدْ دَخَلَ قَلْبِی مِنْ إِبْطَائِهَا شَیْءٌ
فَقَالَ یَا أَحْمَدُ إِیَّاکَ وَ الشَّیْطَانَ أَنْ یَکُونَ لَهُ عَلَیْکَ سَبِیلٌ حَتَّی یُقَنِّطَک … أَخْبِرْنِی عَنْکَ لَوْ أَنِّی قُلْتُ لَکَ قَوْلًا أَ کُنْتَ تَثِقُ بِهِ مِنِّی فَقُلْتُ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاکَ إِذَا لَمْ أَثِقْ بِقَوْلِکَ فَبِمَنْ أَثِقُ وَ أَنْتَ حُجَّهًُْ اللَّهِ عَلَی خَلْقِهِ قَالَ فَکُنْ بِاللَّهِ أَوْثَق فَإِنَّکَ عَلَی مَوْعِدٍ مِنَ اللَّهِ أَ لَیْسَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ یَقُولُ وَ إِذا سَأَلَکَ عِبادِی عَنِّی فَإِنِّی قَرِیبٌ أُجِیبُ دَعْوَهًَْ الدَّاعِ إِذا دَعانِ وَ قَالَ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَهًِْ اللَّهِ وَ قَالَ وَ اللهُ یَعِدُکُمْ مَغْفِرَةً مِنْهُ وَ فَضْلًا فَکُنْ بِاللَّهِ عَزَّوَجَلَّ أَوْثَقَ مِنْکَ بِغَیْرِهِ وَ لَا تَجْعَلُوا فِی أَنْفُسِکُمْ إِلَّا خَیْراً فَإِنَّهُ مَغْفُورٌ لَکُمْ.
🔅از بزنطی نقل شده است: به ابالحسن (امام کاظم علیه السلام) گفتم: «قربانت شوم! سالهاست که از خداوند حاجتی خواستهام که به آن نرسیدهام و از دیرشدن اجابت آن در قلبم چیزی (شک) احساس میکنم». ابالحسن (علیه السلام) فرمود: «ای احمد! مبادا شیطان در دلت رخنه کند و مأیوست سازد … از تو سؤالی دارم. اگر من به تو قول بدهم که نعمتی به تو خواهمبخشید، آیا به قول من اطمینان میکنی»؟ من گفتم: «جانم به فدایت باد! اگر به قول شما اعتماد و اطمینان نکنم به قول چه کسی اطمینان و اعتماد کنم با آن که تو حجّت خدایی»؟! ابالحسنالرضا (علیه السلام) فرمود: «پس به وعدهی خدا بیشتر اعتماد و اطمینان کن که وعدهی اجابت داده است. آیا این خدا نیست که در قرآن مجید میگوید: «و هرگاه که بندگانم از موقعیّت من جویا شوند، بگو که من به آنان نزدیکم و به فریاد آنان پاسخ میدهم». و نیز میگوید: «از رحمت خدا نومید نشوید». و گفته است: «… و خداوند نوید مغفرت و نعمت میدهد». پس اعتمادت به خداوند بیش از من و دیگران باشد و جز اندیشهی نیک در دل نپروران که شما شیعیان در پوششی از مغفرت و آمرزش حق قرار دارید».
📚تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۳۶۴ / الکافی، ج۲، ص۴۸۸/ بحارالأنوار، ج۹۰، ص۳۶۷؛ فیه: «یعرضک» بدلٌ «یقنّطک»/ قرب الإسناد، ص۱۷۱؛ فیه: «یغیضک» بدلٌ «یقنّطک»/ وسایل الشیعه، ج۷، ص۵۶
✨✨☀️☀️☀️☀️✨✨
🤲 اللهم وَفِّقْنا لِمَا تُحِبُّ وَ تَرضی.
خدايا ما را به آنچه که تو دوست داری و راضی میشوی موفّق کن.
ثبت دیدگاه