▪️- عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ: دَخَلْتُ عَلَى أُمِّ حَمِيدَةَ أُعَزِّيهَا بِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع فَبَكَتْ وَ بَكَيْتُ لِبُكَائِهَا
ثُمَّ قَالَتْ: يَا أَبَا محمّد لَوْ رَأَيْتَ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع عِنْدَ الْمَوْتِ لَرَأَيْتَ عَجَباً فَتَحَ عَيْنَيْهِ.
ثُمَّ قَالَ: اجْمَعُوا لِي كُلَّ مَنْ بَيْنِي وَ بَيْنَهُ قَرَابَةٌ.
قَالَتْ: فَلَمْ نَتْرُكْ أَحَداً إِلَّا جَمَعْنَاهُ قَالَتْ فَنَظَرَ إِلَيْهِمْ
ثُمَّ قَالَ: إِنَّ شَفَاعَتَنَا لَا تَنَالُ مُسْتَخِفّاً بِالصَّلَاةِ.
💎 ابو بصير گفت: خدمت أمحميده رسيدم كه او را به خاطر شهادت امام صادق عليه السّلام تسليت بگويم . شروع به گريه كرد. من نيز از گريه او اشكم جارى شد. گفت اگر هنگام درگذشت حضرت صادق بودى چيز عجيبى مشاهده ميكردى.
گفت: حضرت صادق چشم باز كرد و فرمود هر كس با من خويشاوندى دارد بگوئيد بيايد. همه را جمع كرديم. نگاهى به آنها نموده فرمود:
«ان شفاعتنا لا تنال مستخفا بالصلاة»
به شفاعت ما نخواهد رسيد كسى كه نماز خود را سبك شمارد.
📘 بحار الأنوار (ط – بيروت) ؛ ج47 ؛ ص2
〰🔸〰〰🔸〰〰🔸〰
🤲 اللهم ارزُقنا زیارة جعفر بن محمد الصّادق صلواة الله علیه فی الدنیا و شفاعتهُ فی الآخِرَةِ
ثبت دیدگاه