30 مرداد 1400 - 1:14
بازدید 52
پ
پ

هنگامی که فرزدق با کاروان امام حسین علیه السلام روبرو شد. امام(ع) از وضعیّت مردم کوفه سؤال کرد و فرزدق پاسخ داد: « قلوبهم معک و سیوفهم علیک یعنی دل هاى مردم با تو و شمشیرهایشان بر ضدّ توست!».

امام(علیه السلام) فرمود:

«یا فَرَزْدَقُ اِنَّ هؤُلاءِ قَوْمٌ لَزِمُوا طاعَةَ الشَّیْطانِ وَ تَرَکُوا طاعَةَ الرَّحْمانِ وَ أَظْهَرُوا الْفَسادَ فِی الاَرْضِ وَ اَبْطَلُوا الْحُدُودَ وَ شَرِبُوا الْخُمُورَ وَ اسْتَأْثَرُوا فِی أَمْوالِ الْفُقَراءِ وَ الْمَساکینَ وَ أَنَا أَوْلى مَنْ قامَ بِنُصْرَةِ دینِ اللّهِ وَ إِعْزازِ شَرْعِهِ وَ الْجِهادِ فِی سَبِیلِهِ؛ لِتَکُونَ کَلِمَةُ اللهِ هِىَ الْعُلْیا »؛

اى فرزدق! اینان گروهى هستند که پیروى شیطان را پذیرفتند و اطاعت خداى رحمان را رها کردند و در زمین فساد را آشکار ساختند و حدود الهى را از بین بردند و باده‌ها نوشیدند و دارایى‌هاى فقیران و بیچارگان را ویژه خود ساختند،
⚡️و من از هر کس به یارى دین خداوند و سربلندى آیینش و جهاد در راهش سزاوارترم، تا دین و آئین خداوند پیروز باشد.

📙تذکرة الخواص، ص 217-218 و اعیان الشیعة، ج 1، ص 594.

▪️〰〰▪️〰〰▪️〰〰▪️

🔲 🔲 امام حسين عليه السلام و خبر شهادت مسلم بن عقیل

هنگامی که امام علیه السلام به سوى کوفه پیش مى رفت فرزدق (شاعر معروف عرب) را دید، فرزدق سلام کرد و گفت: « اى فرزند رسول خدا! چگونه به مردم کوفه اعتماد کردى با آن که آنان پسر عمویت ـ مسلم بن عقیل ـ و پیروانش را کشتند؟»

◾️ اشک از دیدگان امام جارى شد و فرمود:

«رَحِمَ اللهُ مُسْلِماً فَلَقَدْ صارَ إِلى رَوْحِ اللهِ وَ رَیْحانِهِ وَ جَنَّتِهِ وَ رِضْوانِهِ، أَلاَ إِنَّهُ قَدْ قَضَى ما عَلَیْهِ وَ بَقِىَ ما عَلَیْنا»؛

خداوند مسلم را رحمت کند، او به سوى رَوْح و ریحان و بهشت و رضوان خداوند رهسپار شد، بدانید او به تکلیف خویش عمل کرد و هنوز تکلیف ما باقى مانده است.
سپس این اشعار را ایراد فرمود:

«فَإِنْ تَکُنِ الدُّنْیا تُعَدُّ نَفیسَةً ***
فَدارُ ثَوابِ اللّهِ أَعْلى وَ أَنْبَلُ

وَ إِنْ تَکُنِ الاَبْدانُ لِلْمُوتِ أُنْشِأَتْ ***
فَقَتْلُ امْرِىء بِالسَّیْفِ فِی اللّهِ أَفْضَلُ

وَ إِنْ تَکُنِ الاَرْزاقُ قِسْماً مُقَدَّراً ***
فَقِلَّةُ حِرْصِ الْمَرْءِ فِی الرِّزْقِ أَجْمَلُ

وَ إِنْ تَکُنِ الاَمْوالُ لِلتَّرْکِ جَمْعُها ***
فَما بالُ مَتْرُوک بِهِ الْحُرُّ یَبْخَلُ»

(اگر (لذّات) دنیوى با ارزش به شمار آید، سراى پاداشِ الهى (بهشت) از آن برتر و ارزشمندتر است

و اگر بدن ها براى مرگ آفریده شده، شهادت در زیر ضربات شمشیر در راه خدا بهتر است

و اگر روزى ها به تقدیر الهى تقسیم شده، حریص نبودن در طلب روزى زیباتر است.

و اگر اموال و دارایى براى واگذاشتن جمع آورى مى شود، چرا آزاد مردان (در بذل و بخشش آن) بخل بورزند؟)

📚 تاریخ ابن عساکر (شرح حال امام حسین(علیه السلام))، ص 163 / بحارالانوار، ج 44، ص 374.
(2). تذکرة الخواص، ص 217-218 / اعیان الشیعة، ج 1، ص 594

🔘〰〰🔘〰〰🔘〰〰🔘

🤲 یا رَبَّ الحسین بِحَقِّ الحسین اشفِ صَدرِ الحسین بظهور الحجة

ثبت دیدگاه

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.