«وَلَقَدْ صَدَّقَ عَلَيْهِمْ إِبْلِيسُ ظَنَّهُ فَاتَّبَعُوهُ إِلَّا فَرِيقًا مِّنَ الْمُؤْمِنِينَ»
[و قطعاً شيطان گمان خود را در مورد آنها راست يافت و جز گروهی از مؤمنان (بقيه) از او پيروی كردند]
☀️ رَوَی أَبُو سَعِیدٍ السَّمَّانُ بِإِسْنَادِهِ أَنَّ إِبْلِیسَ أَتَی رَسُولَ اللَّهِ فِی صُورَهًْ شَیْخٍ حَسَنِ السَّمْتِ فَقَالَ یَا مُحَمَّدُ (ص) مَا أَقَلَّ مَنْ یُبَایِعُکَ عَلَی مَا تَقُولُ فِی ابْنِ عَمِّکَ عَلِیٍّ (ع) فَأَنْزَلَ اللَّهُ وَ لَقَدْ صَدَّقَ عَلَیْهِمْ إِبْلِیسُ ظَنَّهُ فَاتَّبَعُوهُ إِلَّا فَرِیقاً مِنَ الْمُؤْمِنِینَ.
🔅 از ابوسعید سمّان با سندش روایت است: ابلیس در صورت پیرمردی خوشظاهر نزد رسول خدا (ص) آمد و گفت: «ای محمّد (ص)! چقدر اندک هستند کسانی که با تو بر سر آنچه دربارهی پسر عمویت علی (ع) میگویی، پیمان بستند» که خداوند [این آیه را] نازل کرد: وَ لَقَدْ صَدَّقَ عَلَیْهِمْ إِبْلِیسُ ظَنَّهُ فَاتَّبَعُوهُ إِلَّا فَرِیقاً مِنَ المُؤْمِنِینَ.
📚 تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۱۲، ص۳۴۲ بحار الأنوار، ج۳۷، ص۱۳۵/ إقبال الأعمال، ص۴۵۸
☀️ امام باقر علیه السلام فرمود: چون رسول خدا صلی الله علیه و آله دست علی علیه السلام را در روز غدیر در دست خود گرفت، ابلیس در میان لشكریان خود فریاد میزد و تمام لشكریان او از خشكی و دریا نزد او آمدند و عرض كردند: ای سرور و مولای ما! چه مصیبتی بر تو وارد شده است كه این گونه فریاد میزنی؛ چرا كه ما فریادی وحشتناكتر از این فریاد تو نشنیدهایم؟ ابلیس به آنان پاسخ داد: این پیامبر، كاری كرده است كه اگر به اتمام برسد دیگر هیچگاه مردم از خداوند سركشی نكرده و معصیت او را انجام نمیدهند. پس آنها گفتند: ای مولای ما! تو برای آدم بودی. پس چون منافقین گفتند: او از روی هوی و هوس سخن میگوید، و چون یكی از آن دو به دوست خود گفت: آیا نمیبینی كه چشمانش در سرش میچرخد و گویی مجنون است و مقصود آنان، رسول خدا صلی الله علیه و آله بود، ابلیس فریاد شادی سر داد و دوستان خود را گرد آورد و گفت: آیا دانستید كه از پیش، برای آدم بودم؟ آنها پاسخ دادند: آری، میدانستیم. ابلیس گفت: آدم، آن پیمان را شكست و به پروردگار خود كافر نشد؛ اما اینان، آن پیمان را شكستند و به رسول خداوند كافر گشتند. پس چون رسول خدا صلی الله علیه و آله در گذشت و مردم، غیر از علی را به خلافت رساندند، ابلیس تاج پادشاهی را بر سر نهاد و منبری را بر پا كرد و به همراه جامههای زیبای خود بر آن نشست و سواران و پیادگان«۱» خود را گرد آورد و سپس به آنان گفت: شادی كنید؛ چرا كه دیگر مردم از خداوند فرمان نمیبرند تا آن كه امامی به امامت مردم منصوب شود. و امام باقر علیه السلام آیه «وَلَقَدْ صَدَّقَ عَلَیْهِمْ إِبْلِیسُ ظَنَّهُ فَاتَّبَعُوهُ إِلَّا فَرِیقًا مِّنَ الْمُؤْمِنِینَ» را تلاوت كرده و فرمود: تأویل این آیه هنگامی بود كه رسول خدا صلی الله علیه و آله وفات نمود و منظور از ظن و گمان ابلیس، هنگامی است كه آنان پیرامون رسول خدا صلی الله علیه و آله گفتند: او از روی هوی و هوس سخن میگوید. پس ابلیس در مورد آنان قطعاً گمانی بُرد و آنان گمان ابلیس را تصدیق نمودند.
📚 كافی، ج ۸، ص ۳۴۴، ح ۵۴۲ / تفسیر البرهان
☀️ امام صادق علیه السلام فرمود: چون خداوند در آیه «یَا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنزِلَ إِلَیْكَ مِن رَّبِّكَ«مائده/۶۷»» [ ای پیامبر! آن چه را كه از جانب پروردگارت بر تو نازل شده است را ابلاغ كن] كه در شأن حضرت علی علیه السلام در روز غدیر نازل شده، به پیامبر صلی الله علیه و آله امر فرمود كه امیر المؤمنین علیه السلام را جانشین خود بر مردم گردانَد، پیامبر صلی الله علیه و آله به مردم فرمود: هركس كه من مولای او هستم، علی مولای او است. پس ابلیسها نزد ابلیس بزرگ آمده و خاك بر چهره خود پاشیدند. ابلیس به آنان گفت: شما را چه شده است؟ آنان پاسخ دادند: این مرد (رسول خدا صلی الله علیه و آله) امروز با دستان خود گرهی را بسته است كه تا روز قیامت، هیچ چیزی نمیتواند آن را بگشاید. ابلیس به آنان گفت: هرگز این گونه نخواهد شد، چرا كه كسانی كه دور او بودند، در مورد او به من وعدهای دادهاند كه هرگز خلف وعده نمیكنند. این گونه بود كه خداوند آیه «وَلَقَدْ صَدَّقَ عَلَیْهِمْ إِبْلِیسُ ظَنَّهُ» را نازل كرد.
📚 تفسیر قمی، ج ۲، ص ۱۷۶ / تفسیر البرهان
✨✨✨✨✨☀️☀️☀️☀️✨✨✨✨✨
🤲 اللهم عجل لولیک الفرج
😡 اللهم العن الجبت و الطاغوت و النعثل
😡 اللهم العن منکر فضائل امیرالمؤمنین علیه السلام
ثبت دیدگاه