دوران شیرخوارگی فخر کائنات امام حسین (ع)
03 آذر 1399 - 10:34
بازدید 33
پ
پ

دوران شیرخوارگی فخر کائنات ، امام حسین (ع)

منابع حدیثى و تاریخى، سال ولادت امام حسین علیه السّلام را مختلف گزارش کرده ‏اند ؛ لیکن بنا بر اکثر منابع و مشهورترین روایات، سال ولادت امام حسین علیه السّلام سال چهارم هجرى است.

مطالب السَّۆول در این باره می نویسد: امام حسین علیه السلام در سال چهارم هجرى به دنیا آمد … عمر ایشان، ۵۶ سال و چند ماه بود. شش سال و چند ماه از این مدّت را با جدّش پیامبر خدا بود و پس از وفات پیامبر صلی الله علیه وآله آمد ، سى سال با پدرش امیرمۆمنان على علیه السّلام زیست و پس از وفات پدرش، ده سال با برادرش امام حسن علیه السّلام بود و پس از وفات برادرش نیز ده سال تا هنگام شهادتش ماند.

منابع حدیثى و تاریخى، ماه ولادت امام حسین علیه السّلام را مختلف گزارش کرده ‏اند: سوم ماه شعبان، پنجم ماه شعبان، آخر ماه ربیع اوّل، سیزدهم ماه رمضان، پنجم ماه جمادى اوّل و پانزدهم ماه جمادى ثانى.

 علّامه مجلسى (ره)، با توجه به قراینی از جمله روایت امام صادق علیه  السّلام ، سوم ماه شعبان را مشهورتر مى‏داند.

مصباح المتهجّد پس از ذکر دعاى روز سوم شعبان می نویسد: حسین بن على بن سفیان بَزوفَرى مى‏ گوید: شنیدم امام صادق علیه السّلام این دعا را در این روز می‏خوانْد و فرمود: «این، از دعاهاى روز سوم شعبان، روز تولّد حسین علیه السّلام است».

لحظه ولادت امام حسین (ع) امام زین العابدین علیه السّلام می فرماید: اسماء بنت عمیس برایم … نقل کرد: پس از یک سال، حسین علیه السّلام متولّد شد و پیامبر صلی الله علیه وآله آمد و فرمود: «اى اسماء! پسرم را به من بده».او را در پارچه سفیدى به ایشان دادم. پیامبر صلی الله علیه وآله آمد در گوش راستش اذان و در گوش چپش اقامه گفت و او را در دامنش نهاد و گریست. از علّت گریه پرسیدم. فرمود: «بر این پسرم مى‏گِریم». گفتم: او الآن متولّد شده است، اى پیامبر خدا ! فرمود: «پس از من، گروه ستمکار، او را مى‏ کُشند. خداوند، شفاعتم را به آنان نرساند!» ؛ سپس فرمود: «اى اسماء! این را به فاطمه مگو، که او را تازه به دنیا آورده است». نام‏گذارى‏ بر پایه شمارى از روایات، نام‏گذارى امام حسن و امام حسین علیهما السلام، توسّط پیامبر صلى الله علیه و آله و با وحى الهى صورت گرفت. این نام‏ها، نام فرزندان حضرت هارون (جانشین موسى نبی) است؛ همان «شَبَّر» و «شُبیر» که در زبان عربى، به «حسن» و «حسین» ترجمه مى ‏شوند که این نام تا پیش از این در میان اعراب جاهلى وجود نداشته است.

کنیه ی امام حسین علیه السلام ، ابوعبد اللّه و کنیه ی خاصّ او ابوعلى است.

 القاب آن حضرت ، بسیار است‏ که سیّدالشّهداء از مشهورترین آنهاست.شبیه‏ ترینِ مردم به پیامبر خدا محمّد بن عبداللّه (ص) بود. ضحّاک بن عثمان حزامى می گوید: پیکر حسین علیه السلام، شبیه پیکر پیامبر صلى الله علیه و آله بود. شبیه‏ ترینِ مردم به فاطمه دختر پیامر بود. ابن شهر آشوب به نقل از محمّد بن حنفیّه، از امام حسن علیه السلام می نویسد: حسین بن على علیه السلام، شبیه‏ ترینِ مردم به فاطمه علیها السّلام است و من، شبیه‏ ترینِ مردم به خدیجه کبری هستم.امام در دوران شیرخوارگى‏ درباره ی تغذیه ی امام حسین علیه السلام در دوران شیرخوارگی اخبار و گزارشهایی وجود دارد که در نگاه اول عجیب و شاید پذیرش آن قدری مشکل باشد که در این بخش به توضیحی دراین باره می پردازیم.

ابتدا باید دانست که احادیث این باب، به چهار دسته تقسیم مى‏شوند:

۱٫       احادیثى که بر تغذیه ی امام حسین علیه السّلام از انگشت ابهام پیامبر صلى الله علیه و آله دلالت دارند.

مانند این روایت: امام صادق علیه السّلام فرمود: حسین علیه السّلام، نه از فاطمه علیها السّلام و نه از هیچ زن دیگرى شیر نخورد؛ بلکه او را نزد پیامبر صلى الله علیه و آله مى ‏آوردند و ایشان انگشت شست خود را در دهان او مى‏ گذارد و حسین علیه السّلام به اندازه‏ اى مى ‏مکید که دو سه روزش را کفایت مى‏ کرد. از این رو، گوشت حسین علیه السّلام از گوشت و خون پیامبر رویید.

۲٫ احادیثى که دلالت دارند پیامبر صلى الله علیه و آله، امام حسین علیه السّلام را از زبان خود، تغذیه کرده است.از امام صادق علیه السّلام نقل شده است: پیامبر صلى الله علیه و آله هر روز نزد حسین علیه السّلام مى ‏آمد و زبانش را در دهان او مى‏ نهاد و حسین علیه السّلام آن را مى ‏مکید تا سیر مى‏ شد.

۳٫ حدیثى که مى‏ گوید استفاده ی امام حسین علیه السّلام از انگشت پیامبر صلى الله علیه و آله ، به دلیل خشک شدن شیر مادرش فاطمه علیها السّلام بوده است.

ابن شهرآشوب می نویسد: فاطمه علیها السّلام هنگامى که حسین علیه السّلام را به دنیا آورد، بیمار شد و شیرش خشک گردید. پیامبر صَلّى الله علیه و آله زن شیردهى را جستجو کرد؛ امّا نیافت. پس خود نزد حسین علیه السّلام مى ‏آمد و انگشت شَستش را در دهان او مى ‏نهاد و حسین علیه السّلام آن را مى‏ مکید.

۴٫ حدیثى که مى‏ گوید امام حسن و امام حسین علیهما السّلام، در شرایطى که مردم با کمبود آب مواجه بودند، از زبان پیامبر صلى الله علیه و آله سیراب شدند.

ابن شهرآشوب به نقل از ربیع بن خَیثَم می نویسد: مسلمانان، دچار بى ‏آبى شدیدى شدند. فاطمه علیها السّلام، حسن و حسین علیهما السّلام را نزد پیامبر صلى الله علیه و آله آورد و گفت: اى پیامبر خدا! این دو، کوچک اند و تاب تشنگى ندارند. پیامبر صلى الله علیه و آله ، حسن علیه السّلام را فرا خواند و زبانش را در اختیار او نهاد و حسن علیه السّلام ، آن را مکید تا سیراب شد. سپس حسین علیه السّلام را خواند و زبانش را در اختیار او نهاد و حسین علیه السّلام ، آن را مکید تا سیراب شد.

با تأمّل در مضمون این احادیث، معلوم مى ‏شود که مدلول آنها، قابل جمع است، بدین سان که اقدام پیامبر صلى الله علیه و آله به دلیل خشک شدن شیر دخترش فاطمه علیها السّلام بوده و ایشان، گاه با انگشت ابهام خود و گاه با زبان مبارکش، فرزند دلبند خود را تغذیه کرده است. همچنین جدا از این کار، در شرایطى که مسلمانان با مشکل کم ‏آبى مواجه بوده‏ اند، نوادگان خود را از زبان خویش، سیراب نموده است و این گونه معجزات و کرامات، از نظر امکان وقوع، از شخصى مانند خاتم انبیا صلى الله علیه و آله بعید نیست، هر چند از نظر وقوع، به دلیلى قاطِع، نیاز باشد.

اگر گفته شود: «چرا چنین حادثه مهم و خارق‏العاده ‏اى که طبعا براى نقل آن، انگیزه فراوان است، در منابع تاریخى و حدیثىِ غیر پیروان اهل بیت علیهم السّلام نیامده؟»، خواهیم گفت: اوّلًا این جریان، موضوعى خصوصى در خاندان پیامبر صلى الله علیه و آله بوده و تنها اهل بیتِ پیامبر علیهم السّلام از آن، خبر داشته‏ اند. ثانیاً بسیارى از حوادث صدر اسلام، تنها از طریق اهل بیت علیهم السّلام به ما رسیده است و نقل نشدن، دلیل عدم وقوع نیست.

نوشته های مشابه

ثبت دیدگاه

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.