💠 💠 🔶 تقیّه در زمان ائمه علیهم السلام:
🔸سدیر صیرفی میگوید: در جلسهای با امام صادق علیه السلام نشسته بودیم. اهل سنت هم آنجا بودند امام فرمود: مردم فکر میکنند ما علم غیب میدانیم در صورتیکه اشتباه میکنند علم غیب مال خداست ما اگر کنیزمان جایی برود نمیدانیم کجاست باید بپرسیم که کجاست و دنبالش بگردیم،
سدیر میگوید: ما تعجب کردیم امام چطور علم غیب را نفی کرد؟! جلسه خلوت شد، من و ابابصیر و یکی دو نفر دیگر بودیم، امام فرمود: که سدیر! به خدا قسم علم آصف بن برخیا که تخت بلقیس را به یک چشم بر هم زدن آورد، نزد ما مثل قطره در مقابل دریاست، ما تورات، انجیل، زبور و همه ی الواح را آگاهی داریم.
اما آنجا امام چرا آنگونه فرمودند؟ چون امام تقیه کردند و علت آن هم این بود که کسانی بودند که این مطالب را به منصور دوانیقی گزارش میدادند.
در اصول کافی و بحارالانوار و دلائل الائمه روایتی است که سیف تمار میگوید: من در حجر اسماعیل با امام صادق بودم گفتم: آقا علم شما چطور است؟ امام فرمود: ببین کسی نیست. نگاهی به اطراف انداختم کسی نبود سه مرتبه امام فرمود: [لو کنت بین موسی و الخضر لاخبرتهما انی اعلم منهما ]؛ به خدا قسم اگر من زمان موسی و خضر بودم به آنها میگفتم که من از آنها عالم تر هستم، آنها یک فضای محدود را میدیدند ولی من فضای بالاتر را میبینم.
⚡️عزیزان من ائمه در یک همچین شرایطی معارفشان را به شیعیان مخصوصشان بر اساس ظرفیت آنها میگفتند ، در فضایی که بعضیها از ائمه سئوال میکردند: یابن رسول الله برویم در کوچه و خیابان مردم را به تشیع دعوت کنیم؟
ائمه نمیگذاشتند شیعیان و شاگردانشان کار تنش زا انجام دهند ، حتی ائمه به شیعیانشان میفرمودند: در کوچه ها به ما سلام نکنید، حتی میفرمودند: احتیاط کنید و ما را به اسم صدا نزنید؛ چون ائمه در جامعهای زندگی میکردند که اکثریت پیرو صحابه و تابعین بودند.
با این شرایط بسیار سخت معارف اهل بیت به دست ما رسیده است، یکی از هدایتهای امام، هدایت عقیدتی مردم با شرایط جامعه و در حالت تقیه بود .
➖➖➖➖➖➖➖
📌 📝 بیانی از استاد سید مهدی مرعشی
➖➖➖➖➖➖➖
دین مصفا مکانی برای نزدیک شدن به خدا و امام عصر (عج) و کسب معرفت و اندیشیدن به خوبی ها با کمک قرآن و اهل بیت علیهم السلام
ثبت دیدگاه