«… أَتاها أَمْرُنا لَيْلاً أَوْ نَهاراً فَجَعَلْناها حَصيداً كَأَنْ لَمْ تَغْنَ بِالْأَمْسِ كَذلِكَ نُفَصِّلُ الْآياتِ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ»
[… [ناگهان] فرمان ما، شب هنگام يا در روز فرا مىرسد؛ و آنچنان آن را درو مىكنيم كه گويى ديروز هرگز [چنين كشتزارى] نبوده است! اينگونه آيات خود را براى گروهى كه مىانديشند، شرح مىدهيم.]
☀️امام صادق (ع)- أَتاها أَمْرُنا لَیْلًا أَوْ نَهاراً یعنی قائم (عج) که با شمشیر قیام میکند فَجَعَلْناها حَصیداً کَأَنْ لَمْ تَغْنَ بِالْأَمْسِ.
📚تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۶، ص۴۴۶/ دلایل الإمامهًْ، ص۲۵۰
☀️ عَلِیَّبْنَإِبْرَاهِیمَبْنِمَهْزِیَارَ یَقُول قال لِی صاحبالزمان (عج) یَا ابْنَمَهْزِیَارَ کَیْفَ خَلَّفْتَ إِخْوَانَکَ بِالْعِرَاقِ؟؟ قُلْتُ فِی ضَنْکِ عَیْشٍ وَ هَنَاهًْ قَدْ تَوَاتَرَتْ عَلَیْهِمْ سُیُوفُ بَنِی الشَّیْصَبَانِ فَقَالَ: قاتَلَهُمُ اللهُ أَنَّی یُؤْفَکُونَ کَأَنِّی بِالْقَوْمِ وَ قَدْ قُتِلُوا فِی دِیَارِهِمْ وَ أَخَذَهُمْ أَمْرُ رَبِّهِمْ لَیْلًا أَوْ نَهَاراً فَقُلْتُ مَتَی یَکُونُ ذَلِکَ یَا ابْنَ رَسُولِاللَّهِ (ص) فَقَالَ إِذَا حِیلَ بَیْنَکُمْ وَ بَیْنَ سَبِیلِ الْکَعْبَهًْ بِأَقْوَامٍ لَا خَلَاقَ لَهُمْ وَ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ مِنْهُمْ بَرَاءٌ وَ ظَهَرَتِ الْحُمْرَهًْ فِی السَّمَاءِ ثَلَاثاً فِیهَا أَعْمِدَهًْ کَأَعْمِدَهًْ اللُّجَیْنِ تَتَلَأْلَأُ نُوراً وَ یَخْرُجُ الشروسی مِنْ أرمنیهًْ {إِرْمِینِیَّهًْ} وَ آذَرْبِیجَانَ یُرِیدُ وَرَاءَ الرَّیِّ الْجَبَلَ الْأَسْوَدَ الْمُتَلَاحِمَ بِالْجَبَلِ الْأَحْمَرِ لَزِیقُ جِبَالِ طَالَقَانَ فَتَکُونُ بَیْنَهُ وَ بَیْنَ الْمَرْوَزِیِّ وَقْعَهًْ صَیْلَمَانِیَّهًْ یَشِیبُ فِیهَا الصَّغِیرُ وَ یَهْرَمُ مِنْهَا الْکَبِیرُ وَ یَظْهَرُ الْقَتْلُ بَیْنَهُمَا فَعِنْدَهَا تَوَقَّعُوا خُرُوجَهُ إِلَی الزَّوْرَاءِ فَلَا یَلْبَثُ بِهَا حَتَّی یُوَافِیَ مَاهَانَ ثُمَّ یُوَافِی وَاسِطَ الْعِرَاقِ فَیُقِیمُ بِهَا سَنَهًْ أَوْ دُونَهَا ثُمَّ یَخْرُجُ إِلَی کُوفَانَ فَتَکُونُ بَیْنَهُمْ وَقْعَهًْ مِنَ النَّجَفِ إِلَی الْحِیرَهًْ إِلَی الْغَرِیِّ وَقْعَهًْ شَدِیدَهًْ تَذْهَلُ مِنْهَا الْعُقُولُ فَعِنْدَهَا یَکُونُ بَوَارُ الْفِئَتَیْنِ وَ عَلَی اللَّهِ حَصَادُ الْبَاقِینَ ثُمَّ تَلَا بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ…
🔅 از علیّبنابراهیم بنمهزیار نقل است که، امام (عج) خطاب به من فرمود: «ای پسر مهزیار! وقتی برادران دینی خود را در عراق ترک کردی و به اینجا آمدی [آنها از لحاظ معیشت] در چه حالی بودند»؟ عرض کردم: «آنها را در مضیقهی زندگی، شرّ، فساد و سختی ترک کردم؛ درحالیکه شمشیرهای [قبیلهی] بنیشیصبان مرتب بر سر آنها فرو میآید». فرمود: خدا آنان را بکشد، چگونه از حق انحراف مییابند. (توبه/۳۰) گویا میبینم که آنها در خانهی خود کشته شدهاند و شب و روز به غضب الهی گرفتارند».عرض کردم: «ای پسر رسول خدا (ص)! این واقعه چه موقع رخ خواهد داد»؟ فرمود: «هنگامیکه مردمی بدسیرت که خدا و رسول خدا (ص) از آنها بیزارند راه خانهی خدا را به روی شما ببندند و سه روز پیاپی سرخی در آسمان پدید آید و عمودهایی از نور از آن متلألی باشد. و [فردی به نام] شروسی از ارمنستان و آذربایجان به قصد کوه سیاه پشت شهر ری که متّصل به کوه سرخ و کوههای طالقان است، قیام کند و میان او و «مروزی» جنگ سختی درگیرد که [سختی آن] کودکان را پیر و پیران را فرسوده کند و از دو طرف جمعی کشته شوند. در آن موقع منتظر قیام او (شروسی) باشید که در «زوراء» قیام نماید و در آنجا درنگ نکرده به ماهان میرود. سپس رهسپار واسط عراق (شهر کوت) میگردد و یکسال یا کمتر در آنجا میماند؛ آنگاه به کوفه میرود. و میان آنها جنگی از نجف تا حیره و از آنجا تا غری در میگیرد که عقلها مات میشود. آنگاه هر دو طرف به هلاکت میرسند و بر خداست که باقی را نیز درو کند». سپس این آیهی شریفه را قرائت فرمود: بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ أَتاها أَمْرُنا لَیْلًا أَوْ نَهاراً فَجَعَلْناها حَصِیداً کَأَنْ لَمْ تَغْنَ بِالْأَمْسِ. عرض کردم: «آقای من! ای پسر رسول خدا (ص) مقصود از امر خدا در این آیه چیست»؟ فرمود: «امر، خداوند عزّوجلّ و لشکر او ما هستیم». عرض کردم: «آقای من! ای پسر رسول خدا (ص)! آیا وقت آمدن شما نزدیک است»؟ فرمود: «اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَ انْشَقَّ الْقَمَرُ» قیامت نزدیک شد و ماه از هم شکافت. (قمر/۱)
📚تفسیر اهل بیت (ع) ج۶، ص۴۴۸/ بحار الأنوار، ج۵۲، ص۴۵/ کمال الدین، ج۲، ص۴۶۸/ نور الثقلین
✨✨✨✨✨☀️☀️☀️☀️✨✨✨✨✨
🤲 اللهم عجل لولیک الفرج و العافیه و النصر و اجعلنا من خیر اعوانه و انصاره و الفائزین بلقائه و الراضین بفعله
ثبت دیدگاه