«ذُرِّيَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللهُ سَميعٌ عَليمٌ»
[آنها فرزندان [و دودمانى] بودند كه [از نظر پاكى و تقوا و فضيلت]، همانند يكديگر بودند؛ و خداوند، شنوا و داناست.]
☀️الصّادق (علیه السلام)- عَنْ صَفْوَانَ الْجَمَّالِ قَال کُنَّا بِمَکَّهًْ فَجَرَی الْحَدِیثُ فِی قَوْلِ اللَّهِ وَ إِذِ ابْتَلی إِبْراهِیمَ رَبُّهُ بِکَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قَالَ أَتَمَّهُنَّ بِمُحَمَّدٍ (ص) وَ عَلِیٍّ (ع) وَ الْأَئِمَّهًْ مِنْ وُلْدِ عَلِیٍّ (ع) فِی قَوْلِ اللَّهِ ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ.
🔅امام صادق (علیه السلام) صفوانجمّال: در مکّه بودیم صحبت از این آیه به میان آمد: [بهخاطر آورید] هنگامیکه خداوند، ابراهیم را با وسایل گوناگونی آزمود. و او بهخوبی از عهدهی این آزمایشها برآمد. (بقره/۱۲۴) امام (ع) فرمود: «معنی این اتمام کلمات برای ابراهیم (ع) یعنی آنها را بهوسیلهی محمّد (ص) و علی (ع) و ائمه (ع) از فرزندان علی (ع) در تفسیر این آیه: ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللهُ سَمِیعٌ عَلِیمٌ تکمیل کرد».
📚 تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۵۴۲ / بحارالأنوار، ج۲۵، ص۲۰۱/ العیاشی، ج۱، ص۵۷
☀️ الکاظم (علیه السلام)- وَ رَوَی أَنَّهُ بَکَتْ أُمُّ أَیْمَنَ وَ قَالَتْ یَا رسولالله (صلی الله علیه و آله) فَاطِمَهًْ (سلام الله علیها) زَوَّجْتَهَا وَ لَمْ تَنْثُرْ عَلَیْهَا شَیْئاً فَقَالَ یَا أُمَّ أَیْمَنَ لِمَ تَکْذِبِینَ فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَی لَمَّا زَوَّجَ فَاطِمَهًْ (س) عَلِیّاً (ع) أَمَرَ أَشْجَارَالْجَنَّهًْ أَنْ تَنْثُرَ عَلَیْهِمْ مِنْ حُلِیِّهَا وَ حُلَلِهَا وَ یَاقُوتِهَا وَ دُرِّهَا وَ زُمُرُّدِهَا وَ إِسْتَبْرَقِهَا فَأَخَذُوا مِنْهَا مَا لَایَعْلَمُونَ وَ تَکَلَّمَتِ الْمَلَائِکَهًْ مَعَ مَرْیَمَ (س) إِنَّ اللهَ اصْطَفاکِ وَ طَهَّرَکِ وَ اصْطَفاکِ عَلی نِساءِ الْعالَمِینَ أَرَادَ نِسَاءَ عَالَمِ أَهْلِ زَمَانِهَا کَقَوْلِهِ لِبَنِی إِسْرَائِیلَ وَ أَنِّی فَضَّلْتُکُمْ عَلَی الْعالَمِینَ وَ لَیْسُوا بِأَفْضَلَ مِنَالْمُسْلِمِینَ قَوْلُهُ کُنْتُمْ خَیْرَ أُمَّةٍ ثُمَّ إِنَّ الصِّفَاتِ فِی هَذِهِ الْآیَهًْ یُشَارِکُهَا غَیْرُهَا قَوْلُهُ إِنَّ اللهَ اصْطَفی آدَمَ إِلَی قَوْلِهِ ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ فَاطِمَهًْ (س) وَ ذُرِّیَّتُهَا مِنْ جُمْلَتِهِم.
🔅امام کاظم (علیه السلام) امّایمن گریان شد و به حضرت محمّد (ص) گفت: «ای رسولخدا (ص)! تو فاطمه (س) را شوهر دادی و چیزی نثار او ننمودی»! پیامبرخدا (ص) فرمود: «ای امّایمن! چرا تکذیب مینمایی! زیرا موقعی که خدای حکیم فاطمه زهرا (س) را برای علی (ع) تزویج نمود به درختان بهشت دستور داد تا از زر و زیور، یاقوت، درّ، زمرد و استبرق خود فروریختند و آنان به قدری از آنها برگرفتند که اندازهی آن را نمیدانند. ملائکه، چنانکه در سورهی میفرماید: با حضرت مریم تکلّم کردند و گفتند: «خدا تو را برگزید و پاکیزه نمود و تو را از میان زنان عالم انتخاب کرد. (آل عمران/۴۲). منظور از زنان عالم که قرآن فرموده فقط زنان زمان آن حضرت بوده است. همانطور که خدای سبحان در دربارهی بنیاسرائیل میفرماید: من شما را بر اهل عالم برتری دادم درصورتیکه بنیاسرائیل از مسلمانان افضل و برتر نیستند. (بقره/۴۴). زیرا خدای رئوف در سورهی دربارهی مسلمانان میفرماید: شما بهترین امّت میباشی. (آل عمران/۱۱۰). صفاتی که در این آیه است با آیهی دیگر مشارکت دارند چنانکه میفرماید: إِنَّ اللهَ اصْطَفی آدَمَ تا ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ فاطمه (س) و ذرّیّهی وی از همین ذریّهاند که قرآن فرموده است».
📚 تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۵۴۶ / بحارالأنوار، ج۴۳، ص۴۸
☀️الرّسول (صلی الله علیه و آله)- مَنْ تَنَقَّصَ عَلِیّاً (علیه السلام) فَقَدْ تَنَقَّصَنِی وَ مَنْ فَارَقَ عَلِیّاً (ع) فَقَدْ فَارَقَنِی إِنَّ عَلِیّاً (ع) مِنِّی وَ أَنَا مِنْهُ خَلَقَهُ اللَّهُ مِنْ طِینَتِی وَ خُلِقْتُ مِنْ طِینَهًْ إِبْرَاهِیمَ (ع) وَ أَنَا أَفْضَلُ مِنْ إِبْرَاهِیمَ (ع) وَ فَضْلُ إِبْرَاهِیمَ (ع) لِی فَضْلٌ ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ.
🔅پیامبر (صلی الله علیه و آله): هرکس از علی (علیه السلام) نکوهش کند، از من نکوهش کرده است و کسی که از او دوری کند، از من دوری کرده است. بهراستی که من از علی (ع) هستم و علی (ع) از من است. علی (ع) از سرشت من آفریده شده است و من از سرشت ابراهیم (ع) هستم و من از ابراهیم (ع) با فضیلتترم. سپس این آیه را تلاوت فرمود: ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ.
📚تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۲، ص۵۴۶ بحارالأنوار، ج۳۷، ص۲۳۴
✨✨✨✨✨☀️☀️☀️☀️✨✨✨✨✨
🤲 اللهم عجل لولیک الفرج
🤲 اللهم العن الجبت و الطاغوت و النعثل





ثبت دیدگاه