پ
پ

☀️ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اَللَّهِ اَلْأَنْصَارِيِّ ، قَالَ: وَفَدَ عَلَى رَسُولِ اَللَّهِ (صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ) أَهْلُ اَلْيَمَنِ ، فَقَالَ اَلنَّبِيُّ (صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ) : «جَاءَكُمْ أَهْلُ اَلْيَمَنِ يَبُسُّونَ بَسِيساً». فَلَمَّا دَخَلُوا عَلَى رَسُولِ اَللَّهِ (صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ) قَالَ: «قَوْمٌ رَقِيقَةٌ قُلُوبُهُمْ، رَاسِخٌ إِيمَانُهُمْ، مِنْهُمْ اَلْمَنْصُورُ ، يَخْرُجُ فِي سَبْعِينَ أَلْفاً يَنْصُرُ خَلَفِي وَ خَلَفَ وَصِيِّي، حَمَائِلُ سُيُوفِهِمْ اَلْمِسْكُ».

فَقَالُوا: يَا رَسُولَ اَللَّهِ وَ مَنْ وَصِيُّكَ؟ فَقَالَ: «هُوَ اَلَّذِي أَمَرَكُمُ اَللَّهُ بِالاِعْتِصَامِ بِهِ، فَقَالَ عَزَّ وَ جَلَّ: وَ اِعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اَللّٰهِ جَمِيعاً وَ لاٰ تَفَرَّقُوا ».

فَقَالُوا: يَا رَسُولَ اَللَّهِ بَيِّنْ لَنَا مَا هَذَا اَلْحَبَلُ؟ فَقَالَ: «هُوَ قَوْلُ اَللَّهِ: إِلاّٰ بِحَبْلٍ مِنَ اَللّٰهِ وَ حَبْلٍ مِنَ اَلنّٰاسِ ، فَالْحَبْلُ مِنَ اَللَّهِ كِتَابُهُ ، وَ اَلْحَبْلُ مِنَ اَلنَّاسِ وَصِيِّي».

فَقَالُوا: يَا رَسُولَ اَللَّهِ ، مَنْ وَصِيُّكَ؟ فَقَالَ: «هُوَ اَلَّذِي أَنْزَلَ اَللَّهُ فِيهِ: أَنْ تَقُولَ نَفْسٌ يٰا حَسْرَتىٰ عَلىٰ مٰا فَرَّطْتُ فِي جَنْبِ اَللّٰهِ ».

فَقَالُوا: يَا رَسُولَ اَللَّهِ ، وَ مَا جَنْبُ اَللَّهِ هَذَا؟ فَقَالَ: «هُوَ اَلَّذِي يَقُولُ اَللَّهُ فِيهِ: وَ يَوْمَ يَعَضُّ اَلظّٰالِمُ عَلىٰ يَدَيْهِ يَقُولُ يٰا لَيْتَنِي اِتَّخَذْتُ مَعَ اَلرَّسُولِ سَبِيلاً هُوَ وَصِيِّي، وَ اَلسَّبِيلُ إِلَيَّ مِنْ بَعْدِي».

فَقَالُوا: يَا رَسُولَ اَللَّهِ ، بِالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ أَرِنَاهُ، فَقَدِ اِشْتَقْنَا إِلَيْهِ،
فَقَالَ: «هُوَ اَلَّذِي جَعَلَهُ اَللَّهُ آيَةً لِلْمُتَوَسِّمِينَ، فَإِنْ نَظَرْتُمْ إِلَيْهِ نَظَرَ مَنْ كَانَ لَهُ قَلْبٌ أَوْ أَلْقَى اَلسَّمْعَ وَ هُوَ شَهِيدٌ؛ عَرَفْتُمْ أَنَّهُ وَصِيِّي كَمَا عَرَفْتُمْ أَنِّي نَبِيُّكُمْ، فَتَخَلَّلُوا اَلصُّفُوفَ ، وَ تَصَفَّحُوا اَلْوُجُوهَ، فَمَنْ أَهْوَتْ إِلَيْهِ قُلُوبُكُمْ فَإِنَّهُ هُوَ، لِأَنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ فِي كِتَابِهِ : فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِنَ اَلنّٰاسِ تَهْوِي إِلَيْهِمْ إِلَيْهِ وَ إِلَى ذُرِّيَّتِهِ».

قَالَ: فَقَامَ أَبُو عَامِرٍ اَلْأَشْعَرِيُّ ، فِي اَلْأَشْعَرِيَّيْنِ ، وَ أَبُو غُرَّةَ اَلْخَوْلاَنِيِّ فِي اَلْخَوْلاَنِيِّينَ ، وَ ظَبْيَانَ وَ عُثْمَانُ بْنُ قَيْسٍ وَ عُرَنَةُ اَلدَّوْسِيِّ فِي اَلدَّوْسِيِّينَ ، وَ لاَحِقُ بْنُ عِلاَقَةَ ، فَتَخَلَّلُوا اَلصُّفُوفَ ، وَ تَصَفَّحُوا اَلْوُجُوهَ، وَ أَخَذُوا بِيَدِ اَلْأَصْلَعِ اَلْبَطِينِ، وَ قَالُوا: إِلَى هَذَا أَهْوَتْ أَفْئِدَتُنَا، يَا رَسُولَ اَللَّهِ.

فَقَالَ اَلنَّبِيُّ (صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ) : «أَنْتُمْ نُخْبَةُ اَللَّهِ حِينَ عَرَفْتُمْ وَصِيَّ رَسُولِ اَللَّهِ قَبْلَ أَنْ تَعْرِفُوهُ، فَبِمَ عَرَفْتُمْ أَنَّهُ هُوَ؟».

⚡️ فَرَفَعُوا أَصْوَاتَهُمْ يَبْكُونَ، وَ قَالُوا: يَا رَسُولَ اَللَّهِ ، نَظَرْنَا إِلَى اَلْقَوْمِ فَلَمْ تَحِنُّ لَهُمْ [قُلُوبُنَا]، وَ لَمَّا رَأَيْنَاهُ وَجَفَتْ قُلُوبُنَا ثُمَّ اِطْمَأَنَّتْ نُفُوسُنَا، وَ اِنْجَاشَتْ أَكْبَادُنَا، وَ هَمَلَتْ أَعْيُنُنَا، وَ تَبَلَّجَتْ صُدُورُنَا حَتَّى كَأَنَّهُ لَنَا أَبٌ، وَ نَحْنُ لَهُ بَنُونٌ.

فَقَالَ اَلنَّبِيُّ (صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ) : « وَ مٰا يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلاَّ اَللّٰهُ وَ اَلرّٰاسِخُونَ فِي اَلْعِلْمِ أَنْتُمْ مِنْهُ بِالْمَنْزِلَةِ اَلَّتِي سَبَقَتْ لَكُمْ بِهَا اَلْحُسْنَى، وَ أَنْتُمْ عَنِ اَلنَّارِ مُبْعَدُونَ».

قَالَ: فَبَقِيَ هَؤُلاَءِ اَلْقَوْمُ اَلْمُسَمَّوْنَ حَتَّى شَهِدُوا مَعَ أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ (عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ) اَلْجَمَلَ وَ صِفِّينَ ، فَقُتِلُوا بِصِفِّينَ (رَحِمَهُمُ اَللَّهُ)، وَ كَانَ اَلنَّبِيُّ (صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ) يُبَشِّرُهُمْ بِالْجَنَّةِ ، وَ أَخْبَرَهُمْ أَنَّهُمْ يَسْتَشْهِدُونَ مَعَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ (عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ).

📚 الغيبة (للنعمانی) ج ۱، ص ۳۹ /بحار الأنوار، ج ۳۶، ص ۱۱۲ / البرهان في تفسير القرآن ج ۴، ص ۷۱۸

✨✨✨✨✨☀️☀️☀️☀️✨✨✨✨✨

 

🔅جابر بن عبدالله انصاری گوید: عده‌ای از یمن با چهره‌های گشاده و بشّاش به حضور رسول خدا صلی الله علیه و آله رسیدند و چون بر آن حضرت وارد شدند، فرمود: اینان مردمی نازک دل و دارای ایمانی راسخ هستند و «منصور» از ایشان است که با هفتاد هزار رزمنده برای یاری خَلَف من و خَلَف وصیّ من خروج می‌کند، رزمندگانی که حمایل شمشیرهایشان از مَسَدّ طنابی از لیف یا برگ درخت خرما است.

عرض کردند: یا رسول الله، وصیّ شما کیست؟ فرمود: او همان کسی است که شما را امر نمود که به وی چنگ زنید و خداوند عزّوجل فرمود: «وَ اعْتَصِمُواْ بحَِبْلِ اللَّهِ جَمِیعًا وَ لَا تَفَرَّقُوا»، (آل عمران/۱۰۳) {و همگی به ریسمان خدا چنگ زنید، و پراکنده نشوید.}

گفتند: برای ما توضیح دهید که این ریسمان چیست؟ فرمود: این ریسمان مصداق کلام خداست که فرمود: «إِلَّا بحَِبْلٍ مِّنَ اللَّهِ وَ حَبْلٍ مِّنَ النَّاسِ» (آل عمران/ ۱۱۲) {مگر آنکه به پناه امان خدا و زینهار مردم روند. } که«حَِبْلٍ مِّنَ اللَّهِ » کتاب اوست و «حَبْلٍ مِّنَ النَّاسِ» وصیّ من است.

عرض کردند: یا رسول الله، وصی تو کیست؟ فرمود: او همانی است که خداوند درباره اش فرمود: «أَن تَقُولَ نَفْسٌ یَاحَسْرَتیَ عَلیَ مَا فَرَّطتُ فیِ جَنبِ الله»، (زمر/ ۵۶) {تا آنکه [مبادا] کسی بگوید: «دریغا بر آنچه در جنب الله(همه کاره‌ی خدا) کوتاهی ورزیدم ». }

گفتند: یا رسول الله، «جنب الله» کیست؟ فرمود: همانی است که خداوند درباره وی فرموده است: «وَ یَوْمَ یَعَضُّ الظَّالِمُ عَلیَ یَدَیْهِ یَقُولُ یَالَیْتَنیِ اتخَّذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَبِیلاً»، (فرقان/ ۲۷) {و
روزی است که ستمکار دستهای خود را می‌گَزد [و] می‌گوید: «ای کاش با پیامبر راهی برمی گرفتم. »} او وصیّ من است و راه رسیدن به من بعد از من است.

گفتند: یا رسول الله، تو را به آنکه شما را به حقّ فرستاد، او را به ما نشان دهید که مشتاق دیدن وی گشتیم!

فرمود: او همان کسی است که خداوند او را آیت و نشانه ای برای مؤمنانی قرار داد که نور ایمان از سیمایشان می‌درخشد. اگر همانند کسی که صاحب دل باشد یا گوش دل فرا دهد در حالی که خود گواهی دهد به او بنگرید، خواهید دانست که او وصیّ من است همان طور که دانستید من پیامبر شما هستم؛ به میان صف‌ها روید و به چهره‌ها خیره شوید. پس دلتان به هرکس متمایل شد، وصیّ من اوست، زیرا خداوند عزّوجل در کتاب خود می‌فرماید: «فَاجْعَلْ أَفِْئدَةً مِّنَ النَّاسِ تهَْوِی إِلَیهِْم»،(ابراهیم/ ۳۷) {پس
دلهای برخی از مردم را به سوی آنان گرایش ده. } هم به سوی خودش و هم به سوی ذرّیه او علیهم السلام.

جابر گوید: پس ابو عامر اشعری از میان اشعریان، أبو غرّّۀ خولانی از میان خولانیان و ظبیان، عثمان بن قیس و عرنه دوسیّ از میان دوسیان و لاحق بن علاقه به پا خاسته و به میان صف‌های حاضران رفته و به چهره‌ها خیره شدند و دست أنزع أصلع بطین (علی علیه السّلام) را گرفته و گفتند: دل‌های ما به ایشان گرایش پیدا کرد یا رسول الله!

پس پیامبرصلی الله علیه و آله فرمود: خدا را شکر که شما وصیّ رسول خدا را پیش از آنکه به شما معرفی شود، شناختید و دانستید که وصیّ من اوست.

در این هنگام آن‌ها با صدای بلند گریستند، در حالی که می‌گفتند: یا رسول الله، به چهره‌های یک یک آن‌ها نگاه کردیم ولی دل به هیچ کدام از آن‌ها گرایش پیدا نکرد و چون او را دیدیم دل هایمان لرزید و تکان خورد، آن گاه جان‌های ما آرامش یافته و جگرهایمان مضطرب گشته و چشمانمان پر از اشک شد و سینه هایمان خنک گشته و آرام یافت چنان که گویی او پدر ما و ما فرزندان وی هستیم.

پس پیامبرصلی الله علیه و آله فرمود: «وَ مَا یَعْلَمُ تَأْوِیلَهُ إِلَّا اللَّهُ وَ الرَّاسِخُونَ فیِ الْعِلْم »(آل عمران/ ۷) {تأویلش را جز خدا و ریشه داران در دانش کسی نمی داند. } شما به خاطر منزلتی که از آن نزد ایشان برخوردارید، مشمول لطف و احسان خداوند هستید و شما از آتش بدورید.

جابر گوید: این جماعت مؤمن نورانی همان جا ماندند و به همراه امیرالمؤمنین علیه السّلام در جنگ‌های جمل و صفین شرکت کردند خداوند همه آن‌ها را رحمت کند -. در منبع آمده است که جملگی آن‌ها در صفین به شهادت رسیدند.

رسول خدا صلی الله علیه و آله ایشان را به بهشت مژده داده بود و آنان را مطلّع ساخته بود که به همراه علی بن ابی طالب علیه السّلام به شهادت خواهند رسید.

📚 الغيبة (للنعمانی) ج ۱، ص ۳۹ /بحار الأنوار، ج ۳۶، ص ۱۱۲ / البرهان في تفسير القرآن ج ۴، ص ۷۱۸

✨✨✨✨✨☀️☀️☀️☀️✨✨✨✨✨

🤲 اللهم عجل لولیک الفرج

🤲 الحمدلله الذی جَعلنا مِنْ الْمُتَمَسِّکِینَ بِوِلاَیَةِ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ وَ الْأَئِمَّةِ المعصومین عَلَیْهِمُ السَّلاَمُ

🤲 اللهم تُرسَخ فِي قَلْبِی مَحَبَّة محمّد و آل محمّد و شیعتهم

 

ثبت دیدگاه

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.