«أُذِنَ لِلَّذينَ يُقاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَ إِنَّ اللهَ عَلى نَصْرِهِمْ لَقَديرٌ.»
[به كسانى كه جنگ بر آنان تحميلگرديده، اجازهي جهاد داده شده است؛ چرا كه مورد ستم قرارگرفتهاند و به يقين خدا بر يارى آنها تواناست.]
☀️ امام صادق علیه السلام در باره این آیه: «أُذِنَ لِلَّذینَ یُقاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَ إِنَّ اللَّهَ عَلی نَصْرِهِمْ لَقَدیرٌ» فرمود: عامه(اهل سنت)میگویند كه این آیه در مورد رسول خدا (ص) نازل شده است. آن زمان كه قریش ایشان را از مكه اخراج كردند. اما مقصود این آیه، قائم آل محمد عجل الله تعالی فرجه الشریف است. آن زمان كه به خونخواهی حسین (ع) قیام می كند و این سخن قائم (ع) است كه میفرماید: ما اولیای دم و خواهان دیه هستیم. سپس حضرت در باره عبادت امامان (ع) و روش آنان این آیه را تلاوت نمود: «الَّذینَ إِنْ مَكَّنَّاهُمْ فِی الْأَرْضِ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّكاةَ وَ أَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِ وَ لِلَّهِ عاقِبَةُ الْأُمُور »«حج/۴۱» [همان كسانی كه چون در زمین به آنان توانایی دهیم، نماز برپا میدارند و زكات میدهند و به كارهای پسندیده وامیدارند، و از كارهای ناپسند باز میدارند، و فرجام همه كارها از آنِ خداست]. كه در این باره، در تفسیر این آیه: «إِنَّ اللَّهَ اشْتَری مِنَ الْمُؤْمِنینَ أَنْفُسَهُمْ وَ أَمْوالَهُم»«توبه/۱۱۱» [در حقیقت، خدا از مؤمنان، جان و مالشان را خریده است] كه در سوره برائت آمده،
📚 تفسیر قمی، ج ۲،ص ۵۹ /تفسير البرهان
☀️حمران روایت نموده كه از امام باقر علیه السلام در باره این آیه سئوال كردم: «الَّذینَ أُخْرِجُوا مِنْ دِیارِهِمْ بِغَیْرِ حَقٍّ إِلاَّ أَنْ یَقُولُوا رَبُّنَا اللَّهُ وَ لَوْ لا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَهُدِّمَتْ صَوامِعُ وَ بِیَعٌ وَ صَلَواتٌ وَ مَساجِدُ یُذْكَرُ فیهَا اسْمُ اللَّهِ كَثیراً»، حضرت فرمود: مردمی نیكوكار بودند كه از بیم این كه مبادا مردم بدكار، دین آنها را به تباهی بكشد، از جمع آنها كناره گیری كردند و خداوند به وسیله این قوم بدكار، شر كفار را از مردم نیكوكار باز داشت، بدون این كه اجری به آنان (مردم بدكار) برسد و در میان ما نیز همانند آنها وجود دارد.
📚 تأویل الآیات، ج ۱، ص۳۴۰، ح۱۹/ تفسیر البرهان
☀️ امام صادق علیه السلام در باره این آیه: «وَ لَوْ لا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَهُدِّمَتْ صَوامِعُ وَ بِیَعٌ وَ صَلَواتٌ وَ مَساجِدُ یُذْكَرُ فیهَا اسْمُ اللَّهِ كَثیراً»، فرمود: آنان امامان هدایتگر هستند كه اگر نبود كه آنان صبر داشتند و منتظر امری بودند كه از جانب خداوند برایشان میآید، همگی كشته میشدند. خداوند عز و جل می فرماید: «وَ لَیَنْصُرَنَّ اللَّهُ مَنْ یَنْصُرُهُ إِنَّ اللَّهَ لَقَوِیٌّ عَزیزٌ».
📚 تأویل الآیات، ج ۱، ص ۳۴۰، ح ۲۰ ؛ ینابیع المودة ص ۷۰/ تفسیر البرهان
👈شرف الدین نجفی گوید: در مورد تأویل اول كه فرمود: آنان مردمی نیكوكار بودند كه از بیم این كه مبادا مردم بدكار، آنها را فاسد كنند، از جمع آنها كناره گیری كردند؛ یعنی مبادا دین آنها را فاسد گردانند. به همین سبب از آنها كناره گیری كردند و خداوند دستان مردم بدكار را از مردم نیكوكار باز میدارد و این كه فرمود: در میان ما نیز همانند آنها هستند، قوم نیكوكار همان امامان هدایتگر هستند و قوم بدكار نیز مخالفان آنها هستند و خداوند دستان مخالفان را از امامان باز میدارد و سپاس مخصوص خدایی است كه پروردگار جهانیان است. اما معنای تأویل دومی كه فرمود: آنان امامان هستند، معنایش چنین است كه خداوند برخی از مردم را به وسیله برخی دیگر دفع می كند.
پس در این جا كسانی كه مورد حمایت قرار می گیرند و ظلم از آنها دفع می شود، امامان هستند و كسانی كه دفع میشوند، همان ستمكاران هستند و این كه فرمود: اگر نبود كه آنان صبر پیشه می كنند و در انتظار امری هستند كه از جانب خداوند میآید، همگی كشته می شدند، معنایش این است كه اگر نبود كه آنان بر آزار و اذیتها صبر میكردند و انتظار میكشیدند كه به امر خداوند، فرج آل محمد صلی الله علیه و آله فرا برسد و حضرت قائم (ع) ظهور كند، همان طور كه چندتایی با شمشیر قیام كردند، همگی آنها با شمشیر قیام میكردند و قیام آنها موجب كشته شدن آنها میشد و اگر همگی كشته میشدند، صومعهها و كلیساها و كنیسهها و نماز خانهها و مساجد ویران میشدند…
✨✨✨✨✨☀️☀️☀️☀️✨✨✨✨✨
🤲 اَللَّـهُمَّ… وَعَجِّلْ فَرَجَ آلِ مُحَمَّد، وَاْنصُرْ شيعَةَ آلِ مُحَمَّد، وَارْزُقْني رُؤْيَةَ قآئِمِ آلِ مُحَمَّد، وَاجْعَلْني مِنْ اَتْباعِهِ وَاَشْياعِهِ، وَالرّاضينَ بِفِعْلِهِ، بِرَحْمَتِكَ يا اَرْحَمَ الرّاحِمينَ.
ثبت دیدگاه