✨☀️تفسير آیات سریالی کلاس-آیه ۶۴ – سوره نساء☀️✨
30 فروردین 1403 - 19:20
بازدید 17
پ
پ

«وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلاَّ لِيُطاعَ بِإِذْنِ اللهِ‌ وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللهَ‌ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللهَ‌ تَوَّاباً رَحيماً»

[ما هيچ پيامبرى را نفرستاديم مگر براى اينكه به فرمان خدا، از وى اطاعت شود. و اگر اين مخالفان، هنگامى‌كه به خود ستم مى‌كردند [و فرمان‌هاى خدا را زيرپا مى‌گذاردند]، به نزد تو مى‌آمدند، و از خدا طلب آمرزش مى‌كردند، و پيامبر هم براى آن‌ها استغفار مى‌كرد، خدا را توبه‌پذير و مهربان مى‌يافتند.]

 

☀️ عبدالله‌بن‌نجاشی گوید: شنیدم امام صادق (علیه السلام) می‌فرمود: «وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا لِیُطاعَ بِإِذْنِ اللهِ وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جاؤُکَ فَاسْتَغْفَرُوا اللهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللهَ تَوَّاباً رَحِیماً به خدا سوگند، منظور پیامبر (صلی الله علیه و آله) و علی (علیه السلام) می‌باشند، به خاطر عملی که آن‌ها انجام دادند؛ یعنی ای علی (علیه السلام)! اگر آن (حقّ حکومت) را نزد تو بیاورند و به خاطر آنچه انجام داده‌اند از خدا طلب آمرزش کنند و پیامبر هم برای آن‌ها طلب آمرزش کند، خدا را توبه‌پذیر و مهربان خواهند یافت».

📚 تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۲۷۶ الکافی، ج۸، ص۳۳۴/ بحارالأنوار، ج۳۰، ص۲۷۱/ العیاشی، ج۱، ص۲۵۵/ تأویل الآیات الظاهرهًْ، ص۱۳۹/ البرهان

 

☀️ زراره نقل می‌کند: امام باقر (علیه السلام) فرمود: «خداوند در قرآن، علی (علیه السلام) را مخاطب خود قرار داده است». گفتم: «در کجای قرآن»؟ فرمود: «در آیه: وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذ ظَّلَمُواْ أَنفُسَهُمْ جَآؤُوکَ فَاسْتَغْفَرُواْ اللهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُواْ اللهَ تَوَّابا رَّحِیمًا».

📚 تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۲۷۶ الکافی، ج۱، ص۳۹۱/ تأویل الآیات الظاهرهًْ، ص۱۳۹/ بحارالأنوار، ج۶۵، ص۲۳۳/ البرهان

 

☀️ امام باقر علیه السلام در باره آیه «وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذ ظَّلَمُواْ أَنفُسَهُمْ جَآؤُوكَ» می‌فرماید: منظور از ضمیر كاف، علی علیه السلام است «فَاسْتَغْفَرُواْ اللّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُواْ اللّهَ تَوَّابا رَّحِیمًا * فَلاَ وَرَبِّكَ لاَ یُؤْمِنُونَ حَتَّیَ یُحَكِّمُوكَ» منظور از ضمیر كاف، علی علیه السلام است «فِیمَا شَجَرَ بَیْنَهُمْ» در باره مخالفت با تو و غصب خلافت از تو با یكدیگر هم ‌پیمان شده و قرار گذاشته‌اند «ثُمَّ لاَ یَجِدُواْ فِی أَنفُسِهِمْ حَرَجًا مِّمَّا قَضَیْتَ» مراد از آن چه حكم كردی، این است كه تو ای محمد! ولایت علی علیه السلام را به ‌زبان آوردی «وَیُسَلِّمُواْ تَسْلِیمًا» یعنی تسلیم علی علیه السلام شوند.

📚تفسیر قمی، ج ۱، ص ۱۵۰ / تفسير البرهان

👈 تذکر؛ در این آیه شفاعت را می‌گوید و اینکه پیامبر (ص) و امیرالمؤمنین (ع) وسیله هستند، اگر گناه کردی و به خودت ظلم کردی توبه کنی و بری در خانه اهل بیت علیهم السلام، و از آنها بخواهی که برایت طلب استغفار کنند حتماً خدا می‌بخشد…

✨✨✨✨✨☀️☀️☀️☀️✨✨✨✨✨

«وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلاَّ لِيُطاعَ بِإِذْنِ اللهِ‌ وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللهَ‌ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللهَ‌ تَوَّاباً رَحيماً»

[ما هيچ پيامبرى را نفرستاديم مگر براى اينكه به فرمان خدا، از وى اطاعت شود. و اگر اين مخالفان، هنگامى‌كه به خود ستم مى‌كردند [و فرمان‌هاى خدا را زيرپا مى‌گذاردند]، به نزد تو مى‌آمدند، و از خدا طلب آمرزش مى‌كردند، و پيامبر هم براى آن‌ها استغفار مى‌كرد، خدا را توبه‌پذير و مهربان مى‌يافتند.]

 

☀️ قَالَ أَبُوعَبْدِ‌اللَّهِ (علیه السلام) مَنْ عُنِیَ بِقَوْلِهِ جاؤُکَ فَقَالَ الرَّجُلُ لَانَدْرِی قَالَ إِنَّمَا عَنَی تَبَارَکَ وَ تَعَالَی فِی قَوْلِهِ جاؤُکَ یَا عَلِیُّ فَاسْتَغْفَرُوا اللهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ …

🔅 امام صادق (علیه السلام) از مردی پرسید: «در این بخش از آیه که می‌فرماید: جاؤُکَ منظور از «تو» کیست»؟ مرد گفت: «نمی‌دانم»، امام فرمود: «مقصود خداوند تبارک‌وتعالی در این آیه این است که ای علی (علیه السلام) اگر آنان نزد تو می‌آمدند و از خدا طلب آمرزش می‌کردند، و پیامبر هم برای آن‌ها استغفار می‌کرد».

📚تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۲۷۶/ بحارالأنوار، ج۸۹، ص۶۱/ تأویل الآیات الظاهرهًْ، ص۱۳۸

 

☀️الباقر (علیه السلام)- أَذْنَبَ رَجُلٌ ذَنْباً فِی حَیَاهًْ رَسُولِ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) فَتَغَیَّبَ حَتَّی وَجَدَ الْحَسَنَ وَ الْحُسَیْنَ (علیها السلام) فِی طَرِیقٍ خَالٍ فَأَخَذَهُمَا فَاحْتَمَلَهُمَا عَلَی عَاتِقَیْهِ وَ أَتَی بِهِمَا النَّبِیَّ (صلی الله علیه و آله) فَقَالَ یَا رَسُولَ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) إِنِّی مُسْتَجِیرٌ بِاللَّهِ وَ بِهِمَا فَضَحِکَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) حَتَّی رَدَّ یَدَهُ إِلَی فَمِهِ ثُمَّ قَالَ لِلرَّجُلِ اذْهَبْ فَأَنْتَ طَلِیقٌ وَ قَالَ لِلْحَسَنِ وَ الْحُسَیْنِ (علیها السلام) قَدْ شَفَّعْتُکُمَا فِیهِ أَیْ فَتَیَانِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَی وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جاؤُکَ فَاسْتَغْفَرُوا اللهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللهَ تَوَّاباً رَحِیماً.

🔅امام باقر (علیه السلام)- مردی در زمان پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) گناهی کرده بود و خود را مخفی نموده بود تا اینکه در یک راهی که خلوت بود با امام حسن و امام حسین (علیها السلام) که کودک بودند روبه‌رو شد. وی حسنین (علیها السلام) را روی دوش خود گرفت و به حضور پیغمبر خدا آورد و گفت: «ای رسول خدا (صلی الله علیه و آله)! من به خدا و حسنین (علیها السلام) پناهنده شده‌ام». پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) به‌قدری خندید که دست خود را بر دهان مبارک خویش نهاد. سپس فرمود: «برو تو را آزاد نمودم». آنگاه رسول خدا (صلی الله علیه و آله) به حسنین (علیها السلام) فرمود: «من شفاعت شما را درباره‌ی این مرد پذیرفتم». پس از این جریان این آیه نازل شد: وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جاؤُکَ فَاسْتَغْفَرُوا اللهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللهَ تَوَّاباً رَحِیماً.

📚تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۲۷۶ / بحارالأنوار، ج۴۳، ص۳۱۸/ المناقب، ج۳، ص۴۰۰

 

☀️علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- وَ مَا أَرْسَلْنَا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا لِیُطَاعَ بِإِذْنِ اللهِ أَیْ بِأَمْرِ اللَّهِ.

🔅علی‌بن‌ابراهیم (رحمة الله علیه)- وَ مَا أَرْسَلْنَا مِن رَّسُولٍ إِلاَّ لِیُطَاع بِإِذْنِ اللهِ یعنی از امر خدا [اطاعت کنند].

📚 تفسیر اهل بیت علیهم السلام ج۳، ص۲۷۶/ البرهان

✨✨✨✨✨☀️☀️☀️☀️✨✨✨✨✨

🤲 اللهم عجل لولیک الفرج و العافیه و النصر

😡 اللهم العن منکر فضائل امیرالمؤمنین علیه علی بن ابی طالب علیه السلام

ثبت دیدگاه

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.