یکی از احتجاجات امام صادق علیه السلام با ابوحنیفه
28 اردیبهشت 1401 - 21:11
بازدید 14
پ
پ

مرحوم شیخ مفید روایت می کند: وقتى امام_صادق عليه السلام به عراق آمدند ساكن حيره (۱) شدند.

ابو حنيفه خدمت امام عليه السلام رسيد و مسائلى را پرسيد از جمله سؤالهايش اين بود كه گفت: فدايت شوم امربهمعروف چيست؟

حضرت فرمودند:
«الْمَعْرُوفُ یَا أَبَا حَنِیفَةَ! الْمَعْرُوفُ فِی أَهْلِ السَّمَاء،ِ الْمَعْرُوفُ فِی أَهْلِ الْأَرْضِ وَ ذَلِکَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ عَلِیُّ بْنُ أَبِی طَالِبٍ»
«ای ابوحنيفه! معروف چيزى است كه معروف در آسمان باشد و معروف در زمين و آن اميرالمومنين علىبنابى_طالب علیهماالسلام است»

پرسيد: فدايت شوم پس منكر چيست؟!

حضرت فرمودند:
«اللَّذَانِ ظَلَمَاهُ حَقَّهُ وَ ابْتَزَّاهُ أَمْرَهُ وَ حَمَلَا النَّاسَ عَلَی کَتِفِهِ»
«آن دو_نفرى كه به او ستم روا داشتند و مقامش را غصب نمودند و مردم را عليه او شوريدند»(ابوبکر و عمر لعنت الله علیهما)

ابوحنيفه گفت: مگر نهىازمنكر اين نيست كه شخص را ببينى مشغول گناهى است او را نهى نمائى؟!

حضرت صادق آل محمد عليهم السلام فرمودند:
«لَیْسَ ذَاکَ أَمْرٌ بِمَعْرُوفٍ وَ لَا نَهْیٌ عَنْ مُنْکَرٍ إِنَّمَا ذَلِکَ خَیْرٌ قَدَّمَهُ»
«اين امر به معروف و نهى از منكر نيست، _كار خوبى است كه انجام داده است»_

ابوحنيفه گفت آقا بفرمائيد تفسير اين آيه را: «ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ»

حضرت فرمودند: به نظر تو منظور از نعيم چيست؟!

عرض کرد: امنيت و صحت بدن و غذا

حضرت فرمودند:
اگر خداوند تو را در روز قيامت نگه دارد تا از هر لقمه اى كه خورده اى و هر شربت آبى كه نوشيده اى حساب بكشد بايد مدت بسيار زيادى بايستى!!

عرض کرد پس نعيم چيست فدايت بشوم؟
حضرت فرمودند:
«النَّعِیمُ، نَحْنُ الَّذِینَ أَنْقَذَ اللَّهُ النَّاسَ بِنَا مِنَ الضَّلَالَةِ وَ بَصَّرَهُمْ بِنَا مِنَ الْعَمَی وَ عَلَّمَهُمْ بِنَا مِنَ الْجَهْلِ»

«نعيم ما هستيم كه خداوند مردم را به واسطه ما نجات بخشيده از گمراهى و از كورى به بينش رسانده و از نادانى به علم»

عرض کرد: چرا قرآن هميشه تازه است؟

حضرت فرمودند:«لِأَنَّهُ لَمْ یُجْعَلْ لِزَمَانٍ دُونَ زَمَانٍ فَتُخْلِقَهُ الْأَیَّامُ وَ لَوْ کَانَ کَذَلِکَ لَفَنِیَ الْقُرْآنُ قَبْلَ فَنَاءِ الْعَالَم»

«زيرا قرآن اختصاص به يك زمان ندارد تا گذشت زمان او را كهنه نمايد، اگر چنين بود (یعنی اگر اختصاص به یک زمان داشت) قرآن نابود مى شد قبل از فناى عالَم».

📚 بحارالانوار ج ۱۰ ص ۲۰۸

ثبت دیدگاه

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.