ولادت حضرت علی اکبر علیه السّلام
03 آذر 1399 - 10:35
بازدید 29
پ
پ

ولادت حضرت علی اکبر علیه السّلام

حضرت علی اکبر علیه السّلام دومین پسر امام حسین (ع) در روز یازدهم ماه شعبان سال ۴۳ هجری قمری به دنیا آمدند مادر بزرگوارشان ليلى دختر ابو مرّة بن عروة بن مسعود ثقفى بود. بانوی مکرّمه ای که بعد از شهادت امام حسین علیه السّلام ساعتها در زیر نور آفتاب می نشستند و عزاداری می کردند و موقعی که به ایشان گفته می شد که به سایه بیایند می گفت: من چگونه به سایه بیایم در حالی که بدن پاره پاره و عریان مولا و آقایم را در زیر نور آفتاب دیدم .

 حضرت علی اکبر در کربلا و هنگام شهادتشان ۱۸ سال داشتند و بعضی ها گفته اند که ایشان ۲۵ سال داشتند ولی بنا بر روایتی که از امام حسین (ع) هنگام رفتن ایشان به میدان جنگ با کفّار است که ایشان می فرمایند: اللَّهُمَّ اشْهَدْ عَلَى هَؤُلَاءِ الْقَوْمِ فَقَدْ بَرَزَ إِلَيْهِمْ غُلَامٌ أَشْبَهُ‏ النَّاسِ‏ خَلْقاً وَ خُلُقاً وَ مَنْطِقاً بِرَسُولِكَ یعنی بار خدايا! بر اين گروه شاهد باش، زيرا جوانى براى مبارزه ی ايشان قيام كرد كه از لحاظ خِلقت و اخلاق شبيه‏ ترين مردم به رسول تو است. امام حسین ع در لفظشان از کلمه ی “غلام” استفاده می کنند و در ادبیات عرب غلام به کسی می گویند که در آوایل جوانیست و هنوز ازدواج نکرده است بنابراین سنّ ۱۸ سال برای ایشان درستر است و امام زین العابدین علیه السلام بزرگتر از ایشان هستند . امام حسین (ع) به خاطر علاقه ای که به نام پدر بزرگوارشان امیرالمؤمنین علیه السّلام داشتند می فرمودند: اگر من هزار تا پسر هم داشته باشم نام همه ی آنها را علی می گذارم. و اینکه ما ایرانی ها پسران امام حسین (ع) را علی اکبر و علی اوسط و علی اصغر می نامیم ساخته و پرداخته ی ما ایرانی هاست و الّا نام پسران امام حسین (ع) همه علی است.

اولین کسی که از فرزندان ابوطالب یعنی از بنی هاشم به شهادت رسید حضرت علی اکبر بود . ایشان جوانی بسیار شجاع و دلیر و شبیه ترین فرد از نظر خِلقت و خُلق و خوی و اخلاق و گفتار به رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم بودند هر گاه اهل بیت (ع) مشتاق ديدار پيامبر (ص) می شدند به ایشان نظر می کردند. در کربلا شجاعانه با دشمن جنگیدند و تعداد ۱۲۰ نفر از دشمن را به هلاکت رساندند و در حالی که عطش شدید داشتند به نزد پدر بزرگواشان آمدند و از ایشان کمی آب برای رفع عطش خواستند امام حسین (ع) به ایشان فرمودند: اى پسر عزيزم بر محمّد و على بن ابى طالب و من ناگوار است كه تو ايشان را به يارى خود بخوانى و جواب تو را ندهند. تو استغاثه كنى و به داد تو نرسند. اى پسر عزيزم‏ هات لسانك‏ يعنى زبان خود را بياور! سپس زبان وى را مكيد و انگشتر خود را به او داد و فرمود: آن را در دهان خود بگذار و متوجه قتال با دشمن خود شو. زيرا من اميدوارم امروز را شب نكنى تا اينكه جدّت پيامبر خدا صلّى اللَّه عليه و آله تو را با جرعه ی كاملى سيراب كند كه بعد از آن تشنه نشوى. ایشان به میدان جنگ برگشتند و تعداد ۲۰۰ نفر از لشکر یزید لعنت الله علیه را کشتند سپس منقذ بن مرّه عبدى ضربتى بر فرق مباركش زد كه وى را از پاى در آورد و ما بقى لشكر نيز آن حضرت را هدف شمشيرهاى خود قرار دادند. پس از اين جريان دست به گردن اسب خود انداختند و اسبش او را به طرف لشكر دشمن برد و دشمنان بدن وى را قطعه قطعه كردند… ایشان مقام بسیار والایی داشتند که در زیارت عاشورا جداگانه و اختصاصی بعد از سلام به امام حسین

(ع) به ایشان سلام می دهیم
و می گوییم “السلام علی الحسین و علی علی بن الحسین” و به بقیه ی

اولاد امام حسین (ع) بعد از ایشان سلام می دهیم.

نوشته های مشابه

ثبت دیدگاه

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.