07 دی 1400 - 23:08
بازدید 50
پ
پ

بحار الأنوار (ط – بيروت) ؛ ج‏60 ؛ ص251 حدیث 113

الْقِصَصُ، بِالْإِسْنَادِ إِلَى الصَّدُوقِ بِإِسْنَادِهِ إِلَى  ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: قَالَ إِبْلِيسُ لِنُوحٍ ع لَكَ عِنْدِي يَدٌ سَأُعَلِّمُكَ خِصَالًا قَالَ نُوحٌ وَ مَا يَدِي عِنْدَكَ قَالَ دَعْوَتُكَ عَلَى قَوْمِكَ حَتَّى أَهْلَكَهُمُ اللَّهُ جَمِيعاً فَإِيَّاكَ وَ الْكِبْرَ وَ إِيَّاكَ وَ الْحِرْصَ وَ إِيَّاكَ وَ الْحَسَدَ فَإِنَّ الْكِبْرَ هُوَ الَّذِي حَمَلَنِي عَلَى أَنْ تَرَكْتُ السُّجُودَ لِآدَمَ فَأَكْفَرَنِي وَ جَعَلَنِي شَيْطَاناً رَجِيماً وَ إِيَّاكَ وَ الْحِرْصَ فَإِنَّ آدَمَ أُبِيحَ لَهُ الْجَنَّةُ وَ نُهِيَ عَنْ شَجَرَةٍ وَاحِدَةٍ فَحَمَلَهُ الْحِرْصُ عَلَى أَنْ أَكَلَ مِنْهَا وَ إِيَّاكَ وَ الْحَسَدَ فَإِنَّ ابْنَ آدَمَ حَسَدَ أَخَاهُ فَقَتَلَهُ فَقَالَ نُوحٌ ع فَأَخْبِرْنِي مَتَى تَكُونُ أَقْدَرَ عَلَى ابْنِ آدَمَ قَالَ عِنْدَ الْغَضَبِ‏.

راوندى در سلسه سندش از ابن عباس چنين نقل مى‏كند: ابليس به نزد نوح آمده و گفت: تو بر من منّت دارى به آن سبب كه به قومت نفرين كرده و همه را به هلاكت كشاندى اينك تو را به ويژگيهايى سفارش مى‏كنم. اول اين كه از كِبر و خودخواهى بر حذر باش، دوم از حريم حرص و طمع خارج شو و سوم اين كه از حسد بپرهيز، اما كبر همان آفتى بود كه باعث شد من از سجده بر آدم خوددارى ورزيده و از درگاه خداوند رانده شوم و اما حرص همان بود كه باعث شد آدم با تمام وجودي كه مى‏توانست از گياهان گوناگون بهشتى مُتَلَذِّذ شود اما حرص او را بر آن داشت تا از همان شجره ممنوعه تناول نمايد. و اما حسد تيرى بود كه باعث شد فرزند آدم به وسيله آن برادرش را به قتل رساند. آنگاه نوح از او پرسيد: تو در كدام حالات بر انسان چيره و غالب‏ترى؟ شيطان گفت: زماني كه انسان خشمگين باشد.

ثبت دیدگاه

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.