حدیث از امام رضا (ع)
24 فروردین 1400 - 16:05
بازدید 3
پ
پ

گریه و بی تابی امام رضا (ع) برای امام زمان (ع) و مثل ظهور امام عصر همچون مثل برپائی قیامت است نمی آید مگر به طور ناگهانی
بحار الأنوار (ط – بيروت) ؛ ج‏۵۱ ؛ ص۱۵۴

  • ك، إكمال الدين ن، عيون أخبار الرضا عليه السلام الْهَمْدَانِيُّ عَنْ عَلِيٍّ عَنْ أَبِيهِ عَنِ الْهَرَوِيِّ قَالَ سَمِعْتُ دِعْبِلَ بْنَ عَلِيٍّ الْخُزَاعِيَّ يَقُولُ‏ أَنْشَدْتُ مَوْلَايَ عَلِيَّ بْنَ مُوسَى الرِّضَا ع قَصِيدَتِيَ الَّتِي أَوَّلُهَا
    مَدَارِسُ آيَاتٍ خَلَتْ مِنْ تِلَاوَةٍ

وَ مَنْزِلُ وَحْيٍ مُقْفِرُ الْعَرَصَاتِ‏

فَلَمَّا انْتَهَيْتُ إِلَى قَوْلِي‏
خُرُوجُ إِمَامٍ لَا مَحَالَةَ خَارِجٌ‏

يَقُومُ عَلَى اسْمِ اللَّهِ وَ الْبَرَكَاتِ‏
يُمَيِّزُ فِينَا كُلَّ حَقٍّ وَ بَاطِلٍ‏

وَ يُجْزِي عَلَى النَّعْمَاءِ وَ النَّقِمَاتِ‏

بَكَى الرِّضَا ع بُكَاءً شَدِيداً ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ إِلَيَّ فَقَالَ لِي يَا خُزَاعِيُّ نَطَقَ رُوحُ الْقُدُسِ عَلَى لِسَانِكَ بِهَذَيْنِ الْبَيْتَيْنِ فَهَلْ تَدْرِي مَنْ هَذَا الْإِمَامُ وَ مَتَى يَقُومُ فَقُلْتُ لَا يَا مَوْلَايَ إِلَّا أَنِّي سَمِعْتُ بِخُرُوجِ إِمَامٍ مِنْكُمْ يُطَهِّرُ الْأَرْضَ مِنَ الْفَسَادِ وَ يَمْلَؤُهَا عَدْلًا كَمَا مُلِئَتْ جَوْراً فَقَالَ يَا دِعْبِلُ الْإِمَامُ بَعْدِي مُحَمَّدٌ ابْنِي وَ بَعْدَ مُحَمَّدٍ ابْنُهُ عَلِيٌّ وَ بَعْدَ عَلِيٍّ ابْنُهُ الْحَسَنُ وَ بَعْدَ الْحَسَنِ ابْنُهُ الْحُجَّةُ الْقَائِمُ الْمُنْتَظَرُ فِي غَيْبَتِهِ الْمُطَاعُ فِي ظُهُورِهِ لَوْ لَمْ يَبْقَ مِنَ الدُّنْيَا إِلَّا يَوْمٌ وَاحِدٌ لَطَوَّلَ اللَّهُ ذَلِكَ الْيَوْمَ حَتَّى يَخْرُجَ فَيَمْلَأَهَا عَدْلًا كَمَا مُلِئَتْ جَوْراً وَ أَمَّا مَتَى فَإِخْبَارٌ عَنِ الْوَقْتِ وَ لَقَدْ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ أَبِيهِ عَنْ آبَائِهِ- عَنْ عَلِيٍّ ع أَنَّ النَّبِيَّ ص قِيلَ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَتَى يَخْرُجُ الْقَائِمُ مِنْ ذُرِّيَّتِكَ فَقَالَ مَثَلُهُ مَثَلُ السَّاعَةِ لا يُجَلِّيها لِوَقْتِها إِلَّا هُوَ ثَقُلَتْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ لا تَأْتِيكُمْ إِلَّا بَغْتَةً.(الاعراف: ۱۸۷)
عيون: ابو الصلت هروى گفت: دعبل‏ بن‏ علي‏ خزاعى در مرو خدمت حضرت رضا عليه السّلام رسيد عرض كرد يا ابن رسول اللَّه من قصيده‏اى در باره شما سروده‏ام و قسم خورده‏ام براى كسى قبل از شما نخوانم فرمود: بخوان. شروع كرد به خواندن:
مدارس آيات خلت من تلاوة

و منزل وحى مقفر العرصات‏

محل درسها آياتى نمايان است كه خالى بود از تلاوت كردن و كسى آنها را تلاوت نمي كرد و محل نزول وحى بود عرصه‏هاى آن خالى است.
به اين شعر كه رسيد: (قصيده داراى ۱۲۱ خط است كه با توضيح و معنى لغات مشكل آن در همين كتاب نقل شده كه از جهت اختصار به همين چند بيت كه در روايت است اكتفا كرديم.)
خروج امام لا محالة واقع‏

يقوم على اسم اللَّه و البركات‏
يميز فينا كل حق و باطل‏

و يجزى على النعماء و النقمات‏

يعنى يقين الوقوع است خروج امامى كه ناچار خروج خواهد كرد و بر اسم خدا و مباركيها قائم مى‏شود و جدا مي كند در ميان ما هر حقى را از باطل و پاداش مي دهد بر نعمتها و سخطها يعنى هر كس عمل خوب كرده باشد جزاى خوب به او عطا مي كند و هر كس عمل بد كرده باشد پاداش بد مي دهد،

حضرت رضا عليه السّلام گريه شديدى كرد بعد سربلند كرده فرمود: دعبل روح القدس اين شعر را به زبان تو انداخته، مي دانى اين امام كيست و چه وقت قيام مي كند عرض كرد: نه آقا، من از شما شنيده‏ام كه امامى از خانواده شما ظهور مي كند و زمين را پاك مي كند و پر از عدل و داد مى‏نمايد.
فرمود: دعبل امام بعد از من پسرم محمّد است بعد از او پسرش علي است و بعد از علي پسرش حسن است، بعد از حسن پسرش حجت قائم و امام منتظر است كه انتظار ظهورش را در غيبت مي كشند وقتى ظهور كند پيروز است اگر از دنيا حتى يك روز باقى باشد خدا آن روز را طولانى مي كند تا او خروج كند و دنيا را پر از عدل و داد نمايند، همان طور كه پر از ظلم و جور شده اما چه وقت. سخن از تعيين وقت است كه پدرم از پدرش از آباء گرامش از علي عليه السّلام نقل كرد كه به پيامبر اكرم عرض كردند: چه وقت قائم از فرزندان شما ظهور مي كند؟ فرمود: لا يُجَلِّيها لِوَقْتِها إِلَّا هُوَ ثَقُلَتْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ لا تَأْتِيكُمْ إِلَّا بَغْتَةً. مثل او همچون مَثل برپایی قيامت است كه در موقعش انجام مى‏شود يك مرتبه و به طور ناگهانی خواهد شد. (الاعراف: ۱۸۷)

ثبت دیدگاه

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.