پ
پ

بحار الأنوار (ط – بيروت) ؛ ج‏۴۴ ؛ ص۲۷۱

۴- ن، عيون أخبار الرضا عليه السلام تَمِيمٌ الْقُرَشِيُّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ عَلِيٍّ الْأَنْصَارِيِّ عَنِ الْهَرَوِيِّ قَالَ: قُلْتُ لِلرِّضَا ع إِنَّ فِي سَوَادِ الْكُوفَةِ قَوْماً يَزْعُمُونَ أَنَّ النَّبِيَّ لَمْ يَقَعْ عَلَيْهِ سَهْوٌ فِي صَلَاتِهِ فَقَالَ كَذَبُوا لَعَنَهُمُ اللَّهُ إِنَّ الَّذِي لَا يَسْهُو هُوَ اللَّهُ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ قَالَ قُلْتُ يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ وَ فِيهِمْ قَوْمٌ يَزْعُمُونَ أَنَّ الْحُسَيْنَ بْنَ عَلِيٍّ لَمْ يُقْتَلْ وَ أَنَّهُ أُلْقِيَ شِبْهُهُ عَلَى حَنْظَلَةَ بْنِ أَسْعَدَ الشَّامِيِّ وَ أَنَّهُ رُفِعَ إِلَى السَّمَاءِ كَمَا رُفِعَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ ع وَ يَحْتَجُّونَ بِهَذِهِ الْآيَةِ- وَ لَنْ يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلًا (النساء: ۱۴۱) فَقَالَ كَذَبُوا عَلَيْهِمْ غَضَبُ اللَّهِ وَ لَعْنَتُهُ وَ كَفَرُوا بِتَكْذِيبِهِمْ لِنَبِيِّ اللَّهِ فِي إِخْبَارِهِ بِأَنَّ الْحُسَيْنَ بْنَ عَلِيٍّ ع سَيُقْتَلُ وَ اللَّهِ لَقَدْ قُتِلَ الْحُسَيْنُ وَ قُتِلَ مَنْ كَانَ خَيْراً مِنَ‏ الْحُسَيْنِ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ وَ مَا مِنَّا إِلَّا مَقْتُولٌ وَ أَنَا وَ اللَّهِ لَمَقْتُولٌ بِالسَّمِّ بِاغْتِيَالِ مَنْ يَغْتَالُنِي أَعْرِفُ ذَلِكَ بِعَهْدٍ مَعْهُودٍ إِلَيَّ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ أَخْبَرَهُ بِهِ جَبْرَئِيلُ عَنْ رَبِّ الْعَالَمِينَ وَ أَمَّا قَوْلُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ- وَ لَنْ يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلًا فَإِنَّهُ يَقُولُ وَ لَنْ يَجْعَلَ اللَّهُ لِكَافِرٍ عَلَى مُؤْمِنٍ حُجَّةً وَ لَقَدْ أَخْبَرَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ مِنْ كُفَّارٍ قَتَلُوا النَّبِيِّينَ بِغَيْرِ الْحَقِ‏ وَ مَعَ قَتْلِهِمْ إِيَّاهُمْ لَمْ يَجْعَلِ اللَّهُ لَهُمْ عَلَى أَنْبِيَائِهِ سَبِيلًا مِنْ طَرِيقِ الْحُجَّة.

– صدوق در كتاب عيون اخبار رضا عليه السّلام از هروى روايت مي كند كه گفت: به حضرت على بن موسى الرضا گفتم: گروهى در شهر كوفه هستند كه گمان مي كنند پيغمبر خدا در نماز سهو نمي كرد. فرمود: دروغ مي گويند، خدا آنان را لعنت كند! كسى كه سهو نمي كند فقط آن خدائى است كه غير از او خدائى نيست.شاید منظور امام رضاع در این حدیث این است که پیامبر ص هم خلق است و بر ایشان هم مثل سایر انسانها چیزهایی که بر خلق جایز است مثل سهو و فراموشی جایز است وتنها خداست که سهو و فراموشی ندارد . در دعا می خوانیم  (سُبحانَ مَن هو قائِمٌ لا یَسهو ) یعنی پاک و منزّه است آن خداوندی که قائم برهمه چیز است و فراموشی ندارد . وامام با این حدیث می خواهند با کسانی که در باره ی پیامبر و اهل بیت صلوات الله علیهم غُلُو می کنند و مقام ربوبیّت قائل هستند مبارزه کنند. گفتم: يا بن رسول اللَّه! در ميان ايشان افرادى هستند كه گمان مى‏كنند، امام حسين شهيد نشده، بلكه حنظلة بن اسعد شامى شبيه به آن حضرت شد و كشته گرديد اما امام حسين نظير عيسى بن مريم به آسمان بالا رفت. ايشان (به آيه- ۱۴۱- سوره نساء) استدلال مي كنند كه مي فرمايد: خدا هرگز كفار را بر مؤمنين مسلط نخواهد كرد. حضرت رضا عليه السّلام فرمود: دروغ مي گويند، لعنت و غضب خدا بر آنان باد! ايشان به علّت اين كه پيامبر خدا ،که خبر داد امام حسين بعدا كشته مى‏شود، تكذيب مي نمايند كافر شده‏اند. به خدا قسم حسين و آن كسى كه بهتر از حسين بود يعنى امير المؤمنين و امام حسن كشته شدند. احدى از ما امامان نيست مگر اين كه‏ كشته خواهد شد. به خدا قسم من به وسيله زهر و مكر و حيله كشته خواهم شد. اين موضوع از پيامبر معظم اسلام صلّى اللَّه عليه و آله به من رسيده و آن حضرت از جبرئيل و جبرئيل از طرف خدا خبر داده است. اما معنى قول خداى سبحان كه مي فرمايد: خدا هرگز كفار را بر مؤمنين مسلط نخواهد كرد اين است: يعنى خدا هرگز از طرف كفار بر مسلمان اتمام حجت نخواهد كرد. چطور اين ادّعا صحيح است در صورتى كه خداى عليم (در قرآن مجيد) خبر مي دهد كه كفار انبياء را بدون جرم شهيد مي كردند. با اين كه كفار پيامبران را مي كشتند مع ذلك از طرف كفار بر انبياء اتمام حجت نمي شد.

ثبت دیدگاه

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.