پ
پ

الأمالي (للمفيد) ؛ النص ؛ ص۳۳۸

عَنْ أَبَانِ بْنِ تَغْلِبَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ ع قَالَ: نَفَسُ‏ الْمَهْمُومِ‏ لِظُلْمِنَا تَسْبِيحٌ وَ هَمُّهُ لَنَا عِبَادَةٌ وَ كِتْمَانُ سِرِّنَا جِهَادٌ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع يَجِبُ أَنْ يُكْتَبَ هَذَا الْحَدِيثُ بِالذَّهَبِ.

ابان بن تغلب گويد: امام صادق (ع) فرمود: نفس شخصی که اندوهگين است به خاطر ستمى كه بر ما رفته به منزله تسبيح (سبحان اللَّه گفتن) است، و غم واندوه او به خاطر ما عبادت است، و پرده پوشى اسرار ما جهاد در راه خداست. سپس امام صادق (ع) فرمودند: دوست دارم كه اين حديث با طلا نوشته شود.

ثبت دیدگاه

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.