مناجات شعبانیه از امیرالمومنین علیه السلام (۷)
31 فروردین 1400 - 21:51
بازدید 2
پ
پ

اِلـهي اِنْ كانَ صَغُرَ في جَنْبِ طاعَتِكَ عَمَلي، فَقَدْ كَبُرَ في جَنْبِ رَجآئِكَ اَمَلي، اِلـهي كَيْفَ اَنْقَلِبُ مِنْ عِنْدِكَ بِالْخَيْبَةِ مَحْروماً، وَقَدْ كانَ حُسْنُ ظَنّي بِجُودِكَ اَنْ تَقْلِبَني بِالنَّجاةِ مَرْحُوماً، اِلـهي وَقَدْ اَفْنَيْتُ عُمْري في شِرَّةِ السَّهْوِ عَنْكَ، وَاَبْلَيْتُ شَبابي في سَكْرَةِ التَّباعُدِ مِنْكَ، اِلـهي فَلَمْ اَسْتَيْقِظْ اَيّامَ اغْتِراري بِكَ، وَرُكُوني اِلي سَبيلِ سَخَطِكَ، اِلـهي وَاَنـَا عَبْدُكَ وَابْنُ عَبْدِكَ، قائِمٌ بَيْنَ يَدَيْكَ، مُتَوَسِّلٌ بِكَرَمِكَ اِلَيْكَ،…

خدايا اگر عملم در برابر طاعت تو كوچك بوده، همانا از سر اميد به تو آرزويم بزرگ است. خدايا چگونه از بارگاهت با نوميدي و محروميت بازگردم، درحالي‌كه خوش‌گماني‌ام به بخشش و جودت اين بوده كه مرا نجات يافته و بخشيده باز مي‌گرداني، خدايا عمرم را در آزمندي غفلت از تو نابود ساختم، و جواني‌ام را در مستي دوري از تو پير نمودم. خدايا در روزگار غرور نسبت به تو،بيدار نشدم و گاه تمايلم به سوي خشم تو آگاه نگشتم. خدايا و من بنده تو و فرزند بنده توام، در برابرت ايستاده‌ام،به كرمت به حضرت تو متوسّلم…

🌸〰〰🌸〰〰🌸〰〰🌸

اللهم! وَاجْعَلْ قُلوُبَنا تَذْكُرُكَ وَلا تَنْساكَ، وَتَخْشاكَ كَاَنَّها تَراكَ،
پروردگارا! دلهاي ما را طوري قرار ده كه يادت كند،و فراموشت ننمايد،و از تو بهراسد،آن‌چنان‌كه گويي تو را مي‌بيند،

ثبت دیدگاه

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.