پ
پ

سوره بقره آيه ۱۸۳


يَأَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُواْ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلىَ الَّذِينَ مِن قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ(۱۸۳)


ترجمه


اى كسانى كه ايمان آورديد، روزه بر شما واجب شد، هم چنان كه بر پيشينيان شما واجب بود، شايد پرهيزكار شويد. (۱۸۳)


تفسير

 

الخصال، ج‏۲، ص: ۵۳۱


حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ مَاجِيلَوَيْهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ حَدَّثَنِي عَمِّي مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي الْقَاسِمِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ الْبَرْقِيِّ عَنْ أَبِي الْحَسَنِ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ الرَّقِّيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَبَلَةَ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ عَمَّارٍ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ آبَائِهِ عَنْ جَدِّهِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ع قَالَ جَاءَ نَفَرٌ مِنَ الْيَهُودِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ص فَسَأَلَهُ أَعْلَمُهُمْ عَنْ مَسَائِلَ فَكَانَ فِيمَا سَأَلَهُ أَنْ قَالَ لِأَيِّ شَيْ‏ءٍ فَرَضَ اللَّهُ الصَّوْمَ عَلَى أُمَّتِكَ بِالنَّهَارِ ثَلَاثِينَ يَوْماً وَ فَرَضَ عَلَى الْأُمَمِ أَكْثَرَ مِنْ ذَلِكَ فَقَالَ النَّبِيُّ ص إِنَّ آدَمَ لَمَّا أَكَلَ مِنَ الشَّجَرَةِ بَقِيَ فِي بَطْنِهِ ثَلَاثِينَ يَوْماً فَفَرَضَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَى ذُرِّيَّتِهِ ثَلَاثِينَ يَوْماً الْجُوعَ وَ الْعَطَشَ وَ الَّذِي يَأْكُلُونَهُ تَفَضُّلٌ مِنَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَيْهِمْ كَذَلِكَ كَانَ عَلَى آدَمَ فَرَضَ اللَّهُ ذَلِكَ عَلَى أُمَّتِي ثُمَّ تَلَا رَسُولُ اللَّهِ ص هَذِهِ الْآيَةَ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيامُ كَما كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ  أَيَّاماً مَعْدُوداتٍ قَالَ الْيَهُودِيُّ صَدَقْتَ يَا مُحَمَّد


حسن بن عبد اللَّه از پدرانش، از جدّش حسين بن على بن ابى طالب (ع) نقل مى ‏كند كه گروهى از يهودى ‏ها نزد پيامبر خدا (ص) آمدند و دانشمندترين آنان مسائلى از آن حضرت پرسيد، از جمله اين كه گفت: خداوند براى چه بر امّت تو روزه گرفتن در روز را سى روز واجب كرده ولى بر امّت هاى ديگر بيش تر از آن را واجب نموده است؟ پيامبر (ص) فرمود: وقتى آدم از آن درخت ممنوعه خورد، سى روز در شكم او ماند و لذا خداوند بر ذريّه او سى روز گرسنگى و تشنگى را واجب كرد و هر چه مى‏ خورند تفضّلى از جانب خدا بر آنان است، بر آدم چنين واجب شده بود و بر امّت من نيز چنين واجب شد، سپس پيامبر خدا (ص) اين آيه را تلاوت كرد: «روزه گرفتن بر شما واجب شده همان گونه كه بر پيشينيان واجب شده بود، باشد كه تقوا پيشه كنيد، و آن روزهاى شمارش‏ شده‏ اى است.» يهودى گفت: راست گفتى اى محمّد.

 
من لا يحضره الفقيه، ج‏۲، ص: ۱۰۰


 وَ رَوَى سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْمِنْقَرِيُّ عَنْ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ النَّخَعِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع يَقُولُ إِنَّ شَهْرَ رَمَضَانَ لَمْ يَفْرِضِ اللَّهُ صِيَامَهُ عَلَى أَحَدٍ مِنَ الْأُمَمِ قَبْلَنَا فَقُلْتُ لَهُ فَقَوْلُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ‏ الصِّيامُ كَما كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ قَالَ إِنَّمَا فَرَضَ اللَّهُ صِيَامَ شَهْرِ رَمَضَانَ عَلَى الْأَنْبِيَاءِ دُونَ الْأُمَمِ فَفَضَّلَ بِهِ هَذِهِ الْأُمَّةَ وَ جَعَلَ صِيَامَهُ فَرْضاً عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ص وَ عَلَى أُمَّتِه

و در من لا يحضره الفقيه از حفص ابن غياث روايت كرده كه او گفت: من از حضرت صادق عليه السّلام شنيدم كه مي گفت: صوم شهر رمضان بر هيچ امّتى قبل از ما واجب نشده بود، پس من گفتم: چه مى‏فرمايى در قول خداى تعالى كه ميفرمايد: «يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيامُ كَما كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ» حضرت در جواب فرمود: كه صوم شهر رمضان پيش از ما بر انبياء واجب بود و بس ، نه بر امم، و حق تعالى اين امت را بر ساير امم فضيلت بخشيده صوم شهر رمضان را هم بر پيغمبر و هم بر امّت او واجب گردانيد، بنا برين حديث مراد از «مِنْ قَبْلِكُمْ» أنبياء خواهند بود.


عيون أخبار الرضا (ع)
  ترجمه غفارى و مستفيد    ج‏۲    247    باب ۳۴ عللى كه فضل بن شاذان ذكر كرده است …..  ص : ۱۹۹


امام رضا (ع) فرمودند: اگر بپرسد چرا روزه واجب شده است؟ پاسخ آنست كه درد گرسنگى و تشنگى را بدانند، و از اين راه پى به فقر و بى ‏زاد و كم ‏توشه‏ گى آخرت ببرند، و براى اين كه روزه دار بر اثر ناراحتى كه از گرسنگى و تشنگى برايش پيش آمده فروتنى كند و كوچكى نمايد و نيازمندى نشان دهد تا اجر برد و به حساب آورد كار خويش را و بشناسد و پايدارى و مقاومت كند بر آن، و از اين جهات مستحقّ اجر و ثواب گردد، با فوائد ديگرى كه در آنست از قبيل جلوگيرى از طغيان شهوات و كنترل هواها، و اينكه موجب عبرت و موعظه ‏اى باشد ايشان را در اين دنيا و تمرينى باشد براى آماده‏ سازى آنان به انجام تكاليف، و راهنمائى باشد ايشان را به شدّت امر و مشقّت عالم ديگر، و نيز بدانند كه به فقرا از گرسنگى و بينوائى در اين دنيا چه مي گذرد، و آنچه را كه خداوند در اموالشان براى مساكين و تهى دستان واجب نموده ادا نمايند.


توضيح استاد:


روزه ی ماه مبارک رمضان بر امّت های پیشین واجب نبوده بلکه بر انبیای امم گذشته واجب بوده لذا خداوند به بركت پيامبر و اولاد گرامش بر امّت اسلام منّت نهاده و آنان را به واسطه حضرت خاتم الانبياء صلی الله عليه و آله بر ساير امم فضيلت بخشيده و روزه ماه مبارك رمضان را بر آنان واجب كرده تا به واسطه آن پي به فقر و احتياج خود ببرند و درجه معرفت خود به خدا را با بندگي در اين ماه بالا برند و بدانند كه ما براي لذت به اين دنيا نيامده ايم ، هدف اسلام آخرت است و دنيا سكويي براي پرواز به آخرت .

نوشته های مشابه

ثبت دیدگاه

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.